صائب، مروّج شکوه فارسی
همدان ناحیه یک(پانا)_در پهنه بیکران تاریخ ادبیات فارسی، دورانی را از خود به یادگار گذاشته است که کلمات، نه تنها ابزاری برای بیان، بلکه معماری برای ساختن جهانها بودهاند. صائب تبریزی، پادشاه بیبدیل غزل، در اوج گذار زبان، توانست با پیوند میان دقتِ هندسیِ نظم و عمقِ معنویِ معنا، شکوهِ فارسی را به ستارهای درخشان در آسمان کلام بدل کند؛ او کسی بود که با هر واژه، جانی تازه به کالبد زبان دمید و نظم را به تجلیِ نهاییِ زیبایی بدل ساخت.
ارسال دیدگاه