دلنوشته ای برای سید دلها سیدعلی خامنهای؛ عهدی برای ادامه راه
لرستان(پانا)-گاهی رفتنِ بعضی آدمها فقط یک فقدان نیست؛ آغاز مسئولیتی بزرگتر برای آنان است که میمانند. این نوشته، روایت دلتنگی، وداع و تجدید عهد با مردی است که به باور دوستدارانش، راه و آرمانش پس از او نیز ادامه خواهد داشت.
باور کردنش هنوز هم سخته ...
قرار نبود روزی برای آخرین بار نگاهت کنیم ؛
قرار نبود با اشک، نامت را زمزمه کنیم و برای وداع بیاییم ....
اما رسم دنیا همین است ؛مردان خدا
می روند ، ولی راهشان می ماند.
اگر دلت هوای وداع دارد، بیا...
بیاییم با اشک، با دعا و عهدی دوباره ،
آخرین بدرقه را انجام دهیم ؛که ما
می مانیم و راهی که از تو آموختیم ...
خدافظ آقا...
خدافظ ای سید دلها...
آقا از زمین برایت نامه می نویسم
برای تو که در آسمان ها هستی..
زندگی جریان دارد اما بدون شما سخت می گذرد..
آقا جان کجایید که دست پدری تان را بر سر ما بکشید و بگویید :اگر می خواهید آینده سازان این مرز و بوم شوید باید درس بخوانید ، باید تلاش کنید .
آقا جان کجایید که وقتی میگوییم «ما همه سرباز تو ایم خامنهای »؛ با صدای گرمتان بگویید.#من خودم هم سرباز امام زمان ( عج) هستم .
رهبرم عزیزم! اکنون به آرزویتان رسیدید و شهید شدید بیشتر حواستان به ما باشد ؛دعا کنید که دختران سرزمین مان با حجاب فاطمی خود ادامه دهند راه شما باشند انشا الله..
راستی آقا نگفته بودم بچه هایتان از ساعت اول رفتنتان با لبی تشنه پای لانچرها ایستادند . در دل کوه ها ؛در کنار خروار ها خاک شروع کردند به تقاص خون ریخته تان .....
به امید روزی که همه کودکان ادامه دهنده راه شما باشند
و آن روز چندان دور نیست....
اللهم عجل لولیک الفرج ....
ارسال دیدگاه