تهران (پانا) - همیشه منتظر یک اتفاق بیرونی نیستم تا برایم سوژه شود، گاهی یک نوا، یک تصویر یا یک فریاد دستهجمعی، آنقدر در وجودم آتش میافروزد که خودِ جان، راوی حماسه میشود. امشب نماهنگ حماسی «باید برخاست» با نوای کربلایی محسن محمدیپناه، نه فقط یک اثر هنری، که بهانهای شد تا دغدغههای این روزهایم را بر کاغذ بیاورم؛ دلنوشتهای که شاید تلنگری باشد برای یک «برخاستن» دوباره.
