شهرری دو(پانا)-به همت مدیر آموزش و پرورش ناحیه دو شهرری، معاونین، کارشناس مسئول تربیت بدنی و جمعی از کارشناسان ناحیه جمعی از زائران خوزستانی که برای مراسم تشییع پیکر رهبری به تهران سفر کرده بودند، در سالن فاطمه الزهرا (س) ناحیه دو شهرری اسکان داده شدند.
تهران(پانا) - امروز، آسمان تهران رنگ دیگری دارد؛ گویی حتی ابرها نیز بر شانه این شهر سنگینی میکنند، اما نه از جنس یأس؛ که از جنس حزن باشکوه وداع. امروز، خیابانهای تهران دیگر معبر نیستند؛ . امروز، تمام ایران در چند کیلومتر خلاصه شده است؛ جایی که قلب تپنده ملت، در وداع با کسی میتپد که سالها، ایستادن را به این قامتها آموخت.
تهران (پانا) - معاون پرورشی و فرهنگی ادارهکل آموزش و پرورش شهر تهران، گفت: ماندگارترین تصویر ذهنی من از رهبر شهید، جشن فرشتهها بود؛ آنجا ایشان را نه فقط یک رهبر، بلکه پدری مهربان برای دانشآموزان دیدم.
تهران (پانا) - رئیس دانشگاه آزاد اسلامی تاکید کرد: مسئولیت سنگین دانشگاهیان و مدارس سما در دوران پساجنگ باید به نحو احسن ایفا شود. دانشگاه پساجنگ تفاوتهای ساختاری با قبل دارد.
شهریار(پانا)- این روایت مردم عاشقی است که امروز استوارتر از همیشه، حضور یافتند تا رهبر شهیدشان را بدرقه کنند. اشکی که امروز بر این سرزمین بارید، تولد دوبارهای بود که با هر قطرهی آن استوار تر شد؛ تولد معنایی که ریشه در خونِ شهادت دارد.
رباطکریم(پانا)-وداع با رهبر شهید در حالی است که پیام بدرقه کنندگانش، فراتر از یک سوگواریِ ساده است. این تشییع باشکوه، اعلام رسمی تداوم آرمانهایی است که رهبر شهید برای آن زیست و در راه آن جان باخت. اینجا پایان راه نیست، آغاز فصلی تازه از استقامت است.
شهریار(پانا)- مردم از اقشار مختلف با حضور پرشور و گسترده در مراسم وداع با رهبر شهید، صحنهای از وحدت، همدلی و وفاداری را به نمایش گذاشتند و با بدرقه باشکوه پیکر او، بر ادامه راه و پاسداری از آرمانهایش تأکید کردند.
شهریار(پانا)- مردم با حضور گسترده در مراسم وداع با رهبر شهید، ضمن ادای احترام به مقام او، با آرمانها و ارزشهایش تجدید عهد کردند و بر تداوم راه و اهداف وی تأکید ورزیدند.
شهریار(پانا)- بزرگترین وداع تاریخی با رهبر شهید ایران شهید خامنه ای با حضور با شکوه فرزندان جانفدای ایرانی در مصلی امام خمینی(ره) در تهران برگزار شد .
بهارستاندو(پانا) - هنوز تصویر قامت استوار شما در نماز نصر از یادم نرفته است؛ دو سال پیش که همینجا ایستاده بودم تا طنین صدایتان را بشنوم، فکرش را هم نمیکردم که در دیدار بعدی، بر روی همان سکویی که خطبه میخواندید تابوتتان برای وداع قرار گرفته باشد.
