در گفت‌وگو با پانا عنوان شد
بازیگری بچه‌بازی نیست؛ روایت پرسام همتیان، بازیگر ۶ ساله‌ای که از چهار سالگی جلوی دوربین رفت
پرسام همتیان، بازیگر ۶ ساله‌ای که بازیگری را «بازی کودکانه» نمی‌داند
تهران (پانا) - پرسام همتیان، بازیگر خردسالی که فعالیت هنری خود را از چهار سالگی آغاز کرده است، با تأکید بر اهمیت آموزش، تمرین مستمر و اخلاق حرفه‌ای می‌گوید: «بازیگری کار حرفه‌ای است، بچه‌بازی نیست.» او با حضور در پروژه‌های سینمایی، تلویزیونی و نمایشی، مسیر یادگیری و پیشرفت در دنیای بازیگری را دنبال می‌کند.
پرسام همتیان، بازیگر خردسال فعالیت هنری خود را از چهار سالگی آغاز کرده است. علاقه او به بازیگری از بازی‌های نمایشی و فیلم‌سازی با تلفن همراه در کنار برادر بزرگ‌ترش شکل گرفت؛ تجربه‌هایی کودکانه که به‌تدریج زمینه علاقه جدی‌تر او به هنر بازیگری را فراهم کرد.
همتیان در گفت‌وگو با پانا درباره علاقه خود به این حرفه می‌گوید: «بازیگری هنر من و قلب من است. با بازیگری می‌توانم نقش‌های مختلفی را تجربه کنم؛ یک بار پلیس باشم و بار دیگر دکتر. من بازیگری را فقط برای خودم دوست ندارم، بلکه معتقدم این هنر برای همه است.»
تماشای دقیق فیلم‌ها؛ بخشی از مسیر یادگیری
این بازیگر خردسال، تماشای فیلم را یکی از بخش‌های مهم آموزش خود می‌داند. او به همراه خانواده، فیلم‌ها را با دقت تماشا می‌کند و از شیوه بازی بازیگران، شخصیت‌پردازی و نحوه اجرای نقش‌ها می‌آموزد. قصه‌پردازی در خانه نیز بخش دیگری از فعالیت‌های هنری خانواده اوست؛ به‌گونه‌ای که شب‌ها با شنیدن داستان‌هایی از پدرش، در شکل‌گیری و گسترش روایت‌ها مشارکت می‌کند.
همتیان درباره شیوه مشاهده و الهام‌گرفتن از محیط اطرافش توضیح می‌دهد که آدم‌ها و رفتارهایشان را با دقت تماشا می‌کند و در ذهن خود نگه می‌دارد تا هنگام ایفای نقش، از این مشاهده‌ها برای ساختن شخصیت استفاده کند. او این فرایند را به کارگاه کوزه‌گری ذهنی خود تشبیه می‌کند؛ جایی که تجربه‌ها و تصویرهای روزمره در آن شکل می‌گیرند و بعدها در بازیگری به کار می‌آیند.
بازیگری؛ حرفه‌ای فراتر از یک بازی کودکانه
پرسام همتیان تمرین مستمر، شناخت شخصیت، تخیل و آمادگی برای ایفای نقش را از عوامل مهم پیشرفت در بازیگری می‌داند. او می‌گوید گاهی برای صحنه‌ای کوتاه، مدت زیادی را صرف تمرین و ساختن شخصیت در ذهن خود می‌کند و تلاش دارد پیش از اجرای نقش، شرایط و احساسات آن را تصور کند.
او همچنین از تجربه حضور در روزهای طولانی فیلم‌برداری سخن می‌گوید؛ تجربه‌هایی که به گفته خودش، علاقه‌اش به بازیگری را کم‌رنگ نکرده است. همتیان در کنار تمرین‌های تخصصی، از آموزش نزد محمد میرزاوند، معروف به «میرزا»، و فعالیت در گروه اورنگ به‌عنوان بخش‌های مهم مسیر هنری خود یاد می‌کند.
این بازیگر خردسال، اخلاق حرفه‌ای، ارتباط مؤثر با دیگران، انعطاف‌پذیری و آموزش‌پذیری را از ویژگی‌هایی می‌داند که در مسیر بازیگری به آن‌ها توجه دارد. او معتقد است برای ایفای درست یک نقش، بازیگر باید شخصیت را بشناسد، آن را در ذهن خود بسازد و به‌تدریج به درک عمیق‌تری از دنیای آن برسد.
تجربه‌هایی که نگاه او را تغییر داده‌اند
همتیان از حضور در مجموعه‌هایی مانند «اکسیر» و «کوری» به‌عنوان تجربه‌هایی یاد می‌کند که تأثیر قابل‌توجهی بر نگاه و مسیر هنری او داشته‌اند. او همچنین میان بازیگری در تئاتر و تصویر تفاوت قائل است و معتقد است تئاتر روح انسان را نوازش می‌کند، در حالی که تصویر، دنیای آدم‌ها را می‌سازد.
او با اشاره به آغاز حضورش در مدرسه، بر اهمیت تحصیل در کنار فعالیت هنری تأکید می‌کند و می‌گوید در این مرحله، درس و آموزش تخصصی بازیگری هر دو برایش اهمیت دارند. هدف او این است که ضمن حفظ علاقه و شادی کودکانه، مهارت‌های خود را توسعه دهد و به بازیگری آگاه‌تر و حرفه‌ای‌تر تبدیل شود.
رقابت در کار هنری؛ فرصتی برای رشد جمعی
این بازیگر خردسال درباره فضای همکاری در گروه اورنگ می‌گوید: «هیچ‌کس رقیب دیگری نیست؛ همه با هم رفیق‌اند و مثل یک خانواده هستند. پیشرفت کسی که کنار ماست، پیشرفت ما هم هست.»
او همچنین از خانواده‌هایی که فرزندانشان به بازیگری علاقه دارند، می‌خواهد این علاقه را جدی بگیرند، برای آموزش فرزندانشان وقت بگذارند و مسیر هنری آن‌ها را با نگاهی مسئولانه دنبال کنند. به باور او، کودکان علاقه‌مند به بازیگری باید پیش از ادامه این مسیر، خودشناسی را تجربه کنند و با شناخت علاقه و روحیه خود تصمیم بگیرند؛ چراکه بازیگری حرفه‌ای نیازمند آموزش، آمادگی و شناخت تأثیرات روحی نقش‌هاست.
از رؤیای جهانی تا قدردانی از همراهان
پرسام همتیان هدف خود را ادامه مسیر یادگیری، کسب تجربه‌های بیشتر و تبدیل‌شدن به فردی تأثیرگذار در جامعه عنوان می‌کند. او می‌گوید می‌خواهد از مسیری که طی می‌کند لذت ببرد، کودک درون خود را زنده نگه دارد و در عین حال، در حرفه‌اش به تخصص بیشتری برسد.
این بازیگر خردسال در پایان با قدردانی از استاد و راهنمای خود، محمد میرزاوند، کارگردانانی که به او اعتماد کرده‌اند، به‌ویژه کاظم دانشی، و همچنین پدر و مادرش، از مخاطبان می‌خواهد برای رسیدن او به آرزویش دعا کنند؛ آرزویی که در آن، کسب افتخار برای کشورش جایگاه ویژه‌ای دارد.
پرسام همتیان که آموزش و تمرین را بخش جدایی‌ناپذیر مسیر خود می‌داند، می‌خواهد در کنار تجربه‌اندوزی در سینما، تلویزیون و تئاتر، به رشد فردی و هنری خود ادامه دهد؛ مسیری که باید در کنار علاقه و انگیزه، با توجه به تحصیل، سلامت روان و اقتضائات دوران کودکی دنبال شود.
فاطمه آبروش
ارسال دیدگاه