نسخه امیرکبیر «غرب زدگی» آل احمد چاپ دومی شد

به گزارش خبرنگار پانا، کتاب «غرب زدگی» نوشته جلال آل احمد به تازگی توسط انتشارات امیرکبیر به چاپ دوم رسیده است.

آل احمد «غرب زدگی» را سال ۱۳۴۱ نوشت و در آن از جهانی صحبت می کند که اربابان دو ده مجاور در آن به راحتی با هم سر یک میز می‌نشینند و به دنبالش قرارداد منع آزمایش‌های اتمی پیش می‌آید. در این‌دنیا همه ایسم‌ها و ایدئولوژی‌ها، راه‌هایی برای رسیدن به عرش اعلای مکانیزم و ماشینی‌شدن شده‌اند. چنین دنیایی، از دو دنیا تشکیل می شود؛ دنیای اول سازنده و دنیای دوم مصرف‌کننده. در این‌دنیا موسساتِ مثلاً بین‌المللی گول‌زنک‌های غربی در لباسی تازه برای استعمار آن دنیای دوم هستند. از دید آل احمد ایرانی‌ها که نتوانسته‌اند شخصیت فرهنگی‌تاریخی خود را در مواجهه با ماشینی‌شدن و هجوم جبری آن دنیا حفظ کنند، مضمحل شده‌اند.

نویسنده کتاب پیش رو در آن از مطالعه شرق توسط غرب صحبت می کند و می گوید غربی ها همیشه از شمشیر اسلام گفته اند و نه از مهر و محبتش چون همیشه مقابل آن ها ایستاده و مقاومت کرده است. بنابراین همیشه تخریب و به عنوان خشونت طلب معرفی شده است. او همچنین می گوید آخرین سنگر شرق یا به بیان بهتر ایران در مقابل غرب، روحانیت شیعه است. اشاره به نفوذ جاسوسان غربی در ایران و شرق هم از دیگر موضوعاتی است که آل احمد در «غربزدگی» به آن ها می پردازد.

جلال آل احمد در «غربزدگی» از ماشین زده شدن مردم شرق توسط غرب صحبت می کند؛ هچنین از ولنگاری و آزادی ظاهری که غرب برای زنان به ارمغان آورده و آن ها را از هویت خود تهی کرده است. به این ترتیب او از آزادی صوری زنان صحبت کرده و می گوید مدارس و دانشگاه های ایران هم طوری شده اند که به جای تربیت افراد آشنا به ظرفیت های تاریخی و فرهنگی ایران، با این کشور بیگانه اند و تبدیل به موجوداتی در خدمت فرهنگ غرب می شوند. به این ترتیب فرد غرب زده به تولیدات رسانه ای غرب وفادار است تا کشور خودش. غرب هم با خیال راحت از شرق و کشورهایی مثل ایران می دزد و میراثشان را به غارت می برد. یکی از موضوعات مربوط به غارتگری غرب استعمارگر هم حوزه وسیع نفت است که آل احمد به آن هم اشاراتی داشته است.

کتاب «غربزدگی» در ۱۳ فصل نوشته شده که عناوین شان از این قرار اند:

«به عنوان مقدمه: شانزده تُن»، «پیش درآمد»، «طرح یک بیماری»، «نخستین ریشه های بیماری»، «سرچشمه اصلی سیل»، «نخستین گندیدگی ها»، «جُنگ تضادها»، «راه شکستن طلسم»، «خری در پوست شیر، یا شیر علم؟»، «اجتماعی به هم ریخته»، «فرهنگ و دانشگاه ها چه می کنند؟»، «کمی هم از ماشین زدگی» و «اقتَرَبَتُ السّاعه».

در قسمتی از این کتاب می خوانیم:

در قلمرو فرهنگ مشهور است و همه می دانند که مدرسه های ما کارمند می سازند یا دیپلمه بی کاره تحویل می دهند. در این حرفی نیست. اما آنچه اساسی تر است و نگفته مانده اینکه مدرسه های ما «غرب زده» می سازند. آدم های همچون نقش بر آب می سازند. زمینه های آماده برای قبول غرب زدگی تحویل می دهند. این است بزرگ ترین خطر مدارس ما و فرهنگ ما! طرح کلی این آدمی را که از کارخانه های غرب زده سازی ما در می آید، در فصلی جدا خواهم داد. آنچه فعلا باید تذکر بدهم این است که برخلاف رای مورخان ریش و سبیل دار ما، نهضت های شعوبی سیاسی و مذهبی، ما را هیچ وقت به جایی نرسانده است – غرضم نهضت های غلوکننده در ملیت یا مذهب است. و اگر هم رساندند، سنگ اول بنایی را گذاشتند که در دوره صفوی کنگره اش ساخته شد. یعنی در آن زمان بود که حکومت ملی و مذهب – یعنی سلطنت و روحانیت – در یک خرقه رفتند و هرکدام از یک آستین دست درآوردند.

چاپ دوم این کتاب با ۱۶۰ صفحه و شمارگان هزار نسخه عرضه شده است.