گفت‌وگو با بازیگر فیلم «نیم‌شب و خیابان جمهوری» در جشنواره فجر

خودم را یک هنرمند تمام عیار نمی دانم

۴۴ زن کنشگر است و می‌تواند زندگی را به دوش بکشد

تهران (پانا) – الناز ملک با اشاره به نقش خود در فیلم «نیم‌شب و خیابان جمهوری» بیان کرد که همواره در انتخاب نقش‌ها، زن‌هایی فعال و تأثیرگذار را برگزیده است و نگاهش به زن در سینما محدود به جنسیت نیست، بلکه زن را به عنوان فردی کنشگر در جامعه می‌بیند که توانایی زیستن، مبارزه و بروز دارد.

کد مطلب: ۱۶۶۰۶۱۵
لینک کوتاه کپی شد
خودم را یک هنرمند تمام عیار نمی دانم

الناز ملک بازیگر جوان و نوپای عصر حاضر، درباره نگاه خود به نقش زنان در سینما سخن گفت و تأکید کرد که هیچ‌گاه علاقه‌ای به ایفای نقش‌های سطحی و منفعل نداشته است.

ملک با اشاره به رویکرد خود در انتخاب نقش‌ها بیان کرد: از آغاز کارم تلاش کرده‌ام زنانی را بازی کنم که در داستان، کنش دارند؛ زنانی که تصمیم می‌گیرند، نه فقط واکنش نشان می‌دهند. من هیچ‌وقت نقش‌هایی را انتخاب نکردم که فقط به عنوان یک جنس زن در فیلم حضور داشته باشند. برایم مهم است زن در فیلم، حرکت و هدف داشته باشد.

وی درباره هویت هنری خود افزود: من هنوز خودم را یک هنرمند تمام‌عیار نمی‌دانم؛ بازیگر نوپایی هستم که سعی دارم نقش‌های آگاهانه و معنادار قبول کنم. برایم مهم است وقتی درباره نقش‌هایم حرف می‌زنند، بگویند این زن‌ها چیزی را تغییر می‌دهند و صدایی دارند.

بازیگر نیم‌شب و خیابان جمهوری در ادامه با اشاره به نقش «نازی» گفت: نازی زنی است که در دل خیابان‌های تهران، میان فشارهای زندگی شهری، می‌خواهد وجود خود را اثبات کند. در همه نقش‌هایم سعی کرده‌ام این وجه مشترک زن‌های کنشگر را حفظ کنم؛ زنانی که در برابر جامعه خاموش نمی‌مانند.

وی در پاسخ به پرسشی پیرامون مفهوم زن در اثر و نسبت آن با واقعیت‌های اجتماعی اظهار داشت: من اعتقاد دارم این جمله که «زن مثل مرد است» اشتباه است. زن مثل زن باید زندگی کند؛ یعنی با ویژگی‌ها، احساسات و اراده‌ی خودش. زن می‌تواند در جامعه‌ی خودش بجنگد، دوام بیاورد و مسیرش را بسازد، بی‌آنکه تقلید کند از مردان.

ملک همچنین درباره فلسفه حضورش در نشست خبری این فیلم توضیح داد: حضور من در نشست، فقط برای معرفی اثر نبود، بلکه نوعی حمایت از زنانی بود که بخشی از مشکلاتشان در همین خیابان جمهوری جاری است. زنانی که در دل واقعیت‌های سخت، همچنان ایستاده‌اند و زندگی می‌کنند. به نظرم سینما وقتی معنا پیدا می‌کند که بتواند روایت‌گر همین زنان باشد؛ زنانی واقعی، با اراده، با صدایی زنده.

در پایان، این بازیگر از نقش هنر در بازتاب دادن زندگی زنان سخن گفت و تأکید کرد: سینما باید آینه‌ی زیست واقعی باشد. وقتی زن را در بطن جامعه و رنج‌هایش بشناسیم، تصویرش در فیلم هم حقیقتی‌تر خواهد بود. من باور دارم زن باید دیده شود نه به عنوان جنس، بلکه به عنوان انسان؛ انسانی که می‌تواند بسازد، انتخاب کند و زنده بماند.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار