مرتضی حکاکیان کارگردان فیلم کوتاه «لونا» در گفت‌وگو با پانا:

«لونا» روایتی از سکوت، بدن و ناتوانی انسان در گفت‌وگوست

هرچه دیالوگ کمتر شد، معنا شفاف‌تر شد

تهران (پانا) - مرتضی حکاکیان، کارگردان فیلم کوتاه «لونا» که در بخش فیلم کوتاه داستانی چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، از شکل‌گیری ایده فیلم بر اساس تجربه‌های زیسته، جایگاه فیلم کوتاه در جشنواره فجر و نقش هنر در بازتاب حال‌وهوای جامعه امروز سخن گفت.

کد مطلب: ۱۶۶۰۰۹۱
لینک کوتاه کپی شد
«لونا» روایتی از سکوت، بدن و ناتوانی انسان در گفت‌وگوست

مرتضی حکاکیان، کارگردان فیلم کوتاه «لونا»، درباره شکل‌گیری ایده اولیه این اثر گفت: «ایده فیلم از چند تجربه زیسته آغاز شد؛ تصویری از انسانی که نمی‌تواند احساسش را بیان کند و به‌جای گفت‌وگو، دست به یک تصمیم عجیب می‌زند. این تصویر به‌تدریج با مطالعه، تجربه‌های شخصی و مشاهده روابط اطرافم ترکیب شد؛ جاهایی که آدم‌ها به‌جای گفت‌وگو، انتخاب‌های افراطی می‌کنند.»

وی افزود: «این دغدغه برای من بیشتر انسانی بود تا اجتماعیِ مستقیم، اما به نظرم بخش زیادی از آسیب‌هایی که امروز در روابط انسانی می‌بینیم، ریشه در همین ناتوانی در گفت‌وگو دارد.»

حکاکیان درباره مسیر ساخت فیلم توضیح داد: «در فرآیند تولید، فیلم از یک ایده ساده به جهانی منسجم‌تر رسید. برخی عناصر در اجرا خودشان را نشان دادند؛ به‌ویژه نقش بدن، سکوت و فضا. چیزی که مرا غافلگیر کرد این بود که هرچه دیالوگ‌ها کمتر شد، معنا شفاف‌تر شد و فیلم مسیر خودش را پیدا کرد.»

وی «لونا» را این‌گونه معرفی می‌کند: «لونا فیلمی است درباره لحظه‌ای که انسان می‌فهمد گفتن کافی نیست و برخی خواسته‌ها فقط با تغییر خود انسان قابل بیان هستند.»

این کارگردان درباره حضور فیلمش در جشنواره فیلم فجر گفت: «دیده‌شدن فیلم در جشنواره‌های قبلی مانند جشنواره فیلم کوتاه تهران و بازخوردهای مثبت منتقدان و مخاطبان، مسیر این حضور را هموار کرد. انتظار قطعی برای پذیرفته‌شدن در فجر نداشتم و حتی اقدامی برای ارسال فیلم نکرده بودم، اما امیدوار بودم فیلم بتواند راه خودش را باز کند و مخاطبان بیشتری را پای پرده بیاورد.»

حکاکیان حضور فیلم کوتاه در جشنواره فجر را هم‌زمان فرصت و چالش دانست و افزود: «این مسئله نه‌تنها برای فیلم‌سازان، بلکه برای منتقدان، اهالی سینما و مخاطبان نیز صادق است. فرصت از این جهت که فیلم در معرض مخاطب گسترده‌تری قرار می‌گیرد و چالش از این جهت که باید در فضایی متفاوت از زیست طبیعی فیلم کوتاه دیده شود.»

وی درباره جایگاه فیلم کوتاه در فجر بیان کرد: «واقعیت این است که جشنواره فجر بیشتر با سینمای بلند شناخته می‌شود، اما این به‌معنای نادیده گرفتن فیلم کوتاه نیست. دیده‌شدن در این فضا سخت‌تر است، اما غیرممکن نیست. اتفاقاً توجه بیشتر به سینمای کوتاه در فجر می‌تواند برای آینده سینما یک شرایط بُرد–بُرد ایجاد کند.»

این فیلم‌ساز فجر را مکمل جشنواره‌های تخصصی فیلم کوتاه دانست و گفت: «جشنواره‌های تخصصی برای رشد و هویت فیلم کوتاه ضروری‌اند و فجر می‌تواند پنجره‌ای برای ارتباط با بدنه اصلی سینما باشد؛ مکملی مهم و اثرگذار.»

حکاکیان درباره تفکیک مسیر فیلم کوتاه و بلند تأکید کرد: «اگر این تفکیک درست طراحی شود، می‌تواند احترام به هویت فیلم کوتاه باشد، اما اگر به انزوا منجر شود، صرفاً به حاشیه‌نشینی و یک شعار حمایتی تبدیل خواهد شد. همه‌چیز به نحوه اجرا و برنامه‌ریزی برمی‌گردد.»

وی در ادامه افزود: «اکران فیلم‌های کوتاه می‌تواند به دیده‌شدن آن‌ها کمک کند، به شرطی که اطلاع‌رسانی و گفت‌وگو پیرامون آثار جدی گرفته شود. نمایش به‌تنهایی کافی نیست. سینمای کوتاه همیشه مخاطبان و دغدغه‌مندان خاص خود را داشته است.»

این کارگردان با اشاره به شرایط اجتماعی امروز جامعه گفت: «در روزهایی که با رنج، فشار اقتصادی و خشم فروخورده مواجه هستیم، نقش جشنواره‌هایی مثل فجر نباید صرفاً نمایشی یا تشریفاتی باشد. این فضاها باید به آینه‌ای از حال عمومی جامعه تبدیل شوند و امکان شنیده‌شدن صداهای متفاوت و دردهای جمعی را فراهم کنند.»

حکاکیان در پایان، حضور «لونا» در جشنواره فجر را نشانه عبور از یک مرحله مهم در مسیر حرفه‌ای خود دانست و گفت: «این فیلم برای من یک اثر کامل در قالب خودش است، نه تمرینی برای ساخت فیلم بلند. اما همین تجربه نشان‌دهنده آمادگی من برای ورود به پروژه‌هایی با ابعاد بزرگ‌تر و در چارچوب حرفه‌ای‌تر است.»

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار