پروردگارا! ما جز خوبی از او ندیدیم

اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرا

و فرشتگانی که به زمین آمدند تا بدرقه کننده‌ شهید راه حق باشند، سید بزرگ ایران، آقای ایران، اسمی که با شنیدنش لرزه به تن دشمنان و ظالمان می‌افتاد، اسمی که با به زبان آوردنش آرامش به قلب مظلومان باز می‌گشت. 

همیشه مظلومیت امام حسین (ع) و یارانش قلبم را به درد می‌آورد و همیشه قدرت کلام و عمل و ثابت قدم بودن امام حسین کلاس درسی بود برای من، رهبرم، سید بزرگ ایران همچون جدش با دشمنان سختگیر و با مظلومان مهربان بود، رهبری که ارزشش را نمی‌توان به زبان آورد، نبودش دنیا را زیر رو کرده، جای خالیش در هر لحظه حس می‌شود، ای معجزه‌ی خدا روی زمین، چه مظلومانه ما را ترک کردی. 

میبینم که پیکر پاکت چون پروانه‌ای که به دور شمع می‌چرخد، به دور ضریح امام حسین جانم می‌چرخد میبینم که چطور عاشقانه به وصال رسیدی و به دیدار کسی رفتی که خود روزه‌خوان مصائبش بودی. 

نه بر دستان عاشقانت تشیع میشوی بلکه، پیکر پاکت بر روی بال فرشتگان، در حال پرواز است. 

چشمهایی با اشک فراقت شسته شده‌اند، پیگر لیاقت دیدن روی ماهت را از دست داده اند، دیگر برکت وجودت در هوای نفس‌های ما جاری نیست

رهبرم، سید بزرگ ایران، زبان ناتوان است تا این درد بزرگ را بیان کند، اینجا در این حرم فقط چشم‌ها هستند که صحبت می‌کنند. 

حال که این همه سال حسرت زیارت امام علی و امام حسین را به پوش کشیدی، اکنون با دل سیر  زیارت کن که آغوش امامانمان وجود تو را انتظار می‌کشد. 

حالا که به دیار خراسان شهر اجدادی خود رسیدی، غریب الغربا، شمس‌الشموس ضامن‌آهو، با دستانی گشوده منتظر توست. 

و تو ای رهبر مظلوم دوباره به دیار امام رضا بازگشتی تا ابد خادم‌الرضا بمانی