۲۴ خبرگزاری پانا، از زبان من، یک خبرنگار دانشآموز
شهریار(پانا)- پانا، نه فقط یک خبرگزاری، که خانه دوم من بوده. جایی که قلمم جان گرفت، نگاهم تیز شد و صدایم شنیده شد. امروز، در این روزِ خاص، در سالگرد ۲۴ سالگیات، میخواهم از اعماق وجودم برایت بنویسم.
یادم میآید روزهایی را که با هیجان، خبرهای کوچک مدرسهمان را ثبت میکردم و در شوق انتشارشان، نفس در سینه حبس میکردم. پانا به من آموخت که چطور دنیای اطرافم را با دقت بیشتری ببینم، چطور حقیقت را جستجو کنم و چطور آن را با صداقت و امانتداری به گوش دیگران برسانم.
شما، پانا، به من و هزاران دانشآموز دیگر، فرصت شکوفایی دادید. فضایی برای یادگیری، برای رشد، و مهمتر از همه، برای شنیده شدن. هر خبر، هر مصاحبه، هر گزارشی که از من منتشر شد، حاصل تلاش و راهنماییهای شما بود. شما به من اعتماد کردید و من نیز با تمام توانم کوشیدم تا این اعتماد را پاس بدارم.
از تمام معلمان، مربیان، و خبرنگاران بزرگواری که در این مسیر چراغ راهم بودند و هستند، سپاسگزارم. از همکلاسیهایم که لحظات پر از هیجان و همکاری را با هم تجربه کردیم، قدردانی میکنم.
پانا، تو فقط یک خبرگزاری نیستی؛ تو مدرسهای برای ساختن آیندهسازان این مملکتی. تو صدای خاموش بسیاری از استعدادهایی هستی که شاید اگر تو نبودی، هرگز شنیده نمیشدند.
امروز، با قلبی سرشار از امید و قدردانی، ۲۴ امین سالروز تأسیس خبرگزاری پانا را به همه دستاندرکاران، دانشآموزان خبرنگار و تمام کسانی که به این رسانه ارزشمند افتخار میکنند، تبریک میگویم.
امیدوارم پانا، همچون همیشه، پرچمدار خبرهای امیدبخش، روشنگر مسیر حقیقت و آینه تمامنمای توانمندیهای نسل جوان ایران باشد.
با عشق و احترام،
یک خبرنگار دانشآموز که نامش را اینجا نمیگذارد، اما قلبش برای پانا میزند.
ارسال دیدگاه