نام و یادش، رمز وحدت ملی است

دیر فهمیدم...

ای کاش میتوانستم برگردم به گذشته...

آقا جان میدانی من، من روزی فکر نمیکردم که رفتن شما آنقدر تلخ باشد...

میدانی با رفتنت چه داغی بر دلمان گذاشتی؟ حس میکنم با رفتنت چیزی در قلبم فرو ریخت تا قبل از اینکه خبر نبودنت را بدهند دلم خوش بود که ایران رهبری دارد که همه‌ی جهان دست به دست هم دادند او را زمین بزند اما او، او قوی و شجاع ایستاده بود و مقاومت میکرد.

از وقتی فهمیدم دیگر نیستی بودنت را بیشتر درک کردم...

از آن روزی که به دیدنت آمدم یکی از تصویرهای زیبا در قلبم حک شد. سعادت دیدنت چیز کمی نبود. چه روز قشنگی برای رقم زدی ولی حیف که نشد این دیدار تکرار شود...

فکر نمیکردم انقدر زود ما را تنها بگذاری.

به آرزوی دیرینت رسیدی آقا جانم...؟