آینده فقط در میدان جنگ و میز مذاکره تعیین نمی‌شود
تهران (پانا) - رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی گفت: آینده ایران فقط در میدان جنگ و میز مذاکره تعیین نمی‌شود و آینده ایران در گروی توجه به کارخانه ها، شرکت‌های فناوری، دانشگاه‌ها، کار آفرینان و اصلاح نظام حکمرانی است.
بابک نگاهداری در نخستین کنفرانس ملی بازآفرینی نظام اقتصادی ایران که در مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی برگزار شد، با اشاره به شرایط اقتصادی کشور در مواجهه با تحریم و محاصره اقتصادی اظهار کرد: زمانی که کشور با محاصره اقتصادی، طرد اقتصادی و تحریم مواجه می‌شود، شرایطی شکل می‌گیرد که می‌توان آن را بحران اقتصادی دانست، اما نحوه مواجهه با این بحران می‌تواند سرنوشت ایران را در آینده مشخص کند.
وی با طرح این پرسش که آیا کارآفرینان صرفا افرادی برای تولید ثروت هستند یا سازندگان قدرت ملی کشور محسوب می‌شوند، افزود: باید عینک نگاه خود را تغییر دهیم و کارآفرینان را به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین مؤلفه‌های قدرت ملی ببینیم. مسیر تاب‌آوری از کارآفرینی می‌گذرد و استقلال سیاسی نیز به کارآفرینی وابسته است؛ بنابراین تولید قدرت ملی و تاب‌آوری ملی در گروی بازآفرینی ملی در مفهوم کارآفرینی است.
رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در مدیریت بحران ادامه داد: یکی دیگر از ابعاد این تغییر نگاه، نحوه مواجهه با بحران و مدیریت آن است. ما به پادشکنندگی اقتصادی در مدیریت بحران نیاز داریم؛ به این معنا که همزمان با کنترل بحران، به فکر ساختن قدرت اقتصادی جدید نیز باشیم. این رویکرد به تغییر نگاه نیاز دارد و تجربه جهانی در مواجهه با بحران‌های اقتصادی نیز بر اهمیت آن تأکید دارد. نگاه ما به مدیریت بحران و ناترازی اقتصادی باید تغییر کند. در سال‌های گذشته به‌گونه‌ای مدیریت شده که تمام تمرکز تصمیم‌گیران اقتصادی صرف این می‌شود که منابع محدود کشور، تحت عنوان بودجه، چگونه تقسیم شود؛ در حالی که در شرایط بحران اقتصادی و محدودیت منابع، باید به فکر رشد اقتصادی باشیم.
وی افزود: به جای اینکه تمرکز ما صرف فروش نفت و محموله‌های نفتی شود، باید ظرفیت‌های جدیدی در اقتصاد ایجاد کنیم. ظرفیت‌های جدید تولید همان نقطه‌ای است که کارآفرینان باید وارد میدان شوند؛ چراکه دولت به‌تنهایی نمی‌تواند این ظرفیت‌ها را ایجاد کند. باید نگاه خود را از تقسیم منابع محدود به سمت رشد اقتصادی تغییر دهیم. برای پیشبرد این تغییر نگاه، به مجموعه‌ای از اصلاحات در راهبرد‌ها نیاز داریم. نخستین اصلاح این است که دولت باید از مدیریت پراکنده و واکنشی به سمت حکمرانی یکپارچه حرکت کند.
نگاهداری با تأکید بر مسئولیت دولت در تأمین امنیت اقتصادی فعالان بخش خصوصی گفت: دولت موظف است امنیت اقتصادی و شرایط فعالیت کارآفرینان و بخش خصوصی را تأمین کند. امنیت در اینجا به معنای ایجاد آرامش خاطر برای سرمایه‌گذار و کارآفرین است تا بتواند برای ایجاد بازار‌های جدید و ظرفیت‌های تولیدی نقش‌آفرینی کند. دومین راهبرد اصلاحی، نوسازی نرم‌افزار حکمرانی اقتصادی است. واقعیت این است که تنش‌ها و بحران‌ها ماهیت زنجیره‌ای پیدا کرده‌اند و نحوه حکمرانی اقتصادی نیز باید متناسب با این شرایط بازنگری شود.
وی با بیان اینکه مفهوم امنیت باید فراتر از نبود جنگ تعریف شود، گفت: باید بپذیریم که امنیت فقط به معنای نبود جنگ نیست، بلکه توانایی زندگی کردن، ابتکار به خرج دادن و تولید بیشتر داشتن نیز از مؤلفه‌های امنیت است. سومین راهبرد اصلاحی، ایمن‌سازی زنجیره‌های حیاتی کشور است. در شرایطی که با تحریم و محاصره اقتصادی مواجه هستیم، باید زنجیره‌های حیاتی کشور از جمله زنجیره‌های غذایی از ایمنی کافی برخوردار باشند. همچنین باید از اقتصاد نفت‌محور به سمت اقتصادی صنعتی و دانش‌بنیان حرکت کنیم و در این مسیر، کارآفرینان باید محور اصلی دیپلماسی اقتصادی کشور باشند.
رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس، چهارمین راهبرد اصلاحی را توجه به ایجاد مولد‌های جدید اقتصادی دانست و گفت: باید به ایجاد مولد‌های جدید اقتصادی توجه کنیم و در نگاه سنتی به ظرفیت‌های اقتصادی محدود نمانیم. وظیفه دولت و نظام حکمرانی نیز، تأمین ثبات و امنیت اقتصادی است و مسئولیت مجلس نیز شکستن انحصار‌ها و باز کردن فضا برای فعالیت فعالان اقتصادی است.
وی با تأکید بر ضرورت حمایت واقعی از کارآفرینان افزود: حمایت از کارآفرینان باید در عمل و از طریق احترام به حقوق آنها و فراهم کردن امکان پیش‌بینی‌پذیری برای برنامه‌ریزی و فعالیت اقتصادی‌شان صورت گیرد. کشور باید از اقتصاد نگران بقا به سمت اقتصاد امیدوار به پیشرفت حرکت کند. باید از اقتصادی که تمام دغدغه آن صرفاً حفظ شرایط موجود است، به سمت اقتصادی حرکت کنیم که به دنبال پیشرفت و ساختن قدرت ملی باشد. قبول داریم که شرایط اقتصادی کشور دشوار شده و کارآفرینان و تولیدکنندگان تحت فشار هستند، اما حق نداریم آینده را به‌گونه‌ای تصویر کنیم که امید به آینده از کارآفرینان و بخش تولید گرفته شود.
نگاهداری گفت: باید بپذیریم آینده ایران فقط در میدان جنگ و میز مذاکره تعیین نمی‌شود و آینده ایران در گروی توجه به کارخانجات و شرکت‌های فناوری و دانشگاه‌ها و کار آفرینان و اصلاح نظام حکمرانی است.
ارسال دیدگاه