ستونهای جاودان
تهران (پانا) - تخت جمشید، نامش را که میشنوی، انگار زمان چرخ میزند و بازمیگردد به روزگاری که اراده هنوز به زبان آهن و سنگ سخن میگفت. نه ماشینی بود و نه طرحی که از نقشهها بجوشد؛ فقط دستی بود که میتراشید، و دلی که میخواست.در این سکوت هزارساله، دیوارها واژهاند و نقشبرجستهها، دفتر غزل یک تمدن.
ارسال دیدگاه