دلیل ناتوانی نفت کش ها برای عبور از تنگه هرمز چیست؟

عواقب بسته شدن تنگه هرمز برای کشورهای مختلف جهان

آیا واقعاً ابرقدرت‌های جهان توانایی عبور از تنگه‌ی ۳۳ کیلومتری هرمز را ندارند؟

قطعاً برنامه‌ها و نقشه‌هایی دارند، اما عملی‌کردن آن‌ها بسیار دشوار یا تقریباً غیرممکن است.اولین ایده‌ای که به ذهن کشورهایی می‌رسد که حق عبور از تنگه را ندارند، حَفر کانال است.

با خودشان می‌گویند میتوانیم از دل کوه‌های عمان کانالی حفر کنیم و تنگه‌ی هرمز را دور بزنیم.

اما اگر نگاهی به جغرافیا بیندازیم، با کوه‌های سرسخت هَجر روبه‌رو می‌شویم که ارتفاع آن‌ها تا ۳۰۰۰ مترمی‌رسد.

هزینه‌ی چنین پروژه‌ای بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود؛ رقمی معادل بودجه‌ی چند سال کشورهای پیشرفته.

حالا حتی اگر فرض کنیم این بودجه فراهم باشد، مانع اصلی «زمان» است.

چنین پروژه‌ای دهه‌ها زمان می‌برد، در حالی‌که ما درباره‌ی بحرانی صحبت می‌کنیم که امروز رخ داده، نه ۲۰ سال آینده.

برای حَفر کانالی که بتواند کشتی‌های غول‌پیکر را از خودش عبور دهد، باید میلیاردها تُن سنگ سخت جابجا شود.

راه‌حل دوم استفاده از نیروهای نظامی آمریکاست؛ همان‌ها که ادعا می‌کنند «آقای اقیانوس‌ها» هستند.

اما طبق تحلیل‌های نظامی (مانند گزارشی که اکونومیست در زمان جنگ نفت‌کش‌ها منتشر کرده بود)

آمریکا می‌تواند در هر هفته فقط یک کاروان را اسکورت کند.

با این سرعت، اسکورت‌کردن همه‌ی کاروان‌ها حدود دو سال و نیم زمان خواهد برد در این میان، ایران با جنگ ارزان موازنه را برهم زده است.

با یک پهپاد چند‌هزار دلاری یا حتی یک مین دریایی به قیمت یک گوشی موبایل،می‌تواند مأموریت ناوهای چند‌میلیارد دلاری را مختل کند.

وقتی ایران به‌صورت هم‌زمان از چندین نقطه حمله کند،سیستم پدافندی دشمن دچار اختلال می‌شود و در نتیجه، هیچ ناخدایی جرأت نزدیک‌شدن به تنگه هرمز را ندارد.

در حال حاضر، جهان از ذخایر خود استفاده می‌کند:

بریتانیا تنها ۱۲ روز ذخیره‌ی گاز دارد.

استرالیا حدود ۳۶ روز ذخیره‌ی بنزین.

در چین نیز صف‌های طولانی پمپ‌بنزین‌ها همین حالا شکل گرفته است.

هنگامی که این ذخایر به اتمام برسند یعنی دیگر بنزینی نباشد تا کامیون ها آرد ببرند قحطی رخ میدهد.

دولت ها میدانند با تمام شدن این ذخایر، چند روز تا به هم خوردن نظم داخلی کشور فاصله ندارند.

و ایران دست گذاشته است روی نقطه ضعفشان‌.

ولی به این معنی نیست که ایران تنگه را ببنده و کلیدش را در دریا بیندازد ،نه، بلکه مثل یه چک سفید امضاء از آن استفاده میکنند.

هر کشوری که بخواهد از تنگه عبور کند باید یه گره از مشکلات ایران باز کند(مثل هند) و این یعنی ایران میتواند با بزرگترین کشور های دنیا معامله کند.

اما فکر نکنید که ایران با این کار خودش را هم غرق میکند، تحریم های همه این سال ها  لایه محافظت از ایران شده است.

میگی چطور؟ با مثال بهت میگم

فک کن یه ساختمون بزرگ توی همسایگیت هست که هیچوقت اجازه ندادن بری توی اون ساختمون و سقفت خیلی وقته ازشون جدا شده و خودت یه خونه کنارشون ساختی ، حالا اون ساختمون آتیش گرفته و تو میتونی نگاش کنی بدون اینکه اتفاقی برات بیوفته چون تو خیلی وقته  ازشون سقفت جدا شده.

ما سرمایه کلانی توی سیستم بانکی اونا نداریم که نگران پر کشیدنش باشیم .