طلوع ششمین خورشید؛ ولادت امام صادق (ع)

من یک دانش‌آموزم؛ کسی که هر روز با کتاب و دفتر و پرسش‌های فراوان، قدم در راه یادگیری می‌گذارد. وقتی درباره امام صادق(ع) می‌خوانم، بیشتر از همیشه می‌فهمم که علم و دانش فقط برای گرفتن نمره‌های خوب نیست؛ دانش می‌تواند چراغی باشد که راه درست را به ما نشان دهد و کمکمان کند تا انسان بهتری باشیم.

امام صادق(ع) به علم و آگاهی اهمیت زیادی می‌دادند و شاگردان بسیاری در مکتب ایشان پرورش یافتند. همین موضوع برای منِ دانش‌آموز بسیار زیباست؛ چون به من یادآوری می‌کند که پرسیدن، یاد گرفتن و فکر کردن ارزشمند است. شاید هر سؤالی که امروز در ذهن من شکل می‌گیرد، پنجره‌ای باشد به سوی یک دانایی تازه.

یا امام صادق(ع)، من هنوز یک دانش‌آموزم و راه زیادی برای آموختن دارم. گاهی ممکن است از سختی درس‌ها خسته شوم یا فکر کنم یک سؤال جواب ندارد؛ اما وقتی به زندگی و مکتب شما فکر می‌کنم، دوباره انگیزه می‌گیرم که تلاش کنم، مطالعه کنم و هیچ‌وقت از یادگیری دست نکشم.

از شما یاد می‌گیرم که دانایی بدون اخلاق کافی نیست. انسان باید هم باسواد باشد و هم مهربان؛ هم حقیقت را دوست داشته باشد و هم با دیگران با احترام رفتار کند. دوست دارم در مدرسه فقط دانش‌آموز موفقی نباشم، بلکه دوستی مهربان، انسانی مسئولیت‌پذیر و کسی باشم که حضورش برای دیگران آرامش و شادی به همراه داشته باشد.

امروز که میلادتان را جشن می‌گیریم، دلم می‌خواهد یک آرزوی دانش‌آموزانه داشته باشم؛ آرزو کنم در آینده هرچه بیشتر یاد بگیرم و از دانسته‌هایم برای کمک به دیگران استفاده کنم. آرزو کنم کتاب‌ها برایم دوست‌داشتنی‌تر شوند، پرسش‌هایم بیشتر شوند و پاسخ‌هایم مرا به حقیقت نزدیک‌تر کنند.

یا امام صادق(ع)،  شاید من هنوز کوچک باشم، اما آرزوهای بزرگی دارم؛ آرزوی ساختن آینده‌ای بهتر، داشتن جامعه‌ای پر از مهربانی و زندگی در کنار انسان‌هایی که علم و اخلاق را با هم دوست دارند. 

به امید روزهای پر از علم و آگاهی همراه با مهربانی