دبیر مطالعات اجتماعی دبیرستان بشرا شهرستان فردیس:
پایان هشت سال جنگ، پیروزی قطعی ملت ایران و نماد مقاومت بود
فردیس (پانا) - دبیر مطالعات اجتماعی دبیرستان بشرا شهرستان فردیس گفت: پایان هشت سال جنگ در واقع پیروزی قطعی ملت ایران و نماد مقاومت بود؛ چراکه ثابت شد تکیه بر تعالیم الهی و توکل بر خدا حتی با کمترین امکانات مادی و تسلیحاتی در برابر بزرگترین قدرتها میتواند ایستادگی مقتدرانه، صیانت از منافع ملی و حفظ یک وجب از خاک میهن را بهارمغان آورد.
نازیلا محمدزاده در خصوص پذیرش قطعنامه۵۹۸ از سوی ایران در گفتوگو با پانا عنوان کرد: «در سال ۱۳۵۹ که جنگ تحمیلی آغاز شد، تصور عمومی بر این بود که ایرانِ تازهانقلابی با وجود بحرانهای داخلی و درگیری با گروهکهای منافق و تجزیهطلب، توان ایستادگی در برابر رژیم بعث عراق را ندارد؛ بهویژه آنکه صدام از حمایت همهجانبه قدرتهای بزرگ جهانی برخوردار بود. پیشبینیها حاکی از سقوط سریع تهران در عرض چند روز بود، اما واقعیت میدانی، روایتی دیگر رقم زد.»
وی افزود: «در طول هشت سال دفاع مقدس، بارها موضوع پایان جنگ مطرح شد و حتی در تیرماه ۱۳۶۶ قطعنامهای صادر گردید، اما امام خمینی(ره) پذیرش نهایی را تا تیرماه ۱۳۶۷ به تعویق انداختند؛ چراکه ایشان بر این باور بودند که پایان جنگ باید در شرایطی رقم بخورد که ایران از دستبرتر در مذاکرات برخوردار باشد.»
دبیر مطالعات اجتماعی دبیرستان بشرا بیان کرد: «جمهوری اسلامی ایران بهفرماندهی امام خمینی(ره)، هشت سال دفاع مقدس را با صلابت پشت سر گذاشت و در این مسیر نهتنها تضعیف نشد که روزبهروز بر توانمندیهای خود افزود. اگرچه در ابتدای جنگ خسارتهای سنگینی متحمل شد و بخشهایی از خاک کشور به تصرف دشمن درآمد، اما با رشادت رزمندگان، تمامی مناطق اشغالی بازپسگرفته شد و دشمن تا عقبترین مواضع خود رانده شد. در اواخر جنگ، شرایط بهگونهای پیش رفت که صدام در بنبستی تمامعیار گرفتار آمد؛ نیروهای ایرانی تا پشت دروازههای بصره پیش رفته بودند و جنگ به خلیجفارس کشیده شده بود و تداوم آن، منطقه و فراتر از آن را با بحرانی گسترده مواجه میکرد.»
محمدزاده تصریح کرد: «پیش از این برهه، سازمان ملل و نهادهای حقوقبشر بیانیههایی غیرالزامآور صادر کرده بودند، اما هنگامی که ناتوانی دشمن در برابر ایران آشکار شد، قدرتهای بزرگ جهانی، شورای امنیت را تحت فشار قرار دادند تا قطعنامهای برای پایان فوری جنگ، تعیین آغازگر آن و جلوگیری از بحران منطقهای صادر کند. با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران، رسانههای غربی دست به کارزار تبلیغاتی گستردهای زدند و فروپاشی مقاومت ایران را اعلام کردند. صدام نیز که دچار توهم ضعف نظامی ایران شده بود، اندکی پس از پذیرش قطعنامه، حملات مجددی را از جنوب و نیز از طریق گروهک منافقین از غرب، علیه مرزهای ایران ترتیب داد.»
وی در ادامه اضافه کرد: «در واکنش به این تهاجم، امام خمینی(ره) با صدور فرمانی تاریخی، موج عظیمی از نیروهای نظامی و داوطلب را به سمت مرزهای غربی گسیل داشتند که نتیجه آن، شکستی سخت و تاریخی برای منافقین در عملیات مرصاد بود. این شکست چنان مهلک بود که صدام و همپیمانانش دریافتند هرگونه تعرض مجدد، با پاسخی کوبنده مواجه خواهد شد.»
دبیر مطالعات اجتماعی دبیرستان بشرا درباره قطعنامه گفت: «در طول هشت سال دفاع مقدس، بارها موضوع پایان جنگ مطرح شد و حتی در تیرماه ۱۳۶۶ قطعنامهای صادر گردید، اما امام خمینی(ره) پذیرش نهایی را تا تیرماه ۱۳۶۷ به تعویق انداختند، چراکه ایشان بر این باور بودند که پایان جنگ باید در شرایطی رقم بخورد که ایران از دستبرتر در مذاکرات برخوردار باشد، منافع ملی بهصورت عادلانه تأمین شود، هیچ وجبی از خاک کشور در تصرف دشمن نماند و همچنین ماهیت جنایتکارانه صدام و رژیم بعث برای افکار عمومی جهان تثبیت گردد. در سال آخر جنگ، استفاده گستردهی صدام از سلاحهای شیمیایی و پیشرفته تأمینشده از سوی غرب، چهره پلید او را در حافظه تاریخی جهان ماندگار کرد.»
محمدزاده اظهار کرد: «اگرچه بسیاری از رزمندگان و امام خمینی(ره) این نبرد را تقابل حق و باطل میدانستند و بر ادامه آن تا تحقق پیروزی کامل تأکید داشتند، اما فشارهای فزاینده نظامی، اقتصادی و سیاسی در یک سال پایانی و نیز القای بیپولی و کمبود تسلیحات در داخل، زمینهساز پذیرش قطعنامه در بهترین زمان ممکن شد؛ همانگونه که امام خمینی(ره) از آن با تعبیر جام زهر یاد کردند.»
وی خاطرنشان کرد: «پایان هشت سال جنگ، درواقع پیروزی قطعی ملت ایران و نماد مقاومت بود؛ چراکه ثابت شد تکیه بر تعالیم الهی و توکل بر خدا، حتی با کمترین امکانات مادی و تسلیحاتی، در برابر بزرگترین قدرتها، میتواند ایستادگی مقتدرانه، صیانت از منافع ملی و حفظ یک وجب از خاک میهن را بهارمغان آورد. همین تفکر، بعدها به زیربنای شکلگیری هستههای مقاومت در لبنان، یمن، عراق و فلسطین تبدیل شد و در نهایت، قطعنامه زمانی پذیرفته شد که صدام به عنوان جنایتکار جنگی معرفی و عراق رسماً محکوم جنگ شناخته شد.»
دبیر ادبیات دبیرستان بشرا شهرستان فردیس در پایان گفت: «ماجرای پذیرش قطعنامه ۵۹۸، درسهای ماندگاری برای ما بهجا گذاشت؛ مهمترین آنها اینکه تضمینکننده امنیت و منافع ملی، میدان و ابزار قدرت در دست است، نه بیانیهها و کاغذپارههای صادره از مجامع بینالمللی. اگر تنها به فکر پایان جنگ بودیم، شاید زودتر به نتیجه میرسیدیم، اما در آن صورت بخشهایی از خاک کشور و منافع ملی را از دست میدادیم؛ در حالی که با قدرت نظامی خویش، منافع را تضمین و سپس با دست برتر پای میز مذاکره نشستیم.»
ارسال دیدگاه