نامهای از میانه سوگ که به سوی نور پرواز میکند
کرج(پانا)- گاهی حقیقت، فراتر از چهارچوب خبر و آرشیوهای خبری است؛ گاهی حقیقت، آنقدر سنگین است که قلم، توان روایتش را از دست میدهد. این، نه یک گزارش برای انتشار، که نجوایی از دل خبرنگاران پاناست؛ نامهای که از میانه اندوه برخاسته تا سلام و دلتنگی خود را به آسمان برساند.
سلام آقا...
نمیدانیم این نامه را از کجا آغاز کنیم؛ وقتی حتی «آغاز» هم در برابر این حجم از دلتنگی، بیمعناست. ما، خبرنگاران پانا، که همیشه آموختهایم جهان را روایت کنیم، امروز در برابر حقیقتی ایستادهایم که واژهها از بیان آن ناتواناند. قلمهایمان، نه برای ثبت یک خبر، که از سنگینی این فقدان، در میان دستانمان میلرزند.
همیشه تصور میکردیم روزی اگر شما را از نزدیک ببینیم، با دوربین، میکروفن و دفترچه یادداشت، لحظهای از حضورتان را ثبت کنیم؛ اما امروز، سهم ما از آن دیدار، سکوتی است که در میان انبوه جمعیت، بیش از هر صدایی شنیده میشود.
امروز در مراسم تشییع، روایتگر اشکها، نگاهها و قدمهایی هستیم که برای آخرین بدرقه به هم گره خوردهاند؛ لحظهای که بیتردید در حافظه تاریخ باقی خواهد ماند.
آقا... اگرچه امروز جای شما در میان ما خالی است، اما یاد و نامتان همچنان در دلهای بسیاری زنده خواهد ماند. بعضی از انسانها با رفتن، پایان نمییابند؛ بلکه در خاطرهها، اندیشهها و راهی که از خود به جا میگذارند، ماندگار میشوند.
ما، خبرنگاران پانا، هر بار که قلم بر دست میگیریم، تلاش خواهیم کرد حقیقت را صادقانه روایت کنیم؛ زیرا باور داریم رسالت خبرنگاری، ثبت لحظههایی است که نباید از یاد بروند. اشک امروز ما، تنها نشانه اندوه نیست؛ یادآور مسئولیتی است که بر دوش روایتگران تاریخ قرار دارد.
یادتان در حافظه روزگار ماندگار خواهد ماند.
ارسال دیدگاه