دانش‌آموزان، آینده‌سازان ایران

از پشت نیمکت‌هایی که شاید ساده به نظر برسند،  اما روی همان نیمکت‌هاست که رویاها قد می‌کشند،  و از دل همان دفترهای خط‌دار،  فردای این سرزمین نوشته می‌شود.

ما دانش‌آموزان فقط بچه‌هایی نیستیم که کتاب می‌خوانند و تکلیف می‌نویسند؛  ما واژه‌های زنده‌ آینده‌ایم.  ما می‌آییم تا ایران را با فکرهای روشن،  با دست‌های توانمند،  و با دل‌های امیدوار،  بهتر از امروز بسازیم.

هر بار که خسته می‌شویم و ادامه می‌دهیم هر بار که سؤال می‌پرسیم،  هر بار که چیزی را یاد می‌گیریم،  در واقع داریم برای این خاک،  برای این مردم،  برای آینده‌ای که هنوز نیامده،  چراغی روشن می‌کنیم.

وقتی دیگران به  ما فکر می‌کنندانگار در ذهن آنها سطرهایی طلایی نوشته می‌شود؛  سطرهایی از جنس تلاش،  امید،  و عشق به ایران ما می آییم تا ثابت کنیم که آینده‌ این سرزمین،  در دست‌های  پرتوان ماست.