شهادت، اوجِ کمالِ یک انسانِ وارسته و عاشق است

معصومه علی‌بخشی در گفت‌وگو با پانا   از روزهای تلخِ پس از شهادتِ معلم شهیده علی‌زاده، از خاطراتِ صمیمیتِ او با دانش‌آموزان، و از درسی که این واقعه‌ی دل‌خراش اما پرمعنا برای مدرسه به ارمغان آورد، روایت می‌کند؛ روایتی از سوگ، ایثار، و جاودانگی که در دلِ کلاس‌های درسِ این مدرسه طنین‌انداز شده است.

این مدیر داغدار با صدایی که کمی می‌لرزد، ادامه می‌دهد: «شهیده علیزاده فقط یک معلم نبود؛ او بخشی از هویتِ این مدرسه بود. سال‌ها اینجا زحمت کشید، با عشق و علاقه درس داد، بچه‌ها را مثل فرزندان خودش دوست داشت. دیدنِ جای خالی‌اش... واقعاً دردناک است.»

وی درباره یکی از ویژگی‌های بارز این معلم گفت: «آنچه همیشه در شهیده علیزاده برجسته بود، دلسوزی و اخلاقِ بی‌نظیرش بود. هیچ‌وقت ندیدم از بچه‌ها دلخور شود یا با عصبانیت با آن‌ها برخورد کند. همیشه با صبر و حوصله، حتی برای ابتدایی‌ترین سوالاتشان وقت می‌گذاشت. در کارش جدی بود، اما قلبِ مهربانی داشت.»

علی بخشی با اشاره به ارتباطِ صمیمیِ شهیده با دانش‌آموزان، افزود: «دانش‌آموزان عاشقش بودند. نه فقط به خاطرِ درس، بلکه به خاطرِ شخصیتِ دوست‌داشتنی‌اش. او به دانش‌آموزان انگیزه  و امید می‌داد. در کلاسش   فضا همیشه پر از شور و نشاط بود. گاهی اوقات خودش هم در بازی‌ها و فعالیت‌های فوق برنامه با بچه‌ها همراه می‌شود. همین صمیمیت بود که رفتنش را برایمان سخت‌تر کرد.»

این مدیر درباره  رفتار عمیق‌تر ایشان گفت: «هرچند رفتنش برای ما غم‌انگیز است و جای خالی‌اش را عمیقاً حس می‌کنیم، اما شهادت، اوجِ کمالِ یک انسانِ وارسته و عاشق است. شهیده محدثه علیزاده تمامِ عمرش را وقفِ تعلیم و تربیت و خدمت به دانش‌آموزان کرد. شاید خداوند هم بهترین پاداش را برای این همه تلاش و فداکاری، شهادت در راهِ خودش و در اوجِ خدمت به بندگانش قرار داد.»

 علی‌بخشی با حالتی متفکرانه ادامه می‌دهد: «وی رفت تا درسِ ایثار و فداکاری را بهتر از هر زمانِ دیگری به ما و نسلِ جوان بیاموزد. شهادتِ او، پیامی است برای ما که راهِ خدمت را با جدیت بیشتری ادامه دهیم و ارزشِ کارِ معلمی را، که همانا ساختنِ آینده است، بهتر درک کنیم.»

مدیر مدرسه هجرت و هاجر، با اشاره به تاثیرِ شهادتِ معلم  شهیده بر فضای مدرسه، بر مسئولیتِ مضاعفِ خود و همکارانش تأکید کرد: «الان دیگر بارِ مسئولیتِ ما سنگین‌تر شده است. باید راهِ ایشان را ادامه دهیم. باید آن شور و اشتیاقِ کلاسِ درس، آن دلسوزی برای بچه‌ها، آن عشق به وطن و آرمان‌ها را در وجودِ خودمان و در بچه‌ها زنده نگه داریم. یادِ او، چراغِ راهِ ما در این مسیر خواهد بود.»

وی اضافه می‌کند: «تلاش می‌کنیم تا در مراسم‌ها و برنامه‌های مدرسه، یاد و خاطره‌ی ایشان را زنده نگه داریم. برگزاری همین یادبودها، فقط ادای دین نیست؛ بلکه یادآوریِ مسیرِ پرافتخاری است که ایشان پیمودند و ما نیز باید در آن گام برداریم.»

 این مدیر داغدار از درسی که از این واقعه گرفته را بیان کرد: «درسِ زندگی که از معلم شهیده محدثه علیزاده گرفتیم، این است که خدمت خالصانه به مردم و به خصوص به نسلِ جوان، بالاترین عبادت است. اینکه چطور می‌توان با عشق و فداکاری، اثری ماندگار از خود به جا گذاشت. شهادتِ او، درسِ بزرگی از عشق، از ایثار، و از جاودانگی بود که تا همیشه در خاطرِ ما و مدرسه هجرت و هاجر خواهد ماند.»

وی در پایان سخنانش به دردناک بودن این خبر اضافه کرد و گفت: «شهادتِ معلم شهیده علیزاده، اگرچه ضایعه‌ای دردناک برای جامعه‌ی آموزشی و به خصوص مدرسه هجرت و هاجر بود، اما نگاهِ عمیق و سرشار از ایثارِ نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از دلِ غم، درسِ زندگی گرفت و یادِ عزیزانِ سفرکرده را چراغِ راهِ آینده ساخت. نام و یادِ معلم شهیده ، همچون شمعی فروزان، در دل‌های دانش‌آموزان و همکارانم، تا ابد باقی خواهد ماند.»