چهل روز ایستادگی در سایه‌ی سارِ فقدان

امروز، در چهلمین روزِ این وداعِ سخت، نه تنها سوگوارِ جای خالیِ او در میدان‌های عمل هستیم، که بر تداومِ پرچمِ ایستادگی‌اش، پیش از پیش، تأکید می‌کنیم.

چهل روز از طلوعِ ابدیِ آن نامِ بلند رهبر می‌گذرد؛ چهل روز است که زمین در سوگِ شخصیتی که تکیه‌گاهِ استوارِ آرمان‌ها بود، ماتم‌زده است.

این نه فقط یادکردِ یک رفتن، که تجدیدِ میثاق با مسیری است که او با صلابت ترسیم کرد. رفتنِ مردانِ بزرگ، پایانِ یک فصل نیست، بلکه آغازِ درخششی است که در حافظه‌ی تاریخ حک می‌شود. او که عمرِ خویش را در راهِ عدل و استقامت صرف کرد، اکنون در جایگاهی آرام گرفته که پاداشِ مجاهدت‌های بی‌وقفه است.

امروز، در چهلمین روزِ این وداعِ سخت، ما نه تنها به سوگِ قامتِ بلندِ او نشسته‌ایم، که بر تداومِ نهضتی که او پرچمدارش بود، تأکید می‌کنیم. ردِ پای او در مسیرِ دشوارِ تاریخ، چراغِ راهِ آیندگان خواهد بود و طنینِ اندیشه‌هایش، در گوشِ زمان خواهد ماند.

هرچند فقدانش در میانِ میدان، خلئی سنگین پدید آورده است، اما میراثِ فکری و مکتبی که از خود بر جای گذاشت، استوارتر از همیشه باقی است. یادش، ستونِ خیمه‌ی امید و نامش، رمزِ ایستادگی در برابرِ طوفان‌ها خواهد بود.

نامش در تالارِ مفاخرِ این سرزمین به نیکی ثبت است و راهش تا رسیدن به سرمنزلِ مقصود، بی‌وقفه ادامه خواهد داشت.