سینمای کودک، آموزش و پرورش است
کارگردان سرشناس سینما گفت: تنها راه نجات سینمای کودک این است که آموزش و پرورش در این ماجرا ورود کند، آموزش و پرورش باید در سرنوشت اقتصادی فیلم ها شریک شود، فیلمسازان به یک ضمانت اجرایی نیاز دارند نفی سینما باید نفی آموزش و پرورش باشد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ نشست جایگاه وضعیت سینمای کودک در ایران با حضور مدیرکل فرهنگی هنری آموزش پرورش علی اکبرزاده، وحید نیک خواه و غلامرضا رمضانی، محمد کاظم دهقانی مدیرعامل خبرگزاری پانا و کارشناس فرهنگی سازمان دانش آموزی مجتبی دشتی برگزار شد.
در ابتدای این نشست علی اکبرزاده مدیرکل فرهنگی هنری آموزش و پرورش گفت: باید اهمیت سینما و فیلم کودک مشخص شود، فیلم باید با زبان آنها هماهنگ باشد. هیچ سخت ابزار و نرم افزار کامپیوتری نمی تواند به اندازه فیلم با کودکان ارتباط برقرار کند، زیرا فیلم معجون بسیاری از هنرهاست. یکی از عواملی که باعث جذابیت فیلم می شود، حرکت اجسام است.
او درباره وظایف آموزش پرورش در این مقوله گفت: کاری که آموزش و پرورش باید انجام دهد این است که کودکان را با فیلم و سینما آشنا کند. در ۳۵ سال گذشته ۳۵ جشنواره برگزار شده است و هدف آنها درگیرکردن ذهن کودکان با فیلم بوده است. وظیفه آموزش و پرورش این است که با ارگان ها و بخش های خصوصی که در زمینه فیلم کودک فعالیت می کنند همکاری کند. باید در کنار هم باشیم و جامعه هدف را با هم پوشش دهیم.
او درباره زنگ سینما در مدارس گفت: به علت محدود بودن زنگ های درسی در مدارس نمی توانیم هفته ای یک بار در مدارس زنگ سینما قراردهیم زیرا در آن صورت ساعات درسی باید بیشتر شود و این غیرقابل انجام است. دوسال پیش تفاهم نامه ای اجرا شد که در آن قرار شد ۱۰۰ سینمای آموزش و پرورش دیجیتالی شوند و فضا برای نمایش فیلم به روز رسانی شود. بسیاری از سینماها را به روز کردیم ولی این اتفاق نیوفتاد و اصلی ترین دلیل آن کمبود پول بود. پس باید اول سینماها به روز شود و بعد تفاهم نامه امضا شود.
کارگردان تلویزیون و سینمای کودک وحید نیک خواه درباره تاریخ پیوند سینما و آموزش و پرورش گفت: زمان بهشتی مدیرعامل بنیادفارابی یک دوره شاخص بود و بحث پیوند سینما و اموزش و پرورش از همان زمان شروع شد.
او افزود: قراری بین آموزش وپرورش و سینما گذاشته شده بود شامل این بود که در مدارس ۱۰۰ فیلم با پرژکتور در مدارس نمایش داده شود و برای این امتیاز مبلغی را نیز پرداخت کردند، حتی فیلم های مناسب گروه های سنی مختلف نیز مشخص شد تا بچه ها بتوانند فیلم مناسب سنشان را ببیند ولی بعد از رفتن بهشتی این پروژه نیز به پایان رسید. یکی از عواملی که باعث شد به نتیجه نرسد، تغییر مدیریت بود و بعد از آن فضای بسته آموزش و پرورش که در این سال ها مقداری تغییر کرده است.
کارگردان فیلم های «علی و دنی» و «گنجشکک اشی مشی» راه نجات سینمای کودک را ورود آموزش و پرورش به مراحل ساخت و تولید فیلم خواند و گفت: مخاطب سینمای کودک نه ماه از سال در اختیار اموزش و پرورش است،این طبیعی است که خانواده ها برای لطمه نخوردن به درس کودکشان آنها را به سینما نبرند. تنها راه نجات سینمای کودک این است که آموزش و پرورش در این ماجرا ورود کند در این سال ها طرح های مدونی نیز طراحی شده ولی باید نتیجه ای درکار باشد. آموزش و پرورش باید در سرنوشت اقتصادی فیلم ها شریک شود، فیلمسازان به یک ضمانت اجرایی نیاز دارند نفی سینما باید نفی آموزش و پرورش باشد. باید به شکلی از همکاری برسیم که این مشکل حل شود.
نیک خواه تصریح کرد: سینمای کودک، آموزش و پرورش است و خود یک مدرسه است. هیچگاه آموزش و پرورش نمی تواند سفارش فیلم دهد بلکه فیلمساز باید فیلم بسازد. منظور از اکران فیلم ها در مدارس این است که بتوانیم در مدارس فیلم را معرفی کنیم. آموزش پرورش باید بخش اولیا مربیان را فعال کند و فیلم هایی که راجب کودکان است را معرفی کند. نباید افق دیدمان را به گرفتن اتوبوس و بردن بچه ها به سینما محدودکنیم. اگر درست پیش برویم تا چهار سال آینده ۲۰ فیلم قابل اکران خواهیم داشت.
غلامرضا رمضانی کارگردان تلوزیون و سینما با بیان دائمی نبودن تعهدات آمورش و پرورش گفت: در طی این سال ها بین آموزش و پرورش و سینما تعهداتی صورت گرفته که با تغییر مسئولان تعهدات به دست فراموشی سپرده می شوند.
او درباره لزوم زنگ سینما در مدارس گفت: باید به زنگ سینما در مدارس به صورت یک درس که برای دانش آموزان عواقب خوبی به همراه خواهد داشت نگاه کنیم. باید بچه هارا به فیلم دیدن عادت دهیم و باید از انها برای هر فیلم توضیح بخواهیم تا به آن به عنوان یک زنگ درسی نگاه کنند.
او درباره بی مهری مردم به فیلمسازان کودک گفت: به فیلمسازان کودک همیشه پیشنهاد فیلم هایی با ژانر عشقی و اجتماعی می شود ولی ما به کار خود ادامه می دهیم و با تمام توان فیلم کودک تولید می کنیم ولی همیشه با بی مهری مردم روبه رو می شویم.
مدیرعامل خبرگزاری دانش اموزی پانا گفت: مقصود و کار پانا با فیلم سازان کودک مشترک است. برای رسیدن به یک ایده آل و محقق شدن این آرمان نیاز به گفتمان داریم. باید به شکلی از تعامل برسیم که با تفاهم و همدلی مشکلات را حل کنیم. فیلمسازان نباید از آموزش و پرورش فقط انتظار تهیه و فروش فیلم هارا داشته باشند باید از آموزش وپرورش ایده و سفارش ساخت فیلم را بگیرند.
کارشناس فرهنگی سازمان دانش آموزی مجتبی دشتی گفت: هدف ما به عنوان یک فیلمساز باید این باشد که بدانیم چه نوع تربیتی را در بحث سطح فیلم سینمای دانش آموزان داشته باشیم. ما از سطح حرفه ای سینمای کودک خیلی فاصله داریم، سطح فیلم های تولیدی ما از سطح فکر مخاطب بسیار عقب تر است. نیازی نیست فقط فیلم سینمایی تولید کنیم می توانیم فیلم های کوتاه و چند دقیقه ای نیز تولید کنیم.
ارسال دیدگاه