مریم سعادت در گفت و گو با پانا:
سال های بسیار زیادی است که از جشنوارۀ فیلم فجر دور هستم
مریم سعادت، که با فیلم «متولد ۶۵» به کارگردانی «مجید توکلی» در سی و چهارمین جشنوارۀ بین المللی فیلم فجر به عنوان بازیگر حضور دارد،معتد است؛ اگر در مدت جشنواره فیلمی داشته باشم به تماشای آن نمی روم، اصلاً از مدت و محیط جشنواره بدم می آید، خوشم نمی آید و برای همین است که هیچ وقت در آن شرکت نمی کنم؛ امّا این به آن معنا نیست که من ذات جشنواره را دوست نداشته باشم.
به گزارش خبرنگار فرهنگی هنری خبرگزاری پانا، متولد ۶۵ فیلمی به کارگردانی مجید توکلی، نویسندگی جمیله دارالشفایی و تهیهکننده محمدمهدی عسگرپور، محصول سال ۱۳۹۳ است که برای حضور در بخش نگاه نو سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شده است.
«متولد ۶۵» پرداختی نو نسبت به موضوعات جاری دارد
مریم سعادت، یکی از بازیگران این فیلم، در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا، با اشاره به این که هنوز نسخۀ نهایی این فیلم را ندیده است امّا از دست اندرکاران تعاریف بسیاری شنیده است که مایۀ امید او به برنده شدن این فیلم در جشنوارۀ سی و چهارم فجر شده است، گفت: «متولد ۶۵» موضوع بسیار نویی دارد و به نسبت به فیلم هایی که معمولاً ساخته می شود و خصوصاً فیلم هایی که در این دو یا سه سال اخیر شاهد آن بوده ام؛ به نظرم فیلم بدی نیست.
وی در ادامه، ضمن تأکید بر این امر که من همۀ فیلم های عشقی را ندیده ام و نمی توانم قضاوت کنم، افزود: به نظر من این فیلم در ژانر خودش و جایگاه خودش فیلم خوب و قابل بحثی است و حالا اگر نخواهیم بگوییم که این فیلم موضوعی نو دارد، به یقین باید بگوییم «متولد ۶۵» پرداختی نویی نسبت به موضوعات جاری دارد که قابل حدس هم نیست یعنی آدم دوست دارد بنشیند و فیلم را ببیند و ببیند که عاقبت کار چه می شود و همین اتفاق به نظر من فیلم را جذاب کرده است.
«متولد ۶۵» فیلمی بسیار خوب است و مورد توجه مخاطب قرار خواهد گرفت
این بازیگر پیرامون قدرت پرداخت این فیلم به موضوع، ادامه داد: ما می توانستیم همۀ سال ها این فیلم را بسازیم با موضوع این که دو جوان هستند که سودای پول دار شدن در سر دارند، ولی این فیلم به نوعی، به خاطر مسائل بعدی که در آن اتفاق می افتد فیلمی نو و جدید به شمار می رود که من خودم به شخصه این اتفاق را دوست دارم و فکر می کنم از دیدگاه من «متولد ۶۵» فیلمی بسیار خوب است و مورد توجه مخاطب قرار خواهد گرفت.
وی که فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۶۶ با صدا پیشگی به جای «نوک طلا»، در مجموعه «خونۀ مادربزرگه» به کارگردانی «مرضیه برومند» آغاز کرده است، ضمن ابراز خرسندی از این که کلا جشنواره ها در ایران با استقبال روبرو شده است و تا به امروز، فضای این گونه جشنواره ها خیلی شلوغ بوده است و خیلی از فیلم عده زیادی دیدن کرده اند، اظهار داشت: فیلم موضوعی است که در تمام سال جریان دارد و زمان فرقی نمی کند، اما در حال حاضر شاید به خاطر وضعیت اقتصادی مملکت و مثلاً بلیط های گران، البته مثل این که قیمت بلیط های سینماها فرق می کند، من دقیقاً نمی دانم اما این طور شنیده ام، گرایش مردم به سالن های سینما کمتر شده است.
جای فیلم های ژانر خانواده در سینمای ایران خالی است/با ساخت فیلم های سینمایی خانوادگی، سینما از رکود در می آید
سعادت ضمن ابراز تأسف از این که در سینمای ایران به موضوع خانواده، بسیار کمتر از موضوعات دیگر پرداخته می شود؛ تصریح کرد: جای فیلم های ژانر خانواده در سینمای ایران خالی است و ما در این مملکت فیلم هایی که برای خانواده ساخته شود، خیلی کم داریم و شاید اگر که تعداد این فیلم ها بیشتر بود، از جشنواره ها با استقبال بیشتر و بهتری مواجه می شد، چون در خانواده ها فیلم های خانوادگی را می شود انتخاب کرد، چرا اگر خانواده هایی جوان داشته باشند، دختر یا پسر بزرگ داشته باشند، با دوستان و یا خانواده خودشان به سینما می روند و فیلم هایی را که مورد توجهشان قرار گرفته است می بینند، اما فیلم خانوادگی در این مملکت کم داریم، من فکر می کنم اگر این دست فیلم ها، بیشتر ساخته شود، بخش بزرگی از سینما از اعماق این بازار راکد در می آید.
وی که در سال ۱۳۶۷، با مجموعۀ تلویزیونی «عطر و گلاب بپاشید!» به کارگردانی «ایرج طهماسب»، به عنوان گوینده و عروسک گردان در برنامۀ کودک و نوجوان شبکۀ اول سیما حضور داشته است، موضوع خانواده در ایران را یکی از ظرفیت های بسیار مهم در جهت زمینه سازی برای ایجاد یک جشنوارۀ مستقل با عنوان «خانواده» دانسته و خاطر نشان کرد: امکان این هست که جشنواره ای با عنوان جشنواره فیلم خانواده مانند همۀ موضوعاتی که در کشور وجود دارد، وجود داشته باشد چرا که این موضوع رکنی مهم و بسیار اساسی است، اما نمی دانم که چرا به آن توجه نمی شود.
امروز باید به ساخت فیلم های شاد پرداخت
بازیگر مجموعۀ تلویزیونی «سلامتی چه خوبه!» که در سال ۱۳۶۸ به کارگردانی «علیرضا خمسه» به روی آنتن شبکۀ اول سیما رفته است، در انتقاد به عدم تسلط حوزۀ سینما به موضوع خانواده، یادآور شد: بعضی از فیلم ها را هم می گویند که فیلم های خانوادگی است اما وقتی انسان به تماشای این فیلم می نشیند می بیند که از ابتدای این فیلم به روایت یک درد ناامیدی می پردازد و تا انتهای فیلم آن را پخش می کنند و حالا به این جهت که این اتفاق در یک خانواده می افتد، می گویند این فیلم، یک فیلم خانوادگی است، اما منظور این است که امروز باید به ساخت فیلم های شاد پرداخت.
سعادت در ادامه، فیلم های خانوادگی مد نظر خویش را فیلم هایی شاد و امیدوار کننده دانست که بافت سلامتی در آن جاری است و وقتی که تماشاچی از درب سالن نمایش بیرون می آید تا یک مدت حالش خوب است و گفت: البته این گونه بسیار فیلم ها کم است و اگر شما از من بپرسید که یک فیلم در این زمینه نام ببر، من نمی توانم فیلمی را نام ببرم.
این بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، در ادامۀ همین بحث پیرامون سینمای خانواده افزود: خب خیلی خوب است که این گونه فیلم ها یا از این دست فیلم ها در سینما داشته باشیم و وقتی هم که یک بودجه خاص را به این مهم تخصیص دهند، شاید اندکی بازار رقابت بهتر شود و بیشتر به این موضوع مهم بپردازند و اهمیت بیشتری برای دست اندرکاران حوزۀ تولید در سینما پیدا کند.
سال های بسیار زیادی است که از جشنوارۀ فیلم فجر دور هستم/ از مدت و محیط جشنواره بدم می آید
این بازیگر که سال گذشته، برای ایفای نقش در سری دوم مجموعۀ دردسرهای عظیم، جلوی دوربین «برزو نیک نژاد» رفته است، با اشاره به این که سال های بسیار زیادی است که از جشنوارۀ فیلم فجر دور است، گفت: اگر در مدت جشنواره فیلمی داشته باشم به تماشای آن نمی روم، اصلاً از مدت و محیط جشنواره بدم می آید، خوشم نمی آید و برای همین است که هیچ وقت در آن شرکت نمی کنم؛ امّا این به آن معنا نیست که من ذات جشنواره را دوست نداشته باشم.
وی ادامه داد: کلاً از این جو گیر شدن مردم به این ترتیب خوشم نمی آید که همۀ مردم به یک باره، بکش و برو، اهل سینما می شوند، از فردای آن روز سینما دار ها مگس می پرانند و همه جای سالن های سینما خاک می نشیند و یک یا دو سینما اصولاً بازارشان داغ است اما ما بقی نه.
هدف اصلی فیلم ساز گیشه است/ باید برای در تعادل نگاه داشتن سینما فیلم زیاد بسازیم
بازیگر فیلم سینمایی «پدر آن دیگری» ساختۀ «یدالله صمدی» که در سال ۱۳۹۳ مقابل دوربین رفته است، کیفیت فعلی فضاهای فیزیکی سینماها را کیفیتی نامطلوب برشمرده و افزود: کیفیت سینماها، کیفیت تصویر و صدای سینماها اکثراً خوب نیست، همه چیز هم گران است و همه هم آه و ناله می کنند، اما خب تقصیر مردم چیست؟
سعادت ادامه داد: در سینمای امروز ایران، وقتی که کارها بررسی نشود، فرقی نمی کند که موضوع چیست و اگر دقیق تر نگاه کنی، هدف اصلی فیلم ساز گیشه است.
این بازیگر ضمن تأکید بر این امر که باید برای در تعادل نگاه داشتن سینما فیلم زیاد بسازیم، اظهار داشت: باید فیلم خوب بسازیم، فیلم بی ربط و هجو نسازیم.
وی که در «عملیات مهد کودک» به کارگردانی و نویسندگی «فرزاد اژدری» و تهیهکنندگی «رویا شریف» در سال ۱۳۹۱ مقابل دوربین رفته است، خاطر نشان کرد: هر وقت مصاحبه می کنم می گویند تو چون کار کودک می کنی، نسبت به سینمای این حوزه واکنش نشان می دهی، من آن قدر راجع به فیلم کودک مسأله دارم که خدا می داند ولی ما به هر حال امروز می خواهم از اهالی سینما بپرسم که چرا فیلم های خانوادگی نمی سازیم.
سعادت در ادامه، زندگی تأکید بر خالی بودن جای محتوای خانواده در میان خوراک ذهنی فیلم سازان ایرانی تصریح کرد: اصلاً فیلم های خانوادگی نمی سازیم، نمی دانم چرا؟ چرا نمی سازیم؟ مگر ما اصلاً اساس و پایۀ زندگیمان بر اساس خانواده نیست؟ مگر ما حرف از خانواده نمی زنیم، مگر ادعای خانواده مداری نداریم؟ پس چرا فیلم های خانوادگی نمی سازیم؟
این بازیگر ضمن انتقاد از تک بعدی شدن سینمای امروز ایران و گرایش دست اندرکاران این حوزه نسبت به تولید محتوای عشق گفت: این روزها برای این که فیلم بفروشد، دست اندرکاران حوزۀ تولید به دنبال موضوعات عشقی و جوانان و یک مثلث عشقی می روند و برای این که کارشان ویترین داشته باشند به سراغ چهره های بی هنر می روند و بعد اتفاقی می افتد که خانواده ها نمی بینند و مخاطب خیلی خاص می نشیند و این فیلم را می بیند و بعد می نشینند آه و ناله می کنند که چرا فیلم نمی فروشد.
وی ادامه داد: امروز از چه کسی باید بپرسیم که چرا سینمای ایران این مدلی است و چرا بازار فروش سینما به این شکل است؟ خب آخر چه کسی باید این فیلم را ببیند؟ چند نفر ببینند؟ این فیلم ها را چه کسی می خرد؟ اگر این فیلم ها را به کسی کادو بدهند اگر یک بار در خانه اش بنشیند و نگاه کند، برای دفعه دوم حاضر به تماشای آن نخواهد بود، حتی من این کاره یک بار بیشتر این فیلم ها را نمی بینم.
سعادت، در پاسخ به سؤال خبرنگار پانا پیرامون عملکرد سینما و تلویزیون ایران در حوزه های کمدی و طنز نیز اظهار داشت: تا به امروز خیلی به نظر نمی رسد که خوب عمل کرده باشیم و به نظر من سینمای کمدی امروز ما دچار اشکالات بسیاری است.
بازیگر فیلم «ماهی ها عاشق می شوند!» اثر «علی رفیعی» که در سال ۱۳۸۳ در سینمای ایران به روی پرده رفته است، طنز در سینمای ایران را دچار معضلاتی خاص دانسته و تصریح کرد: در دوره ای نه چندان دور، یک طنز سخیف سینما را فرا گرفت بسیار زشت و بد بود و به نظر من، این مدل طنز در یک یا دو فیلم کافی است، حال شما فکر کنید که اگر در طول سال ما بیست فیلم طنز داشته باشیم، یک یا دو فیلم این مدلی هم داشته باشیم، صدای هیچ کس در نمی آید و برای هیچ کس مسأله ای نیست، اما وقتی مثلاً از تعداد بیست فیلم هجده تا از این فیلم ها این مدلی می شود خیلی غم انگیز است.
کمدی از راه کشتن و فحاشی کردن نمی تواند مردم را بخنداند
وی مخاطبان سینمای کمیک ایران را مردمی دارای شعور و گاهی نسبت به حوزۀ فیلم دانسته و در همین راستا خاطر نشان کرد: یعنی این قدر سطح این مردم پایین است که باید به این ترتیب و با این مصیبت بخندند؟ مثلاً همه باید بزنند یکدیگر را بکشند و به یکدیگر فحاشی کنند تا مردم لبخند بزنند، من فکر نمی کنم که کمدی این گونه باشد و به نظر من کمدی از راه کشتن و فحاشی کردن نمی تواند مردم را بخنداند؛ یعنی حداقل آن چیزی که انسان اطراف خودش می بیند این گونه نیست.
بازیگر تله فیلم «اسب» بابک محمدی، که در سال ۱۳۸۴ از مؤسسۀ سیما فیلم به مرحلۀ توزیع رسیده است، در ادامه گفت: این ها موادری است که بازار دارد و قضیه، قضیۀ همان گیشه است؛ این دست تولید کنندگان وارد یک خطی می شوند که بعدها می بینند جواب نمی دهد، در این موضوع چهار تا پنج کار در سینمای خانگی جواب می دهد، اما آیا بیشتر از این جواب می گیریم؟
آثار سینمایی کارشناسی نشده به نمایش گذاشته می شود
سعادت ضمن انتقاد از شرایط گرانی بلیط سینما نیز افزود: برای سینما مردم با این بلیط گران، یک خانواده پنج نفری چقدر باید پول بدهند و هزینه کنند برای این که بتوانند یک فیلم ببینند؟ بعد بچه ها یک ساندویچ هم دم در سینما آیا بخورند بهتر است، نمی گویم باید ولی خب برای این که شادی آن خانواده تکمیل شود، می خواهد که در کنار برنامه های زندگی اینچنین برنامه هایی هم داشته باشند، پدر باید صد هزار تومان خرج کند که بیاید در منزل بنشیند و طنز سخیف ببیند؟ مگر چند فیلم در سال ساخته می شود؟
این بازیگر، عدم وجود حمایت دستگاه های دولتی در سینما را از دیگر ضعف های سینمای امروز ایران دانسته و ادامه داد: بیشتر سرمایه گذاران خارجی شروع می کنند به اقدام در زمینه تولید فیلم، آن ها هم می آیند که بی گدار به آب نزنند، منتها در این زمینه همه کارشناس نیستند، می خواهد بی گدار به آب نزنند، می گویند فلانی و فلانی گیشه دارند و حالا در دلش یک ربعی هم اکبر عبدی را بگذارند که برای طنز سنگ تمام بگذارد و حالا یک ماجرای کامل عشقی هم دارد، دو تا بچۀ شیرین هم در آن بازی می کنند و این اسمش می شود خانواده.
وی افزود: اگر دقیق تر نگاه کنید می بینید که هدف اصلی فیلم ساز در وحلۀ اول گیشۀ فیلم است و فیلم ساز در درجۀ اول برگشت پولش به صورت چند برابر فکر می کند؛ من نمی گویم که این نگاه نباید باشد، امّا وقتی کسی می خواهد قدم به این بزرگی را بردارد، باید کارشناسی کند و از دو نفر انسان وارد دعوت به همکاری کند، یک مشورت، یک تحقیق و یک بررسی کند.
وی که در سال ۱۳۸۳ در سریال «خوش رکاب» اثر «علی شاه حاتمی»، محصول شبکۀ اول سینما حضور داشته است، ضمن انتقاد از صدور بدون وقفۀ پروانۀ ساخت و نمایش برای آثاری که محتوای مناسبی ندارند، تصریح کرد: ماجرای پروانۀ ساخت دادن به یک فیلم یک پروسه ای دارد که بعضی ها، ماه ها طول می کشد و من دقیق نمی دانم که چقدر، اما می دانم که معطلی دارد، نوبت دارد و پروانۀ ساخت صادر کردن برای این کارها به راحتی نیست.
سعادت اظهار داشت: پیش تر از این که پروانه ساخت به یک فیلم بدهند و با توجه به این که اگر که در آن مرحله، تکلیف فیلم ساز معلوم شود و اگر یک پروسۀ درست و دقیق و با جهان بینی درست برای تولید یک فیلم صورت بگیرد، از مرحلۀ پروانۀ ساخت تا مرحله ای که می خواهد ساخته شود، می تواند تصمیمات درستی برای ساخت یک فیلم گرفته شود.
«بودچه نیست!» ها! پدر از تئاتر طفلک در آورده است
سعادت که این روزها در نمایش صحنه ای «خاطرات کابوس های یک جامه دار» به کارگردانی «دکتر علی رفیعی» در تالار وحدت تهران به ایفای نقش می پردازد، پیرامون این اثر نیز گفت: من از کاری که در حال حاضر انجام می دهم بسیار راضی هستم، تماشاچی، مخاطب و استقبال، همه چیز خوب است، منتهی مگر چند دفعه به این شکل کار می شود؟
وی خاطر نشان کرد: یعنی این قدر دنیای تئاتر دنیای کوچکی است و این طفلک، این قدر حقیر شده و انقدر همیشه با بودجه نیست و درآمدی نیست و چی نیست و چی نیست، روبرو شده است که دیگر چیزی از آن باقی نمانده است.
سعادت ادامه داد: یعنی شما وقتی می خواهید به تولید یک کار فکر کنید تا زمانی که به اجرا در بیاید، با سالن و اجارۀ سالن و با هزینه ها و با دستمزد بازیگران، بعد آن وقت استقبال مردم چقدر است و این سالن مگر چقدر گنجایش دارد، چند تا بلیط می خرند و چه مدلی؟
این بازیگر تئاتر، ضمن انتقاد از این که هیچ حمایت و پشتیبانی مالی از سوی دولتی و بخش خصوصی برای ترویج تئاتر وجود ندارد و این که ما ادارۀ تئاتر داریم، ولی حمایت تئاتری نداریم، اظهار داشت: یک وقت می بینید که اگر یک تئاتر بخواهد خیلی خوب برگزار شود، وقتی که حمایت نباشد برای آن کارگردان و تهیه کننده، همه چیز سر به سر تمام می شود و این فاجعۀ بزرگ است.
سعادت ضمن تأکید بر این که امروز هم در حال آموختن از فضای تئاتر است، گفت: چیزهای بسیاری را از تئاتر می آموزم و در حال حاضر در کار دکتر رفیعی مشغول به آموختن هستم.
وی پیرامون اثری که هم اکنون در آن به ایفای نقش می پردازد، گفت: ما چهار ماه برای این کار تمرین کرده ایم و دو ماه است که این اثر را اجرا می کنیم و تا هفتۀ آینده هم ادامه خواهد داشت.
بازیگر «تعطیلات دوست داشتنی» «سید وحید حسینی» که در سال ۱۳۹۱ در ۴ قسمت به روی آنتن شبکۀ اول سیما رفته است، در خصوص ایفای نقشش در تئاتر گفت: تمام مدت تمرین های این تئاتر کلاس های تمرین و درس است و هنوز م با این که بیش از بیست سال است که تئاتر را به صورت حرفه ای کار می کنم، هنوز هم در این حوزه یاد می گیرم و واقعا به نظر من فرق تئاتر با دیگر هنرهای نمایشی این است.
سعادت افزود: ، حالا نمی گویم که همۀ تئاتر ها این گونه است، اما واقعا چقدر خوب است و چقدر خوشبخت است یک هنرپیشه ای که وقتی سر یک کاری می رود، از بزرگترش در آن کار بیاموزد به جای این که فقط و فقط همان کارهای خودش را تکرار کند یک موقعیت جدید برایش پیش بیاید و سعی کند که خود را در آن موقعیت قرار دهد.
گفتنی است مریم سعادت، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، متولد سال ۱۳۳۷ در تهران است و از سال ۱۳۶۶ تا به امروز، ۳۸ مجموعۀ تلویزیونی، ۱۶ فیلم سینمایی، ۷ تله فیلم و دو اثر در شبکۀ نمایش خانگی به ایفای نقش پرداخته است.
ارسال دیدگاه