اسماعیل امینی در گفت وگو با پانا:
دعواهای سیاسی در کشور بیش از یک شعر خوب خوانده میشود
خبرگزاری پانا: یک شاعر و نویسنده گفت: یک زمانی صفحه برخی از نشریات و روزنامههای خاص وعدهگاه اهل ادبیات بود اما اکنون شرایط به گونهای است که دعواهای سیاسی در نشریات و مطبوعات بیشتر از یک شعر و یا قطعه ادبی خوانده میشود.
اسماعیل امینی درباره حضور شعر در نشریات و مطبوعات کشور به خبرنگار فرهنگی پانا گفت: در حال حاضر نشریات و مطبوعات صفحه شعر معتبر ندارند؛ شرایط آنطور نیست که مخاطب بتواند به آخرین شعرهایی که در طول زمان مشخصی سروده شده است دستیابی داشته باشد.
امینی بیان کرد: یک زمانی صفحه برخی از نشریات و روزنامههای خاص وعدهگاه اهل ادبیات بود و کسانیکه دستی بر قلم داشتند و تبعی برای سرودن جریانات ادبی را از طریق این نشریات پیگیری میکردند.
نویسنده «لبخند غیر مجاز» تصریح کرد: تنها نشریه تخصصی در حوزه شعر توسط حوزه هنری منتشر میشد که آنهم چندی است به لطف برخی از مدیران تعطیل شده است؛ البته نه اینکه نشریه تخصصی در زمینه ادبیات منتشر نمیشود اما نشریهای که تنها به شعر بپردازد وجود ندارد.
این نویسنده و شاعر در پاسخ به اینکه مطبوعات چقدر میتوانند به جریان شعر در کشور کمک کنند؟ اظهار کرد: به نظر من مطبوعات کشور باید به اهمیت فرهنگ در کشور توجه کنند الان شرایط به گونهای است که سیاست مهمتر از فرهنگ جلوه میکند و برای عموم مردم هم جریانات و دعواهای سیاسی جذابتر و مهمتر است؛ نامههایی که سران دو قوا به یکدیگر رد و بدل میکنند بهتر و بیشتر از یک شعر خوب و قطعه ادبی خوانده میشود.
اسماعیلی ادامه داد: به گمان من توجه جامعه باید به فرهنگ جلب شود، اگر فرهنگ اهمیت داشت کسانیکه امور مملکت در دست آنهاست و میتوانند به راحتی با یکدیگر ارتباط داشته باشند هیچگاه نامهسرگشاده که در جامعه علنی شود را رد و بدل نمیکردند؛ البته این مساله در سطوح پایین جامعه هم وجود دارد به جای گفتمان با یکدیگر آن را علنی میکنند و برای یکدیگر نامه سرگشاده مینویسند که در سطح مطبوعات و خبرگزاریها مطرح میشود.
وی ادامه داد: مطبوعات میتوانند فضای گفت و گو را در جامعه ایجاد کنند شاید هر دو یک حرف را با دو لحن متفاوت بیان میکنند؛ در این فضا نشریات و خبرگزاریهایی که سابقه فرهنگی هم دارند تحت تاثیر هیجانات سیاسی قرار میگیرد.
اسماعیلی بیان کرد: به گمان من در عرضه فرهنگ کسانی که متخصص هستند باید تصمیم بگیرند اما افرادی که در مطبوعات و سیستم اطلاعرسانی کشور فعالیت میکنند در نهایت اهل سیاست هستند؛ سیاسیون باید نقش پشتیبان داشته باشند نه اینکه در جایگاه تصمیمگیری قرار بگیرند. از نگاه فرد سیاسی یک نشریه فرهنگی در هنگامه بحران سیاسی تبدیل به یک سلاح میشود که اصلا خوب نیست.
ارسال دیدگاه