یک کارشناس ارشد جغرافیا و فعال محیطزیست در گفتوگو با پانا عنوان کرد
خشکسالی و تغییرات اقلیمی؛ مهمترین تهدید محیطزیست در ایران
مشارکت مردم، امیدی برای حفاظت از طبیعت ایران است/آینده محیطزیست با آموزش و آگاهی عمومی روشنتر میشود/طبیعت ایران با مسئولیتپذیری اجتماعی قابل حفاظت است
تهران (پانا) - یک کارشناس ارشد جغرافیا و فعال محیطزیست با اشاره به تشدید خشکسالی، کاهش بارشها و گسترش ریزگردها در سال گذشته، مهمترین تهدید پیشروی کشور را بحران آب و تغییرات اقلیمی دانست و تأکید کرد که حفاظت از محیطزیست، در حقیقت پاسداشت زندگی امروز و آینده نسلها است.
قاسم اسکندریان در گفتوگو با پانا درباره وضعیت محیطزیست کشور اظهار کرد: «متأسفانه شرایط محیطزیستی کشور با نگرانیهایی همراه بوده است. کاهش بارشهای جوی، تشدید خشکسالی، افزایش پدیده ریزگردها، فرسایش خاک و تهدید پوشش گیاهی از مهمترین چالشهایی است که در ماههای اخیر با آن مواجه بودهایم.»
وی در مقایسه وضعیت ایران با کشورهای منطقه افزود: «کشورهای جنوبغرب آسیا و خاورمیانه عمدتاً شرایط اقلیمی مشابهی دارند و بسیاری از مشکلات زیستمحیطی در سطح منطقه مشترک است. البته برخی کشورها با مدیریت بهتر منابع آب و خاک توانستهاند آثار منفی را تا حدی کاهش دهند، اما به طور کلی شاخصهای زیستمحیطی در بسیاری از این کشورها تفاوت چشمگیری با ایران ندارد.»
این فعال محیطزیست درباره آثار ملموس تغییرات اقلیمی بر زندگی مردم تصریح کرد: «تغییرات آبوهوایی همواره نقش تعیینکنندهای در کیفیت زندگی انسانها داشته است. افزایش دمای میانگین بلندمدت، تخریب پوشش گیاهی، آسیب به زیستبومها و حیات جانوری و در نهایت کاهش تولید محصولات غذایی از پیامدهای مستقیم این تغییرات است. این روند میتواند امنیت غذایی کشور را تهدید کرده و به افزایش قیمت مواد غذایی و فشار بیشتر بر معیشت مردم منجر شود.»
اسکندریان درخصوص مهمترین تهدید برای تنوع زیستی کشور گفت: «خشکسالی و کاهش بارندگی، اصلیترین عامل تهدیدکننده تنوع زیستی، کشاورزی و حتی ثبات اقتصادی و اجتماعی محسوب میشود. تداوم این شرایط میتواند زیستگاههای طبیعی را با خطر جدی مواجه کند.»
وی در پاسخ به این پرسش که آیا مناطق حفاظتشده ایران بهخوبی مدیریت میشوند، بیان کرد: «مدیریت مطلوب محیطزیست نیازمند نیروی متخصص، برنامهریزی علمی و تأمین بودجه کافی است. به نظر میرسد در سالهای اخیر با محدودیتهایی در حوزه منابع مالی مواجه بودهایم و هنوز تا رسیدن به استانداردهای مطلوب در حوزه حفاظت محیطزیست فاصله داریم.»
این کارشناس ارشد جغرافیا درباره نقش مردم در حفاظت از محیطزیست تأکید کرد: «فرهنگسازی در تمامی سطوح سنی، از کودکان تا بزرگسالان، بسیار مهم است. صرفهجویی در مصرف آب، جلوگیری از آلودگی منابع طبیعی، حفاظت از گونههای گیاهی و جانوری و مشارکت در مدیریت بحرانهایی مانند آتشسوزیها و سیلابها از جمله اقداماتی است که شهروندان میتوانند انجام دهند. خوشبختانه در بسیاری از حوادث طبیعی، مشارکت مردمی نقش مؤثری در کاهش خسارات داشته است.»
وی همچنین درباره آموزش محیطزیست در مدارس و رسانهها گفت: «اقدامات خوبی صورت گرفته، آموزشهای رسمی و غیررسمی باید تقویت شود تا حفاظت از محیطزیست به یک رفتار نهادینه و فرهنگ عمومی تبدیل شود.»
اسکندریان خاطرنشان کرد: «احترام به محیطزیست در واقع احترام به زندگی خود و فرزندانمان است. هرگونه بیتوجهی به طبیعت، پیامدهای آن را به زندگی ما بازمیگرداند. اگر به محیطزیست آسیب بزنیم، آثار آن با شدت بیشتری به ما بازخواهد گشت؛ اما اگر از آن حفاظت کنیم، آیندهای پایدارتر برای خود و نسلهای آینده رقم خواهیم زد.»
ریحانه خوافی
ارسال دیدگاه