مدیر مدرسه تشکیلاتی در گفتوگو با پانا:
مدرسه تشکیلاتی، دانشآموزان را به نقشآفرینان واقعی تبدیل میکند
آذربایجان شرقی (پانا) - مدیر مدارس مهدیه ۲ و محدثه صوفیان، با تأکید بر نقش سازمان دانشآموزی در تربیت اجتماعی دانشآموزان گفت: مدرسه تشکیلاتی تنها محل آموزش درسی نیست، بلکه فضایی برای مسئولیتپذیری، مهارتآموزی، کار گروهی و تقویت هویت جمعی دانشآموزان به شمار میرود.
بهجت ساجدی، مدیر مدارس مهدیه ۲ و محدثه منطقه صوفیان با ۷ سال سابقه خدمت و دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، در گفتوگو با پانا درباره آشنایی خود با سازمان دانشآموزی اظهار کرد: «نخستین بار در جریان فعالیتهای آموزشی مدرسه و برنامههای فوقبرنامه با سازمان دانشآموزی آشنا شدم. وقتی دیدم این سازمان بر تربیت اجتماعی، مسئولیتپذیری، مهارتآموزی و روحیه مشارکت دانشآموزان تأکید دارد، توجه من جلب شد.»
وی افزود: «بعدها با شرکت در دورههای مربیگری و دورههای تخصصی، با مفهوم مدرسه تشکیلاتی بیشتر آشنا شدم؛ مدرسهای که در آن دانشآموزان فقط در زمینه آموزش فعال نیستند، بلکه در قالب گروهبندی، مسئولیتهای تشکیلاتی و فعالیتهای جمعی، نقشآفرینی واقعی را تجربه میکنند.»
ساجدی با اشاره به تأثیر حضور سازمان دانشآموزی در مدرسه گفت: «حضور سازمان دانشآموزی در فعالیتهای مدرسه تأثیر بسیار مثبتی بر فضای تربیتی، فرهنگی و مشارکتی دانشآموزان داشته است. این سازمان با ایجاد بستر فعالیتهای گروهی، مسئولیتپذیری، نظم، همکاری و روحیه مشارکت را در بین دانشآموزان تقویت میکند.»
وی درباره تفاوت مدرسه تشکیلاتی با مدرسه معمولی بیان کرد: «مهمترین تفاوت مدرسه تشکیلاتی در نقشآفرینی دانشآموزان است. در مدرسه معمولی، دانشآموز بیشتر دریافتکننده آموزش است، اما در مدرسه تشکیلاتی، نقش فعال، مسئولیتپذیر و اثرگذار دارد.»
این مدیر مدرسه ادامه داد: «مدرسه تشکیلاتی تنها به آموزش درسی اکتفا نمیکند، بلکه مهارتهای زندگی مانند کار گروهی، مدیریت، برنامهریزی، تصمیمگیری و حل مسئله را بهصورت عملی آموزش میدهد.»
وی خاطرنشان کرد: «در این فضا، روحیه همدلی، نظم تشکیلاتی، احترام به قانون و احساس تعلق به جمع تقویت میشود و دانشآموزان خود را عضو یک مجموعه هدفمند میدانند.»
ساجدی درباره نقش مدیر مدرسه در استفاده از ظرفیت سازمان دانشآموزی اظهار کرد: «مدیر مدرسه میتواند با اعتماد و واگذاری مسئولیتهای واقعی به دانشآموزان، زمینه تقویت مسئولیتپذیری و کار گروهی را فراهم کند.»
وی افزود: «با واگذاری بخشی از برنامههای فرهنگی، مناسبتی و فوقبرنامه به گروههای پیشتازان و تعریف شرح وظایف مشخص، دانشآموزان فرصت تجربه مسئولیت عملی را پیدا میکنند.»
ساجدی تأکید کرد: «حمایت و نظارت هدایتگرانه، نه مداخله مستقیم، باعث میشود دانشآموزان تصمیمگیری، برنامهریزی و حل مسئله را در عمل تمرین کنند.»
وی در تشریح دستاوردهای اجرای برنامههای سازمان دانشآموزی در مدرسه گفت: «اجرای این برنامهها باعث افزایش مشارکت فعال و شور و شوق بیشتر دانشآموزان شده است و آنان بهجای انفعال، خود پیشقدم اجرای فعالیتها میشوند.»
این مدیر مدرسه ادامه داد: «بسیاری از دانشآموزانی که پیش از این کمرو یا کمحرف بودند، با پذیرش مسئولیت در تشکیلات، اعتمادبهنفس بیشتری پیدا کردهاند.»
وی افزود: «دانشآموزان با مشارکت در برنامهها، احساس تعلق بیشتری نسبت به مدرسه پیدا میکنند و مسئولیت حفظ نظم و پاکیزگی را برعهده میگیرند که این موضوع به ارتقای انضباط مدرسه کمک کرده است.»
ساجدی اظهار کرد: «فعالیتهای تشکیلاتی فضای مدرسه را از حالت یکنواخت آموزشی خارج کرده و به آن تنوع و پویایی بخشیده است که این مسئله به افزایش نشاط و انگیزه یادگیری دانشآموزان کمک میکند.»
وی با اشاره به شاخصهای ارزیابی مشارکت دانشآموزان گفت: «میزان حضور مستمر در جلسات، مشارکت در اظهارنظر، پذیرش مسئولیت، همکاری گروهی و رشد مهارتهایی مانند اعتمادبهنفس، فن بیان و حل مسئله از مهمترین شاخصهای سنجش مشارکت دانشآموزان است.»
این مدیر مدرسه درباره راهکارهای تقویت همکاری میان مدیر، مربیان، معلمان و دانشآموزان بیان کرد: «تقسیم دقیق نقشها، برگزاری جلسات هماهنگی کوتاه و منظم، تشویق دانشآموزان به مشارکت در تصمیمسازی و ارائه بازخورد مستمر، از مؤثرترین راهکارها برای افزایش همکاری در مدرسه است.»
ساجدی با اشاره به تجربه موفق خود در مدیریت مدرسه تشکیلاتی گفت: «در الگوی مدیریت مبتنی بر تیمسازی و مسئولیتدادن واقعی، برای هر فعالیت نقشهای مشخصی تعریف شد و شوراها و گروههای دانشآموزی فعال شدند.»
وی افزود: «در این شیوه، مربی و معلم نقش هدایتکننده دارند و با ارزیابی مستمر و معرفی اقدامات موفق، انگیزه و مشارکت دانشآموزان افزایش پیدا میکند.»
ساجدی خاطرنشان کرد: «در این الگو، مدیر با اعتماد و هماهنگی، مدرسه را از اجرای صرف برنامهها به فرآیند رشد تشکیلاتی دانشآموزان تبدیل میکند.»
ارسال دیدگاه