نگاهی به فیلم «همه چیز برای فروش»
فیلمی که تماشاگر تا انتها منتظر آغازش است
خبرگزاری پانا: با نگاهی به فیلم «همه چیز برای فروش » در می یابیم؛ در این درگه چه خوب است که بعضیها انقدر سینما را دوست دارند که سینما بازی، میکنند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ امیر ثقفی عنوان جوانی است که احتمالاً با هزار شوق و ذوق فیلمی را برای جشنواره سی و دوم فجر آماده کرده و از آنجا که خدا خواسته، هیئت انتخاب چشم و گوش و زبانشان بسته شده و این فیلم را که مزین است به مریلا زارعی، صابر ابر، حبیب رضایی و جمعی دیگر از هنرمندان خوش قرارداد سینما که استرس اجازه یادآوری ایشان را ربوده، ساخته و با خجالت فراوان به جشنواره آورده است.
فیلمی که به راحتی میشود آن را در یک کلیپ گنجاند و اتفاقاً موزیک خوبش هم قضیه را ساپورت میکند. شاید جوان خوش ذوق دیگری هم پیدا شد که پدرش تهیه کننده بود و آوازی هم روی این راشهای به شدت زیبا، کلاسیک و اصولی بخواند خوشحال شود؛ همه با هم خوشحال شوند!
از شوخی گذشته تأسف بار است که آدمی با این سطح ادراک از سینما، گروهی از بهترین گریم، بهترین بازیگران، تصویربرداری، صدا، نور و رنگ و در فضاهایی غیر شهری که اینگونه لوکیشنها اساسی هزینه بردار هم هستند و کلی عامل دیگر را به خط کند که فیلمی بسازد که تماشاگر تا پایانش منتظر شروع باشد.
سکانسهایی که حکم عکس مناسبتی دارند؛ کِشدار، بر خلاف دیالوگهای مختصر و مفید؛ شخصیتهایی که پر از پزیشن شده و در عمل اقدامات به شدت احمقانهای دارند، جاهایی که هست ولی تناسبی با فرهنگ مردمش ندارد و بسیاری تصمیمات حوصلهبر که ثقفی در ساختن این کاردستی گران قیمت دبستانیاش، گرفته، در به وجود آوردن مجموعهای ضعیف از تصاویری که یک چیز غیر فیلم را ایجاد کردهاند، تمام تأثیرش را گذاشته اند.
سید محمد حسین حسینی
ارسال دیدگاه