نادر رجبپور:
نمیتوان در تئاتر، حضرت عباس(ع) را با حرکتهای مدرن نشان داد
نادر رجب پور گفت: بارها گفتهام که استفاده از حرکات فرم به صرف ایجاد جذابیت، به نمایش لطمه میزند. به نظر من، این طراح فرم و حرکت است که باید بررسی کند اگر در نمایش لزومی برای فرم و طراحی حرکت وجود داشت از آن استفاده کنند.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا؛ نادر رجبپور؛ بازیگر و طراح حرکات فرم در تئاتر؛ با بیان مطلب بالا، اظهار داشت: حرکات فرم میتواند به نوعی تکمیلکننده و گاهی هم ترجمهی دیالوگها در یک نمایش باشد ولی در بعضی نمایشها فقط برای فرار از یکنواختی صحنه و ایجاد جذابیت از حرکات فرم استفاده میشود.
وی ادامه داد: بارها گفتهام که استفاده از حرکات فرم به صرف ایجاد جذابیت، به نمایش لطمه میزند. به نظر من، این طراح فرم و حرکت است که باید بررسی کند اگر در نمایش لزومی برای فرم و طراحی حرکت وجود داشت از آن استفاده کنند. این شناخت و تجربهی طراح فرم است که میتواند تشخیص دهد چه حرکتی کجا باید استفاده شود و چه حرکتی نه!
این بازیگر همچنین اظهار داشت: گاهی متن یک نمایش به خودی خود گویاست که آن نمایش قابلیت استفاده از حرکت را دارد یا نه. ضمن اینکه بعضی اوقات همین متن است که میتواند تعیین کند آیا با یک نفر میتوان حرکتهای مورد نظر را ساخت یا باید حتما برای القای معانی مورد نظر، از یک گروه استفاده کنیم.
رجبپور با بیان اینکه استفاده حرکت در نمایشهای مولتیمدیا، متفاوت از حرکت در نمایشهای مذهبی و حماسی است توضیح داد: بسته به نوع متن در هر ژانری از تئاتر میتوان طراحی حرکت کرد و خب مسلما بین یک تئاتر و نوشته مذهبی که ممکن است صحنههای جنگ، عزاداری و... در آن نیاز به طراحی داشته باشد با یک کار تئاتر مولتی مدیا که نوع متن و هدف آن چیزی دیگری است، فرق دارد. این نکتهای که به نظر میرسد خیلی از کارگردانان جوان ما به آن توجه نمیکنند.
وی همچنین به نمایشهای پرفورمنس اشاره کرد و گفت: اتفاقی که در پرفورمنس میافتد همان حرکت است با این تفاوت که بداهگی در پرفورمنس بیشتر اتفاق میافتد. البته به شخصه به این بداهه بودن حرکت در صحنه و این لحظهای بودن کار اعتقاد دارم، کارهایی که از پیش به صورت استاتیک، همه چیزش مشخص است، تر و تازگی حس لحظه را ندارد. ولی در کل من هیچ فرق اساسیای بین این دو نمیبینم و همه این هنرها را از یک ریشه میدانم.
این بازیگر و کارگردان تئاتر در پاسخ به این سوال که متون مذهبی و تاریخی چقدر ظرفیت استفاده از حرکتهای نو و مدرن را دارند گفت: در چند سال اخیر برخی سعی کردهاند به نوعی حرکات را مدرن کنند اما معتقدم اگر در این مدرن کردن زیادهروی شود، آن وقت است که تماشاگر، پس بزند. تماشاگر ما در مقابل نمایشهای مذهبی، احساسات خاص و قدیمی خود را دارد و سمپات خاص خود را میطلبد؛ مثلا من نمیتوانم حضرت عباس(ع) را به گونهای خیلی مدرن و با فرم حرکت خاص و بیان بدنی متفاوت نشان دهم؛ چون ممکن است برای تماشاگر دافعه داشته باشد و با پیشینه ذهنیای که دارد حضرت عباس(ع) را این گونه از نمایش قبول نکند. در هر صورت لزوم حرکت توام با شناخت مخاطب در این زمینه حس میشود.
نادر رجبپور در پایان گفت: به نظرم حوزه هنری در رویکرد به تئاتر مذهبی و استفاده از متدهای روز مثل طراحیهای حرکت مدرن، خیلی کم کار کرده است که اگر اجراهای بیشتر و مدرنتری را در برنامهی نمایشهای مذهبی خود داشته باشد اتفاق خوبی است و ما هم خیلی خوشحال میشویم! البته ناگفته نماند که نباید صرف استفاده از امکانات و مدرنیزه کردن در فرم و حرکت، تماشاگر را پس بزنیم.
ارسال دیدگاه