مشاور دبیرستان دخترانه بعثت ۲:
به جای ترساندن نوجوانان از آسیبها، آنها را برای مواجهه آگاهانه و مسئولانه با آنها توانمند کنیم
شهریار (پانا) - مشاور دبیرستان دخترانه بعثت ۲، بر لزوم توانمندسازی دانشآموزان به جای ترساندن آنها تأکید کرد و گفت: به جای ترساندن نوجوانان از آسیبها، آنها را برای مواجهه آگاهانه و مسئولانه با آنها توانمند کنیم.
لیلا ولیپور، در گفتگو با پانا با اشاره به حساسیت دوران نوجوانی، گفت: «دوران نوجوانی، مرحلهای حساس و سرنوشتساز در شکلگیری شخصیت، هویت و شیوه تصمیمگیری افراد است. نوجوانان در این سن با موقعیتها و چالشهای متعددی در روابط دوستانه، فضای مجازی و محیط اجتماعی مواجه هستند؛ بنابراین ضروری است در کنار آگاهیبخشی درباره آسیبها، مهارتهای لازم برای مواجهه صحیح با این موقعیتها را نیز بیاموزند.»
وی با تأکید بر لزوم توانمندسازی به جای ترساندن، افزود: «پیشگیری نباید صرفاً بر هشدار دادن، ترساندن یا بیان پیامدهای رفتارهای پرخطر متمرکز باشد؛ بلکه باید به توانمندسازی دانشآموزان کمک کند تا بتوانند آگاهانه انتخاب کنند، مسئولیت تصمیمهای خود را بپذیرند و در شرایط دشوار از خود مراقبت کنند.»
ولیپور با اشاره به اهمیت مهارت نه گفتن، خاطرنشان کرد: «یکی از مهمترین مهارتهایی که باید در این دوره تقویت شود، مهارت نه گفتن و مقاومت در برابر فشار همسالان است. دانشآموز باید بداند برای پذیرفته شدن در یک جمع، نیازی به انجام رفتارهایی که با خواستهها، ارزشها و سلامت او مغایرت دارند، ندارد. توانایی مخالفت محترمانه، تصمیمگیری مستقل و کمک خواستن در موقعیتهای دشوار، از جمله مهارتهای مهم محافظتکننده در برابر آسیبهای اجتماعی هستند.»
وی در ادامه بر نقش روابط سالم و محیط امن مدرسه تأکید کرد و گفت: «مدرسه فقط محل آموزش دروس نیست؛ بلکه فضایی برای یادگیری زندگی اجتماعی، احترام متقابل و مسئولیتپذیری است. تقویت همدلی، پرهیز از تمسخر و تحقیر، احترام به حریم خصوصی دیگران، گوش دادن بدون قضاوت و بیتفاوت نبودن نسبت به مشکلات همسالان، میتواند به ایجاد محیطی سالمتر و حمایتگرتر کمک کند.»
مشاور دبیرستان بعثت ۲ با اشاره به برنامههای هفته پیشگیری از آسیبهای اجتماعی، افزود: «در برنامههای مرتبط با هفته پیشگیری از آسیبهای اجتماعی و مبارزه با اعتیاد، با شعار «آگاهی و تابآوری؛ خودمراقبتی، آینده روشن»، بر آموزش مهارتهای زندگی، انتخاب آگاهانه، تابآوری، دوستی سالم و مسئولیتپذیری اجتماعی تأکید داریم. همچنین مشارکت دانشآموزان در قالب فعالیتهای فرهنگی و گروه همیاران مشاور میتواند زمینه انتقال مؤثرتر پیامهای پیشگیرانه و افزایش مسئولیتپذیری آنان را فراهم کند.»
ولیپور با تأکید بر نقش خانواده در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی، خاطرنشان کرد: «نوجوان بیش از هر چیز به رابطهای امن و قابل اعتماد با والدین نیاز دارد؛ رابطهای که در آن بتواند بدون ترس از سرزنش و قضاوت، درباره نگرانیها و مشکلات خود صحبت کند. گفتوگوی صمیمانه، نظارت آگاهانه، شناخت دنیای دوستانه و مجازی فرزندان و آموزش مهارت تصمیمگیری، از جمله اقداماتی است که میتواند قدرت محافظت خانواده را افزایش دهد.»
وی در پایان با تأکید بر مسئولیت مشترک خانواده، مدرسه و جامعه، تصریح کرد: «پیشگیری از آسیبهای اجتماعی مسئولیتی مشترک میان خانواده، مدرسه و جامعه است و هیچ برنامهای بدون همکاری این سه بخش به نتیجه مطلوب نخواهد رسید. هدف ما باید ساختن محیطی باشد که در آن دانشآموزان احساس امنیت و ارزشمندی کنند، مهارت مراقبت از خود و دیگران را بیاموزند و در زمان نیاز، مسیر کمک گرفتن را بشناسند. آینده روشن با انتخابهای آگاهانه امروز ساخته میشود؛ پس بیاییم به جای ترساندن نوجوانان از آسیبها، آنها را برای مواجهه آگاهانه و مسئولانه با چالشهای زندگی توانمند کنیم.»
ارسال دیدگاه