گزارش پانا از تشییع پیکر نیما نهاوندیان/
دمی چند در اینجا گذراند...
خبرگزاری پانا: شاید اگر نیما نهاوندیان سال ها در شبکه دو برنامه های مختلف را اجرا میکرد آنقدر نمی توانست صفحات فضای مجازی را به خود اختصاص دهد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، رسم دنیا چیست که تاهرچیز از دست می رود عزیز میشود ...دیروز صبح وقتی نیروی انتظامی عنوان کرد جسد مجری تلویزیون به نام نیما درون منزلش در شهرآرا پیدا شده بعد از چند دقیقه تمام صفحات جستجوی اینترنت به محض نوشتن نام نیما عکس و خبرهای این مجری جوان تمام صفحات گوگل را در برگرفت.
شاید اگر نیما نهاوندیان سال ها در شبکه دو برنامه های مختلف را اجرا میکرد آنقدر نمی توانست صفحات فضای مجازی را به خود اختصاص دهد...
عجب رسم بدی دارد دنیا... حتی مشخصات این مجری جوان به طور کاملاً یکسان در تمام سایت ها گذاشته می شود و هیچ کس بیشتر نمی داند که بنویسد...
همه نوشتند: نیما نهاوندیان متولد ۱۲ فروردین ماه ۱۳۵۹ و دارای مدرک لیسانس علوم کشاورزی از دانشگاه گرگان و مجری برنامههای «ورزش از نگاه دو»، «دورخیز» و «توپ طلایی» بود.
نهاوندیان از یکم اسفند سال ۷۸ همکاری خود را با صداوسیمای مرکز گلستان آغاز کرده و در ابتدا با شبکه خبر همکاری نزدیک داشت، وی از پنجم تیر ماه ۱۳۸۲ تاکنون مجری برنامههای ورزشی و اجتماعی شبکه دو سیما بوده است.
او در شبکه جام جم هم اجرای برنامههای متعددی را عهدهدار بود و در رادیو ایران هم به عنوان گوینده و مجری کارشناس حضور داشته است.
مرحوم نهاوندیان در صداوسیمای مرکز گلستان هم به عنوان گوینده رادیو و گزارشگر بازیهای بسکتبال تلویزیون مشغول به کار بوده است.
نیما نهاوندیان از مجریان ورزشی شبکه دو سیما بود که از چندی قبل فعالیت خود را در شبکه "شما" آغاز کرده بود.
اکنون فهمیدند که نیما در زمان حیاتش دل پُری از زخمهایی که از اجرا خورده بود، داشت، بیان این زخمها را به صورت شعر گفته بود:
نیمه شب و من تازه نفس/ ره خوابم زد و ماندم بیدار/ ریخت از پرتو لرزنده شمع سایه درخت، گلی بر دیوار/ همه گل بود ولی روح نداشت/ سایهای مضطرب و لرزان بود/ چهرهای سرد وغمانگیز و سیاه/ سرگردان بود/ شمع خاموش شده از تیزی باد/ چیزی از سایه بر دیوار نماند/ کس نپرسید کجا رفت/ که بود/ که دمی چند در اینجا گذراند/ این منم خسته در این کلبه تنگ/ ولی فدای یک لبخند مردم.
و امروز پیکر نیمای «ورزش از نگاه۲» از مقابل ساختمان شبکه دو تشییع شد تا بار دیگر به یاد بیاوریم از آدم ها خاطره ها ماندنی و است و زمان بودن قدر یکدیگر بدانیم...
ارسال دیدگاه