آیا هوش مصنوعی زن و مرد را تشخیص می دهد؟
تهران (پانا) آلن تورینگ بریتانیایی دانشمند رایانه، سال ۱۹۵۰در مقاله ای از خود پرسید؛ آیا ماشینها میتوانند فکر کنند؟ اما او نمیخواست در معنای واژههایی مانند ماشین و بهویژه تفکر گرفتار شود، بلکه به دنبال کشف رویکردی علمی بود.
بر اساس این گزارش آلن برای یافتن پاسخ، بازی طراحی کرد که بعدها به آزمون تورینگ معروف شد. این بازی سهنفره که به شیوه ای تقلیدی انجام شد، یک مرد، یک زن و یک بازپرس را درگیر می کرد که بدون دیدن و شنیدن صدا باید تشخیص میداد کدام یک مرد است و کدام زن.
سادهترین نسخه این آزمون این است که یک ارزیاب انسانی با یک انسان و یک ماشین پیامهای متنی رد و بدل میکند و سعی میکند تشخیص دهد کدام انسان و کدام ماشین است.
هدف او این بود که بفهمد آیا میتوان تصور کرد رایانههای دیجیتال در نقش مرد در بازی تقلید خوب عمل کنند؟ او در ادامه علیه مخالفتها با این فرض که ماشینها میتوانند فکر کنند، استدلال کرد و نوشت میتوانیم امیدوار باشیم که ماشینها در نهایت در همه زمینههای صرفاً فکری با انسان رقابت کنند.
از آن زمان تاکنون پرسشهای زیادی درباره ظرافتهای آزمون تورینگ مطرح شد تا اینکه سال ها بعد پژوهشی جدید نشان داد که هوشهای مصنوعی پیشرفته در آزمون «تورینگ معکوس» نمیتوانند بهطور مطمئنی تشخیص دهند که طرف مقابلشان انسان است یا یک هوش مصنوعی دیگر.
سرانجام در سال ۲۰۲۶ میلادی، پژوهشی در مقیاس بزرگ برای اولینبار این آزمون را بهصورت آنلاین انجام داد که طی آن پژوهشگران دریافتند مدلهای زبانی بزرگ (LLM) که بهدرستی راهنمایی شده بودند، در آزمون استاندارد سهنفره تورینگ قبول شدند و در مقایسه مستقیم با انسانهای واقعی، انسان به نظر میرسیدند.
امام در مواردی مشابه هوش مصنوعی اصلی در حدود ۵۰ درصد موارد انسان را فریب داده و انسان به نظر می رسیدند در حالی که شرکتکنندگان انسانی تنها در ۶۶ درصد موارد انسان تشخیص داده شدند.
منبع: وبگاه تِکاکسپلور
ارسال دیدگاه