دبیر ادبیات فارسی آموزشگاه نیکان ناحیه یک شهرستان بهارستان:
ادبیات آیینهای تمامنما از اصالت، فرهنگ و جهانبینی نیاکان ماست
بهارستان یک(پانا)- دبیر ادبیات فارسی آموزشگاه نیکان ناحیه یک شهرستان بهارستان، گفت: ادبیات فارسی تنها مجموعهای از کلمات و اشعار نیست، بلکه خاستگاه هویت، اصالت و جهانبینی ماست؛ آیینه تمامنمایی که میتوان آن را به کانون گرم خانواده تشبیه کرد تا به عنوان رفیقی همیشگی، چراغ راه شناخت خود و جامعه در مسیر زندگی نسل امروز باشد.
مائده کریمی در گفتوگو با پانا، ضمن اشاره به نقش تعیینکننده ادبیات در تکوین هویت دانشآموزان عنوان کرد: «ادبیات فارسی را میتوان به کانون گرم پدر و مادر تشبیه کرد؛ چرا که همانگونه که مهر بیدریغ والدین، معمار هویت و جانمایه شخصیت بیهمتای ماست، ادبیات نیز آیینهای تمامنما از اصالت، فرهنگ و جهانبینی نیاکان ماست که نهتنها تار و پود اندیشه و نگاه ما به هستی را میسازد؛ بلکه چراغی است فروزان در مسیر شناخت خویش و درکت عمیقتر از جامعهای که در آن زیست میکنیم.»
وی درخصوص راهکارهای تبدیل ادبیات از یک آموزه کلاسی به رفیقی برای زندگی شرح داد: «ارتباط مستمر با آثار اصیل، شاهکلید این تحول است؛ چرا که محتوای کتابهای درسی تنها همچون دریچهای کوچک ما را با اقیانوس بیکران سخن پارسی آشنا میسازند؛ هرگز گنجایش تمامی شکوه یک اثر را ندارند؛ از اینرو شایسته است دانشآموزان هنگامی که با بیتی نغز یا حکایتی جانبخش در کتاب مواجه میشوند، آن را پایانی بر جستوجو نپندارند؛ بلکه با کنجکاوی، سرچشمههای اصلی آن اثر را بازکاوی کنند؛ چرا که اگر پیوند با ادبیات نه برای کسب نمره و گذران آزمون، بلکه از سر اشتیاق و جانسپاری باشد، آنگاه ادبیات از کالبد خشک کتاب رخت بربسته و به همنشینی دیرپا و رفیقی دلسوز در تمامی لحظات زندگی بدل خواهد شد.»
دبیر ادبیات فارسی آموزشگاه نیکان ناحیه یک شهرستان بهارستان، در رابطه با نامگذاری روز شعر و ادب فارسی به نام استاد شهریار، اذعان کرد: «شهریار از ارکان استوار و چهرههای شاخص شعر معاصر ماست؛ کسی که با تسلط کمنظیر بر دو زبان و خلق آثار ماندگار در شعر فارسی و ترکی آذری، پیوندی ناگسستنی میان فرهنگها ایجاد کرد؛ شعر او به دلیل آمیختگی با نبض زندگی و احساسات زلال مردم، همواره چون آینهای در برابر مخاطب قرار گرفته و راه به دلهای بسیاری گشوده است؛ از اینرو انتخاب سالروز عروج این استاد فرزانه به عنوان، روز شعر و ادب فارسی، فرصتی ارزشمند است تا با تأملی دوباره در کارنامه درخشان او، غبار از آینه جایگاه رفیع شعر و ادب ایرانزمین زدوده شود و شور پیگیری آثار بزرگان این مرز و بوم در جان نسل جوان بیش از پیش فزونی یابد.»
کریمی درپاسخ به تحلیل راز ماندگاری و نفوذ سحرآمیز شعر فارسی در گذر قرنها تصریح کرد: «بیتردید اساس پایداری و جاودانگی شعر فارسی را باید در غنای ذاتی این زبان و چیرهدستی شاعران پارسیگو در بهرهگیری هنرمندانه از ظرفیتهای آن جستوجو کرد؛ چهرههای تابناکی همچون فردوسی، مولانا، سعدی و حافظ تنها شاعر نبودند، بلکه با تکیه بر دانش روزگار خویش و احاطه بر علوم مختلف، حکمت را با کلام درآمیختند؛ آمیختگی اصطلاحات تخصصی نجوم، ریاضی، طب و فلسفه در تار و پود شعر کلاسیک، شاهدی بر این مدعاست که همین غنای علمی، عمق و شکوه دوچندانی به این آثار بخشیده است؛ از دیگر سو، چنانکه استادانی نظیر ملکالشعرای بهار و دکتر شفیعیکدکنی بارها تأکید ورزیدهاند، شعر فاخر، فراتر از آرایههای کلامی، پیوندی ناگسستنی با زبان، فرهنگ، احساس و تجارب زیسته مردمان دارد؛ شاید همین ویژگی ذاتی که هر نسل در آیینه آن، سخن خویش را بازمییابد، رمز ماندگاری و نفوذ سحرآمیز این گنجینه بیبدیل در گذر قرنها است.»
دبیر ادبیات فارسی آموزشگاه نیکان ناحیه یک شهرستان بهارستان، در پایان سخنان خود با بیان نقش راهبردی و پویایی آثار کلاسیک در زندگی انسان امروز خاطرنشان کرد: «موضوعات مطرحشده در آثار کهن، محدود به زمانه و زیستبوم گذشته نیستند؛ مفاهیمی بنیادین همچون دوستی، عشق، دشمنی، کنشهای اخلاقی، شجاعت، طمع، غرور و خودشناسی، دغدغههای همیشگی بشر بوده و هستند؛ برای نمونه در شاهنامه، آموزههایی چون خردورزی، دلیری و میهندوستی، چراغ راه پویایی فردی و اجتماعی است و در مثنوی، حکایات تمثیلی، آینهدار شناخت نفس، نحوه تعامل با دیگران و ترسیمکننده مسیر انتخابهای درست در زندگی است؛ بر همین اساس، نباید آثار کلاسیک را صرفاً به مثابه کتابهایی کهن نگریست؛ چرا که با درک پیام و تجربه نهفته در لایههای زیرین این داستانها و اشعار، این گنجینه گرانسنگ میتواند همچنان به عنوان راهنمایی بصیر، مسیر پرپیچوخم زندگی انسان امروز را روشن سازد.»
ارسال دیدگاه