طلوع خورشید مهربانی؛ وقتی زمین به آسمان لبخند زد

هفدهم ربیع‌الاول، روزی است که انگار تقویم جهان هم می‌خواهد با شادی عجیبی ورق بخورد. در این روز، زمین و آسمان به هم سلام می‌کنند و بوی عطر بهار در کوچه‌ها می‌پیچد. میلادِ پیامبرِ نور، حضرت محمد (ص)، تنها یک جشن نیست؛ روزی است که دنیا برای اولین بار، معنای واقعی عشق و دوستی را با تمام وجود حس کرد و تاریکی‌ها جای خود را به روشنایی دادند.

پیامبر ما، آیینه‌  تمام‌نمای مهربانی بود. او در دنیایی آمد که خشم و کینه حرف اول را می‌زد، اما او با حضورش به همه یاد داد که قدرت یک انسان در اخلاق نیکو و لبخند گرم اوست. او مثل خورشیدی در شب‌های تیره درخشید و به تمام آدم‌ها نشان داد که راه رسیدن به قلب‌های دیگران، نه از مسیر دعوا و زور، بلکه از مسیر بخشش و گذشت می‌گذرد.

امروز که به «هفته وحدت» رسیده‌ایم، شهر رنگ و بوی دیگری دارد. پیامبر دوست داشت که آدم‌ها مثل دانه‌های تسبیح کنار هم باشند و با وجودِ تفاوت‌ها، یک‌دل و همراه بمانند. این روزها بهترین فرصت است تا ما هم یاد بگیریم چطور با احترام و دوستی، کنار هم زندگی کنیم؛ درست مثل همان خانی که پیامبر برای همه‌  انسان‌ها ساخته بود تا در سایه‌ امنیت و آرامش آن زندگی کنند.

حالا ما ماندیم و یک دنیا امید که در قلب‌هایمان روشن شده است. بیایید در جشن میلاد خورشید، یک قول قشنگ به خودمان بدهیم: اینکه در این سال، کمی بیشتر مراقب دل دوستانمان باشیم و در هر جمعی که هستیم، مثل پیامبر، منبع آرامش و دوستی باشیم. میلاد حضرت محمد (ص) و امام صادق (ع)، بر همه‌ی شما مبارک باد.