دلنوشته ای به یاد کریم بی حرم

از بقیع تا قم؛ وقتی غربت «کریم» در آغوش «کرامت» آرام می‌گیرد؛ بقیع، تنها یک مزار نیست؛ بقیع، شکافی است در پهنای تاریخ که از آن، ناله‌ی بی‌کرانی برمی‌خیزد.

تاریخ روایت می‌کند که امام حسن مجتبی (ع) در مدینه، غریبانه به شهادت رسید و پیکر مطهرش در بقیع آرام گرفت؛ آنجا که حتی سنگ‌ها هم برای تسکین جگر سوخته‌ او، سنگینی می‌کردند. از آن دم که دست‌های بی‌سایه، مزار بی‌ستون «کریم آل‌محمد» (ع) را در میان غریبه‌های مدینه رها کرد، جهان با غربتی بی‌مانند آشنا شد. اما این ناله، در مرزهای بقیع متوقف نمی‌شود؛ این ناله، ریشه‌ای در آسمان دارد و شاخه‌هایش از بقیع تا قم کشیده شده است.

در این میان، فاصله میان بقیع و قم، دیگر با کیلومترها سنجیده نمی‌شود؛ فاصله میان بقیع و قم، برابر است با یک قطره اشک.

وقتی عزاداران در میان رواق‌های حرم حضرت معصومه (س) گرد هم می‌آیند، انگار زمان ایستاده است. صدای نوحه‌های حزین، گویی از شکاف میان آسمان و زمین عبور می‌کند تا به آن مزار بی‌ستون در بقیع برسد. هر ناله‌ای که در این حرم طنین می‌اندازد، پیامی است به آن کریم بی‌کران که در غریب‌ترین لحظات، دست لطفش را از ما نکشید. در این آستان، گویی نقش آن «مادر عزادار» جاری است؛ بانویی که با آغوشی باز، پذیرای عزاداران آن کریم  شده تا غربت آن غریب را تسکین دهد. 

 حضرت معصومه (س) آن آینه‌ تمام‌نمای صبر آل یاسین گویی با آغوش گشوده‌اش، بذر آرامش را بر دل‌های داغدیده می‌پاشد. او که خود، مسافر غریب جاده‌های فراق بود، امروز مأوای هر غریبی است که به یاد «کریم بی‌ حرم» اشک می‌ریزد.

در میانه‌ این پیوند آسمانی، گنبد طلایی، فراتر از یک سازه، چون خورشیدی در تاریک‌سار تاریخ می‌درخشد. این درخشش، بازتاب آن همه داغی است که در بقیع بر جگرها مانده و حالا در حریم قم، به آرامشی از طلا بدل شده است. گویی این گنبد، برآمده است تا بگوید: «ای غریب بقیع! اگر در مدینه سنگ مزارت را دریغ کردند، اینجا، در آغوش کرامت، هزاران دل، هر لحظه بر گرد یاد تو طواف می‌کنند.»

اینجا، زیر سایه‌ زرین گنبد، حقیقت عمیقی زمزمه می‌شود: امام حسن (ع) در بقیع بی‌کس نماند؛ او در قلب تاریخ شیعه، به شکوهی ابدی پیوست.

راه بقیع تا قم، راه رفتن نیست؛ راه گداختن است. راهی که در آن، مظلومیت کریم در آغوش‌کرامت معنا می‌یابد و هر اشک، گامی است که این دو حرم دور از هم را، به هم پیوند می‌زند.