با رحلت پیامبر عزیز اسلام، نه تنها مدینه بلکه تمام ملک وجود در اندوه و در عزا فرو رفت

در این روز جهان شاهد سالگرد رحلت بزرگترین انسانی است که بشریت در خود دیده است، والاترین پیامبری که از طرف پروردگار به عنوان «رحمه للعالمین» مبعوث شده است، ما از آن رسول عشق و رستگاری سخن به میان می‌آوریم که نسخه کامل بشریت و اسوه حسنه‌ای بود که تمامی رفتار و کردارش بیانگر تعالیم مکتب اسلامی بود.

صبر و شکیبایی بر هر مصیبتی نیکوست جز در غم فراق تو ای پیامبر خاتم (ص)، بی‌تابی و ناشکیبایی ناپسند است جز در اندوه شهادت تو، مصیبت رحلت تو چنان بزرگ است که هر مصیبتی پیش از تو و پس از تو ناچیز است،

فقدان غم رفتن تو پشت اهالی ایمان را شکسته و عشق را داغدار کرده است، باور کن آسمان هم تاب غم فراق تو را ندارد و کمرش زیر داغت خم شده است.

با رحلت پیامبر عزیز اسلام، نه تنها مدینه بلکه تمام ملک وجود در اندوه و در عزا فرو رفت. رواست اگر آسمان و زمین خون گریه کنند؛ چرا که این داغ عزای قافله سالار انبیاست. با رحلت نبی اکرم شهر مدینه یکسره بلا شد و قومی برای غصب خلافت جمع شدند.

از آن پس هرشب صدای ناله زهرا به گوش مردم مدینه می‌رسید. پس از آن بود که غربت زهرای مرضیه و علی مرتضی آغاز شد. غربت اهل بیت نشان از چه داشت غیر از ناسپاسی مردمان نسبت به پیامبری که وجودش برای آنان رحمت و برکت بود ؟

پیامبری که آن همه سفارش اهل بیتش را کرده بود ؟ پیامبر اکرم از همه اتفاقات پس از خود؛ از غم حیدر خیبر شکن، به آتش زدن خانه دخترش، فردای حسین و حسن، از حسین و بدن بی کفنش خبرداشت.

او می‌دانست که آزردن بتول پس از رحلت رسول شروع جنایات کربلا خواهد بود. اشک از دیده فرو ریخت. روحش پر زد و دختر مظلومه او تنها ماند.