تاکتیک دشان برای شکار ستاره جوان لاروخا/نبرد غول‌ها برای تصاحب «کوپ د موند»

سرمربی تیم ملی فرانسه به دنبال راه حلی است تا ستاره اسپانیا را از کار بندازد.

اگرچه ستاره ۱۹ ساله اسپانیا هنوز نتوانسته تمام توانایی‌های فنی خود را در این رقابت‌ها به نمایش بگذارد، اما خاطرات درخشش او مقابل فرانسه باعث شده کادر فنی و بازیکنان این تیم با نگرانی ویژه‌ای برای مهار او برنامه‌ریزی کنند.

یامال در جریان این جام به دلیل مصدومیت‌های جزئی و همچنین تعویض‌های زودهنگام، تنها یک بار موفق به گلزنی شده و آن هم در دیدار برابر عربستان بوده است. با این وجود، عملکرد نه‌چندان درخشان او در جام جهانی چیزی از نگرانی فرانسوی‌ها کم نکرده است. دلیل این موضوع به دو تقابل اخیر دو تیم بازمی‌گردد؛ مسابقاتی که یامال در آنها سه گل به ثمر رساند و نقش مهمی در برتری اسپانیا ایفا کرد. گل دیدنی او در نیمه‌نهایی یورو ۲۰۲۴ و دبل تعیین‌کننده‌اش در نیمه‌نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۵ هنوز از ذهن مدافعان فرانسه پاک نشده است.

ابراهیما کوناته و مکسنس لاکروآ در نشست‌های خبری تأکید کرده‌اند که اسپانیا تنها به یامال وابسته نیست و تمرکز بیش از حد روی این بازیکن می‌تواند فرصت را برای دیگر ستاره‌های لاروخا فراهم کند. با این حال، دیدیه دشان به خوبی می‌داند که مهار این وینگر جوان یکی از مهم‌ترین مأموریت‌های تیمش خواهد بود.

چالش اصلی سرمربی فرانسه در انتخاب مدافع سمت چپ است. لوکاس دینیه به دلیل نظم تاکتیکی شانس بیشتری برای حضور در ترکیب اصلی دارد، اما سرعت پایین‌تر او در نبرد‌های تک‌به‌تک می‌تواند مشکل‌ساز شود. تئو هرناندز از نظر سرعت شرایط بهتری دارد، ولی پس از اشتباهاتش در ابتدای مسابقات، جایگاه خود را از دست داده است. لوکاس هرناندز نیز گزینه باتجربه دیگری است که هنوز فرصت بازی در این جام را پیدا نکرده است.

برنامه دشان برای متوقف کردن یامال، ایجاد پوشش چندلایه دفاعی، فشرده نگه داشتن خطوط و کمک مداوم هافبک‌ها و وینگر سمت چپ به مدافع کناری خواهد بود. با این حال، باید دید آیا فرانسه سرانجام موفق می‌شود راهی برای خاموش کردن ستاره جوان اسپانیا پیدا کند یا یامال بار دیگر به کابوس بزرگ خروس‌ها تبدیل خواهد شد.

فیفا با طراحی فرمت جدید مسابقات و نحوه قرار گرفتن تیم‌ها در جدول حذفی، شرایطی را فراهم کرد که چهار تیم برتر رنکینگ جهان یعنی اسپانیا، فرانسه، آرژانتین و انگلیس تا قبل از مرحله نیمه‌نهایی با یکدیگر روبه‌رو نشوند. البته تحقق این سناریو یک پیش‌شرط مهم داشت و آن این بود که هر چهار تیم به‌عنوان صدرنشین از گروه‌های خود صعود کنند و در مراحل حذفی نیز مقابل حریفانشان دچار شگفتی نشوند.

اکنون با پایان مرحله یک‌چهارم نهایی، دقیقا همین اتفاق رخ داده است. هر چهار مدعی بزرگ بدون برخورد با یکدیگر مسیر خود را تا جمع چهار تیم برتر ادامه دادند و حالا نیمه‌نهایی مسابقات به همان شکلی برگزار خواهد شد که از ابتدا در چینش جدول قابل پیش‌بینی بود.

بر این اساس، اسپانیا و فرانسه در یک سوی جدول برای رسیدن به فینال به مصاف هم خواهند رفت و در سوی دیگر نیز انگلیس و آرژانتین برای کسب دومین سهمیه فینال مقابل یکدیگر صف‌آرایی می‌کنند. دو دیداری که بسیاری از فوتبال‌دوستان از همان روز قرعه‌کشی انتظارش را می‌کشیدند.

البته این موضوع به معنای دخالت در نتایج مسابقات نیست، چرا که هر چهار تیم برای رسیدن به نیمه‌نهایی باید از سد رقبای خود عبور می‌کردند. با این حال، نحوه چینش جدول باعث شد تا بزرگ‌ترین مدعیان قهرمانی در مسیر یکدیگر قرار نگیرند و شانس حضور همزمان آنها در نیمه‌نهایی تا حد زیادی حفظ شود.

اظهارات نخست وزیر سابق اسپانیا که در یک مقاله برای روزنامه اسپانیایی ال دیباته بیان کرد، پیش از دیدار مرحله نیمه نهایی رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ روز سه‌شنبه بین تیم ملی این کشور برابر تیم ملی فرانسه صورت گرفت که از حساسیت بسیار زیادی هم برخورداست. او در این مقاله مدعی شد که اکثر بازیکنان حاضر در ترکیب فرانسه حتی در این کشور به دنیا هم نیامدند.

در پاسخ به سوالی درباره این مقاله، کوبارسی در رادیو کاتالانی RAC۱، این ادعا را رد کرد. این مدافع گفت: «اگر آنها برای تیم ملی فرانسه بازی می‌کنند، در نهایت فرانسوی هستند، صرف نظر از رنگ پوست‌شان، زیرا در نهایت باید با همه مدارا کنیم. رنگ پوست آنها مهم نیست، زیرا همه ما انسان هستیم و همه سزاوار احترام هستند.»

در همین حال، یک منبع خبری دیگر گفت: «بدون این که بخواهیم وارد یک مناقشه شویم، بد نیست به این واقعیت اشاره کنیم: همه بازیکنان تیم ملی فرانسه، فرانسوی هستند. از ۲۶ بازیکن، ۲۳ نفر در فرانسه متولد شده‌اند. سه نفری که در خارج از کشور متولد شده‌اند نیز فرانسوی هستند.»

چندین وزیر دولت در فرانسه نیز رائوی را به نژادپرستی متهم کرده‌اند. الیویه فور، رهبر حزب سوسیالیست فرانسه، گفت: «تیم فرانسه فقط از افراد فرانسوی تشکیل شده است. فرانسه یک ملت قومی نیست. رنگ پوست یا مذهب ندارد. این یک ملت سیاسی است که حول شعار جمهوری متحد شده است. این موضوع برای راست‌گرایان نژادپرست ناخوشایند است.»

فیفا اعلام کرد که ایوان بارتون، داور السالوادوری، را برای قضاوت در بازی مرحله نیمه نهایی رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ بین تیم ملی فرانسه و تیم ملی اسپانیا که سه‌شنبه این هفته در ورزشگاه AT&T در آرلینگتون برگزار می‌شود، منصوب کرده است.

این چهارمین مسابقه‌ای خواهد بود که این داور السالوادوری در جام جهانی قضاوت می‌کند؛ او پیش از این در مرحله گروهی، مسابقات بین ترکیه و پاراگوئه و ژاپن و سوئد و در مرحله یک هشتم نهایی، دیدار بین سوئیس و کلمبیا را داوری کرده است. ایوان بارتون که پیش از این نیز در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر سه مسابقه را قضاوت کرده بود، موفق‌ترین داور آمریکایی در تاریخ جام جهانی است. او از کارلوس باترس از گواتمالا که داور اصلی پنج مسابقه بود، پیشی گرفته است.

بارسلونا باشگاهی است که بیشترین نماینده را در میان چهار تیم حاضر در مرحله نیمه نهایی رقابت‌های جام جهانی (فرانسه، اسپانیا، انگلیس و آرژانتین) دارد. این تیم کاتالان با ۱۰ بازیکن، علاوه بر هشت ستاره در تیم ملی اسپانیا (خوان گارسیا، کوبارسی، اریک گارسیا، گاوی، پدری، دنی اولمو، فران تورس و لامین یامال)، از حضور ژول کنده در فرانسه و مارکوس رشفورد در انگلیس نیز بهره می‌برد.

دومین باشگاه با بیشترین تعداد بازیکن، اتلتیکو مادرید با ۹ نماینده است که میان تیم‌های ملی اسپانیا (۴) و آرژانتین (۵) تقسیم شده‌اند. آرسنال، قهرمان فعلی لیگ برتر، به همراه پی‌اس‌جی، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و منچسترسیتی، لیست پنج باشگاه برتر حاضر در نیمه نهایی را تکمیل می‌کنند.

در ابتدای جام جهانی، منچسترسیتی با ۱۹ بازیکن در صدر لیست قرار داشت. اکنون تنها شش نفر از آنها در مسابقات باقی مانده‌اند: رودری (اسپانیا)، رایان شرکی (فرانسه)، جیمز ترافورد، جان استونز، مارک گِهی و نیکو اورایلی (انگلیس). تنها تیم برزیلی که هنوز بازیکنی در جام جهانی دارد، باشگاه پالمیراس با فلاکو لوپز است که برای تیم ملی آرژانتین بازی می‌کند. فلامینگو با ۹ بازیکن در میان تیم‌های برزیلی پیشتاز بود، اما همه آنها از دور رقابت‌ها حذف شدند.

اسپانیا یک روز کمتر از فرانسه استراحت کرده است. فرانسوی‌ها بازی یک چهارم نهایی خود را روز پنجشنبه انجام دادند، در حالی که اسپانیا روز جمعه به میدان رفت. اما خستگی تنها ناشی از این موضوع نیست؛ بلکه حاصل تمام اتفاقاتی است که از زمان ورود این تیم به چاتانوگا در ۵ ژوئن رخ داده است. از آن زمان، تیم لوئیس دلافوئنته مسافت‌های بسیار طولانی‌تر و پرواز‌های بیشتری نسبت به شاگردان دشان پشت سر گذاشته است.

آنها هنوز چمدان‌های پرواز از سانتیاگو دکومپوستلا به چاتانوگا (۶۵۰۰ کیلومتر) را باز نکرده بودند که سوار هواپیمای دیگری به مقصد پوئبلا شدند تا تدارکات جام جهانی خود را با بازی مقابل پرو نهایی کنند، بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر رفت و برگشت. در مجموع، نزدیک به ۲۲ ساعت پرواز، پیش‌درآمدی بر «جهانی‌ترین جام جهانی تاریخ» بود.

تیم اسپانیا چاتانوگا را به عنوان کمپ اصلی خود انتخاب کرد. آنها ۲۵ روز را در آنجا سپری کردند و بسیار مشتاق بودند که در آنجا بمانند؛ دلافوئنته و لوزان به صراحت به این موضوع اذعان کردند، اما این امر عملاً ممکن نبود. اول شدن در گروه به این معنا بود که مسیر رسیدن به فینال آنها را از لس‌آنجلس، دالاس و نیویورک عبور می‌دهد، بنابراین مجبور شدند کمپ اصلی خود را رها کرده و به یک مرکز متحرک نقل‌مکان کنند.

در طول مرحله گروهی، اسپانیا دو بار به آتلانتا (با اتوبوس) و یک بار به گوادالاخارا (با هواپیما) سفر کرد. سفر با اتوبوس برای دو بازی اول تنها ۸۰۰ کیلومتر بود، اما سفر هوایی شامل پروازی طولانی (نزدیک به ۲۵۰۰ کیلومتر)، تغییر کشور و تغییر منطقه زمانی بود. شش ساعت پرواز رفت و برگشت، استراحت و حفظ روتین تمرینی را دشوارتر کرد.

از گوادالاخارا به چاتانوگا بازگشتند و آنجا بود که پرهرج و مرج‌ترین بخش جام جهانی آغاز شد، یک چالش لجستیکی که در آن این تیم شهر میزبان را ترک کرده و باید پرواز‌های طولانی با تغییرات زمانی را هر دو روز یک‌بار برنامه‌ریزی می‌کرد: چاتانوگا-لس‌آنجلس، لس‌آنجلس-دالاس، دالاس-لس‌آنجلس و لس‌آنجلس-دالاس. در مجموع ۱۳ ساعت پرواز برای پوشش دادن سفر‌هایی تا مسافت ۹۰۰۰ کیلومتر.

در مجموع، اسپانیا تاکنون در ۳۵ روز نزدیک به ۲۰ ساعت پرواز (بدون احتساب سفر به پوئبلا) و هشت ساعت سفر با اتوبوس به آتلانتا را تجربه کرده، شش بار منطقه زمانی خود را تغییر داده و با یک روز استراحت کمتر نسبت به حریف خود به نیمه‌نهایی می‌رسد. این بهانه نیست، این واقعیت است.

اگر چیزی باشد که اسپانیا در این جام جهانی به فرانسه رشک می‌برد، داشتن یک «خانه» ثابت تا مرحله نیمه‌نهایی است. فرانسوی‌ها پس از هر بازی به خانه خود در بوستون بازگشته‌اند. در واقع، آنها دو بازی خود را در همان جا انجام دادند: مقابل نروژ در مرحله گروهی و مقابل مراکش در یک‌چهارم نهایی. فراتر از آن، آنها قبل از رسیدن به دالاس در این دوشنبه (که اولین سفر دوربرد اصلی آنها بود)، دو بار به نیوجرسی و دو بار به فیلادلفیا سفر کردند. کمی بیش از ۱۰ ساعت پرواز بدون هیچ تغییر منطقه زمانی تا زمان رسیدن به دالاس که تنها یک ساعت با پایگاه آنها در بوستون اختلاف زمانی دارد.

این نظم، لجستیک فرانسوی‌ها را بسیار تسهیل کرده، اما آنها را مجبور کرده که در استادیوم‌های روباز بازی کنند که گرمای آن خفه‌کننده بوده است. این نکته به نفع اسپانیاست، زیرا آنها به جز بازی مقابل اروگوئه در گوادالاخارا، همیشه در استادیوم‌های دارای تهویه مطبوع بازی کرده‌اند. جزئیات و حکایت‌هایی که وقتی تنها یک بازی تا فینال باقی مانده و چراغ بنزین برای بسیاری از بازیکنان روشن شده است، دیگر چیزی فراتر از یک نکته ساده به نظر می‌رسند.

جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، اعلام کرده است که ایده برگزاری جام جهانی ۲۰۳۰ با حضور ۶۴ تیم در حال بررسی است. این پیشنهاد در شرایطی مطرح شده که جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور ۴۸ تیم برگزار می‌شود و افزایش دوباره تعداد تیم‌ها می‌تواند تعداد مسابقات این رقابت‌ها را به سطحی بی‌سابقه برساند. اینفانتینو معتقد است با توجه به رشد فوتبال در کشور‌های مختلف و افزایش علاقه جهانی به این ورزش، باید امکان حضور تیم‌های بیشتری در بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال ملی جهان بررسی شود.

جام جهانی ۲۰۳۰ قرار است به مناسبت صدمین سالگرد برگزاری نخستین دوره این مسابقات، در شرایطی ویژه برگزار شود. این رقابت‌ها با میزبانی مشترک چند کشور برگزار خواهد شد و برنامه فعلی شامل حضور ۴۸ تیم است؛ اما اکنون پیشنهاد افزایش این تعداد به ۶۴ تیم، فضای جدیدی را در میان مدیران فوتبال جهان ایجاد کرده است. در صورت اجرایی شدن این طرح، تعداد کشور‌های حاضر در جام جهانی نسبت به دوره‌های گذشته افزایش قابل توجهی خواهد داشت و فرصت بیشتری برای تیم‌های ملی از قاره‌های مختلف فراهم می‌شود.

مدافعان این ایده معتقدند افزایش تعداد تیم‌ها باعث می‌شود کشور‌های بیشتری شانس حضور در بالاترین سطح فوتبال جهان را پیدا کنند. تجربه جام جهانی ۲۰۲۶ که نخستین دوره با حضور ۴۸ تیم خواهد بود، قرار است معیار مهمی برای ارزیابی این تغییر باشد. فدراسیون جهانی فوتبال امیدوار است با افزایش سهمیه قاره‌ها، حضور تیم‌هایی که در گذشته کمتر فرصت حضور در جام جهانی داشتند، باعث گسترش محبوبیت فوتبال در مناطق مختلف شود.