‌وقتی اشک ها حماسه می سازند

به مسیر که نگاه می‌کنی، از مسجد مقدس جمکران تا حریم امن حرم مطهر کریمه اهل‌بیت (س)، گویی دریایی مواج از انسان‌ها به حرکت درآمده است. اینجا زمین زیر پای جمعیت، به لرزه می افتد از قدم‌های استوار مردمی که برای بدرقه‌ بزرگ‌مردی آمده‌اند که خورشید نگاهش، سال‌ها راهنمای این مسیر بود.

شکوه این حضور را ببینید، مرزها در هم شکسته شده و اشک هایی که حماسه ساختند؛ از نوجوانی که با بغضی در گلو و پرچمی در دست، اولین درس وفاداری را مشق می‌کند، تا جوانانی که با شوری انقلابی، علمِ این مسیر را بر دوش گرفته‌اند.

در میان این انبوه جمعیت، حتی کودکان دست در دست والدین آمده‌اند تا در تاریخ این سرزمین، گواهی دهند که این راه، بی‌رهرو نخواهد ماند و بزرگسالانی که سال‌ها در کنار او بوده‌اند، امروز قامتشان از داغ، خمیده اما گام‌هایشان همچنان استوار است.

اینجا، مسیر جمکران تا حرم، تنها یک جاده نیست؛ این تجلی پیوند‌ ناگسستنی امت و امامت است. جمعیتی که فراتر از هر نگاه و سلیقه‌، با چشم‌های اشک‌بار و دل‌های سوخته، آمده‌اند تا بگویند: ای رهبر عزیز، اگرچه تو از میان ما رفتی، اما آرمان تو در رگ‌های این نوجوانان و جوانان جاری‌ست .

امروز، قم به آسمان تکیه کرده است. شکوه این بدرقه، پاسخی‌ست به تمام بدخواهان و ظالمان جهان ؛ پاسخی که با صدای بلند بغض‌های مردم، در فضای این شهر طنین‌انداز شده است.

اینجا، حماسه‌ حضور است و این روایت ماندگار وفاداری ملتی که پای پیمان خویش، ایستاده است.