عروج مقتدا

تویسرکان (پانا) _ او که جانِ خویش را در محرابِ عشق، به پیشگاهِ دوست تقدیم کرد و سرودِ سرخِ شهادت را در گوشِ جانِ هستی نجوا‌ نمود؛ اکنون در ورایِ غبارِ زمان، داغِ فراقش شعله‌ای است که جان‌هایِ مشتاق را به سویِ حقیقتِ لایزال رهنمون می‌سازد.