معراج خورشید؛ مکتب ایستادگی تجدید میثاق با آرمان‌های جاودان شد

امروز، نه تنها زمین، که افلاک نیز در سوگ خورشیدی نشسته‌اند که غروبش، سرآغاز طلوعی جاودان در سپهر مقاومت است. ما اینجا گرد آمده‌ایم تا قائد شهید امت را بدرقه کنیم؛ نه به سوی خاک، که به سوی بلندای ابدیت؛ نه به سوی فراموشی، که به سوی جاودانگی در حافظه تاریخ.

وداع با کسی که زندگی‌اش سراسر صبر جمیل و جهاد اکبر بود، دشوار است؛ اما این پیکر مطهر، امانتی است که در دست ما به معراج می‌رود. این وداع، پیوندی است میان نسل‌های ایستاده و علمداری که پرچم عدالت را به دوش گرفت و هرگز بر زمین نگذاشت. ما با مکتبی بیعت می‌کنیم که در آن، شهادت قله آرزوهای بزرگ‌مردان است.

این سیل خروشان مشتاقان در مراسم تشییع، تنها بدرقه یک پیکر نیست؛ بلکه رژه اراده‌های پولادین امتی است که آموخته‌اند خون شهید، سوخت موتور پیشران حق‌طلبی است. هر قدمی که بر این زمین برداشته می‌شود، گواهی است بر این حقیقت که قائد شهید در قلب یکایک ما تکثیر شده است. او اکنون نه یک فرد، که یک فرهنگ است؛ فرهنگ ایستادگی، نترسیدن و در آغوش گرفتن تقدیر الهی.

بزرگداشت قائد شهید، در سیاهپوش کردن خیابان‌ها نیست؛ بلکه در امتداد نگاه اوست. ما وقتی بزرگش می‌داریم که آن نگاه بلند استکبارستیز و جان مشتاق عدالت‌خواه، در جان فردای این امت متبلور شود. بزرگداشت او یعنی مبادا پرچم برافراشته‌اش، حتی لحظه‌ای بر زمین بماند. او شهید شد تا ما بیدار بمانیم؛ او رفت تا راه را نشان دهد، نه اینکه ما در ایستگاه سوگ، متوقف شویم.

ای قائد عزیز امت، تو از میان ما رفتی، اما گفتمان تو در رگ‌های تاریخ جاری شد. ما امروز با پیکر پاکت وداع می‌کنیم، اما با آرمان‌های بلندت عهد می‌بندیم که تا رسیدن به ساحل فلاح، در این مسیر نورانی، ثابت‌قدم بمانیم. روحت شاد که زنده‌تر از همیشه در اندیشه نسل‌های آینده این مرز و بوم، حضور خواهی داشت.