از اشک وداع تا عزم پیروزی؛ راه رهبر شهید را ادامه می‌دهیم

زمین، با لرزشی از جنس اندوه، می‌خواهد امانتی بزرگ را در آغوش بکشد. آسمان ایران در این روزها سنگین‌تر از همیشه است؛ انگار هر ابری که عبور می‌کند، در سوگ مردی است که سایه‌اش را بر سر مظلومان گسترده بود.

بغض وداع با رهبر شهید، در گلوهای میلیون‌ها نفر نشسته است؛ بغضی که نه از سر ضعف، بلکه از عمق داغی بزرگ است. درست است که ما امام و رهبر عظیم‌الشأن این مرز و بوم را از دست داده‌ایم، اما ایشان در تار و پود این خاک، در نگاه استوار جوانان و در هر فریاد «حق» که از میان مردم ایران به گوش می‌رسد، زنده است.

برای ما ایرانیان غیور، وداع با پیکر مطهر پدر شهید، در حقیقت وداع با خاطرات تمام ایستادگی‌ها و بازسازی دوباره آن‌ها در جانمان است. هم‌اکنون ما ملت ایران، تنها یک ملت سوگوار نیستیم؛ ما ارتش پیروزی هستیم که از رهبر شهیدمان، آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، درس پایداری آموخته‌ایم.

آقا جان! اگرچه جایتان خالی است، اما خون پاکتان در رگ‌های ما جاری است. ما با همین دلی که برایتان می‌تپد، نمی‌گذاریم که این پرچم بر زمین بیفتد. ما قول می‌دهیم میراث شما را در قلب‌هایمان زنده نگه داریم.

ما می‌مانیم، ما می‌سازیم و تا رسیدن به آن پیروزی نهایی که ثمره خون پاک شما و همرزمانتان است، ذره‌ای از این راه عقب نمی‌نشینیم. شما آرام بگیرید که فرزندانتان تا آخرین لحظه بیدارند.

باید برخاست تا روزی که وعده پیروزی حتمی، از میان این خاک مقدس، طلوع کند.