یک ساعت دیدار؛ یک عمر دلتنگی

گاهی خدا یک لحظه را آن‌قدر بزرگ می‌کند که تا آخر عمر، گرمایش در دل آدم می‌ماند.

من فقط یک ساعت توفیق داشتم که در دیدار رهبر انقلاب حضور داشته باشم. شاید برای خیلی‌ها یک ساعت، زمان کوتاهی باشد؛ اما برای من همان یک ساعت، به اندازه یک عمر خاطره و امید ارزش داشت. هنوز صدای آرام و پرصلابتشان در گوشم مانده است. تک‌تک حرف‌هایشان را به خاطر دارم؛ حرف‌هایی که نه فقط شنیدم، بلکه با تمام وجود حس کردم و در قلبم جای گرفت.

آن روز هرگز فکر نمی‌کردم روزی برسد که از آن دیدار، به عنوان آخرین دیدار با رهبر شهیدمان یاد کنم.

 زمانی که خبر شهادتشان را شنیدم ، داغی عجیب بر دلم نشست ؛ اما در کنار این غم بزرگ، خدا را شکر می‌کنم که پیش از شهادتشان، قسمت من شد تا حتی برای ساعتی در محضرشان باشم و از نزدیک سخنانشان را بشنوم.

امروز بیش از همیشه قدر آن لحظه‌ها را می‌دانم. خاطره آن دیدار، برای من تنها یک خاطره نیست؛ عهدی است که با خودم بسته‌ام تا راه و حرف‌هایی را که از ایشان شنیدم، هیچ‌وقت فراموش نکنم.

شاید زمان بگذرد، شاید سال‌ها از آن روز فاصله بگیرم؛ اما آن یک ساعت، برای همیشه در قلبم زنده خواهد ماند. بعضی دیدارها تمام نمی‌شوند؛ تا آخر عمر در جان آدم ادامه دارند.

خوشحالم که خدا این توفیق را نصیبم کرد تا پیش از شهادت رهبر انقلاب، ایشان را از نزدیک ببینم. این افتخار، یکی از ارزشمندترین خاطرات زندگی من است؛ خاطره‌ای که تا آخرین نفس، با عشق و اشک از آن یاد خواهم کرد.

روحشان شاد و یادشان تا همیشه در قلب ما جاودان.