بغض شش ماهه

تهران (پانا) - در آن لحظات که خورشید در گودال عطش می‌سوخت، صدایی بلند شد که نه از گلوی یک سرباز، که از ژرفای مظلومیت تاریخ برمی‌خاست. امام حسین (ع) آمد؛ نه با شمشیر، که با غنچه‌ای نشکفته در دستان لرزانش. او علی‌اصغر را آورد تا شاید آبی بر خشم بی‌پایان کوفیان بریزد؛ غافل از آنکه قلب‌های سنگ، راهی به سوی عطوفت ندارند.