در تمام لحظات عمر آماده مبارزه ایم

در ادامه روایت‌های قهرمانان ، به بازخوانی اولین جرقه مبارزاتی سیدعلی خامنه‌ای در سال ۱۳۴۱ می‌پردازیم؛ زمانی که ایشان در ۲۳ سالگی، با سخنرانی‌های روشنگرانه خود علیه رژیم پهلوی، خشم دستگاه امنیتی را برانگیخت.

لحظه‌ای که «ترس» معنای خود را باخت

در همان اولین بازداشت در بیرجند، وقتی افسر پاسگاه با رگ‌های گردن برآمده و فریادهای تهدیدآمیز سعی در ارعاب او داشت، سیدعلی خامنه‌ای با آرامشی مثال‌زدنی، پاسخی داد که گویی تمام سال‌های مبارزه را در یک جمله خلاصه کرده بود: «وقتی از خانه بیرون آمدم، خودم را برای مرگ آماده کرده‌ام. تو کاری بیشتر از اعدام من نمی‌توانی انجام بدهی و البته صلاحیتِ همان را هم نداری. پس هر کاری می‌خواهی بکن!»

این پاسخ، آن‌چنان افسرِ رژیم را غافلگیر کرد که بهت و تعجب او از اعتمادبه‌نفسِ یک جوانِ انقلابی در زیر تیغ، عیان شد.

دو سال در شکنجه‌گاه‌های پهلوی

این آغازِ راهی پرفراز و نشیب بود. آیت‌الله خامنه‌ای پیش از پیروزی انقلاب، ۶ بار بازداشت شدند و مجموعاً بیش از دو سال از عمر جوانی خود را در زندان‌ها و سیاه‌چال‌های ساواک سپری کردند. شکنجه، شلاق و سلول انفرادی، ابزارهایی بود که رژیم برای به زانو درآوردن ایشان به کار می‌برد، اما تزلزل‌ناپذیریِ «آقا» نشان داد که این مسیر، آگاهانه انتخاب شده است.

تبعیدی که به پیروزی ختم شد

تبعید به «ایرانشهر»، نقطه اوج فشارهای امنیتی بود که تا ماه‌های منتهی به بهمن ۵۷ ادامه یافت. اما این دوری از وطن و فشارها، تنها بر عزم ایشان برای تداوم مبارزه افزود؛ مسیری که از آن پاسگاه بیرجند شروع شد و با پیروزی انقلاب اسلامی و ساختن ایرانِ امروز تداوم یافت.