زبان صلح زیر سایه کشور جنگ‌طلب

تنها یک روز به آغاز بزرگترین فستیوال فوتبال دنیا مانده؛ رویدادی که البته تحت تاثیر اتفاقات زیادی قرار گرفته. برگزاری اولین دوره این مسابقات با ۴۸ تیم تنها ویژگی این دوره نیست. حاشیه‌هایی که عموما رفتار آمریکایی‌ها به وجود آورده آنقدر زیاد بوده که همه چیز را تحت تاثیر قرار داده. از جنگ تحمیلی علیه ایران گرفته تا موضوع ویزاها و تفتیش بدنی تیم‌ها هنگام ورود به این کشور تنها بخشی از مواردی است که میزبانِ جنگ‌طلب، آن را رقم زده است.

در حالی که ورزش و البته فوتبال زبان صلح است اما در این دوره نه تنها خبری از این ماجرا نیست بلکه سایه بلند سیاست روی ورزش به شدت خود را نشان می‌دهد. دیپورت داور اهل سومالی با وجود قرار گرفتن در فهرست فیفا، معطلی چند ساعته ایمن حسین در فرودگاه، دیپورت عکاس عراقی، عدم صدور ویزا برای ۱۲ عضو تیم ملی فوتبال ایران و ... بیانگر این است که بیست‌وسومین دوره جام جهانی کاملا متفاوت با ادوار قبلی است.

این موارد یعنی اینکه با یک تورنمنت عادی مواجه نیستیم و باید در هر لحظه انتظار اتفاق‌های خاصی را داشته باشیم. این مسائل باعث شده میزبانی دو کشور دیگر یعنی کانادا و مکزیک تحت‌الشعاع قرار بگیرد.

با وجود همه این مسائل چشم‌ها از فردا شب معطوف به جام جهانی خواهد شد و همه حواس‌‌ها به ۳ کشور میزبان است. چشم‌ها به گیرنده‌ها خیره می‌شود تا صحنه‌های جذابی را ببینند. ۴۸ تیم حاضر در این تورنمنت تلاش می‌کنند بهترین عملکرد خود را نشان دهند، حتی تیم‌هایی که برای اولین بار به واسطه افزایش تیم‌ها به این رقابت‌ها راه یافته‌اند و انتظاری هم از آنها نمی‌رود.

 تیم ملی ایران نیز برای همین منظور اردوی خود را در شهر تیخوانا به پا کرده است و آخرین مراحل آماده‌سازی خود را پشت سر می‌گذارد. خبرهایی که از اردو منتشر می‌شود، حکایت از روندی خوب دارد.

 رویارویی مردان ایران با نیوزیلند، بلژیک و مصر فرصتی است برای نمایش توانایی‌های بازیکنان. این روزها در شهر تیخوانا همه مصمم و با اراده هستند تا در خاک آمریکا، بهترین خود باشند و برای اتفاقی بزرگ بجنگند. اگر چه شرایط خاص بود اما به تیم ملی باور داریم و می‌دانیم آنها برای این رقابت‌ها با تمام توان و انرژی تمرین می‌کنند تا آماده رویارویی با حریفان شوند و با زبان صلح، از فوتبال حرف بزنند.