آموزگار فداکار شیب‌کوهی:

خانه من، کلاس درس دانش‌آموزانم شد تا خشت اول کج بنا نشود

شیبکوه (پانا) - در روزهایی که آموزش غیرحضوری چالش‌های فراوانی را برای نوآموزان پایه اول ایجاد کرده بود، طاهره باقوت، آموزگار دبستان حافظ شیب‌کوه، آستین همت بالا زد و درب خانه‌اش را به روی دانش‌آموزان گشود. پانا در گفت‌وگویی با این معلم دغدغه‌مند، ابعاد این اقدام جهادی و عاشقانه را بررسی کرده است.

کد مطلب: ۱۷۰۳۲۷۵
لینک کوتاه کپی شد
خانه من، کلاس درس دانش‌آموزانم شد تا خشت اول کج بنا نشود

چه شد که در روزهای آموزش غیرحضوری، تصمیم گرفتید خانه شخصی خود را به کلاس درس تبدیل کنید؟

طاهره باقوت گفت: «واقعیت این است که پایه اول دبستان، خشت اول و مهم‌ترین زیربنای دوران تحصیل هر فرد است. وقتی آموزش‌ها به دلیل شرایط خاص کشور غیرحضوری شد، نگران افت تحصیلی و یادگیری دانش‌آموزانم بودم. حس می‌کردم آموزش الفبا و مفاهیم پایه از پشت صفحه نمایشگر، آن‌طور که باید حق مطلب را ادا نمی‌کند. به همین خاطر تصمیم گرفتم با برپایی حفل صمیمی دانایی در منزلم، چراغ آموزش حضوری و چهره‌به‌چهره را روشن نگه دارم تا هیچ دانش‌آموزی از مسیر یادگیری جا نماند.»

شنیده‌ایم شما حتی در آخرین روز رسمی تقویم آموزشی هم کلاس را تعطیل نکردید؛ در این باره بگویید.

باقوت اظهار کرد: «بله، درست است. حتی در آخرین روز سال تحصیلی که معمولاً کلاس‌ها به اتمام می‌رسند، ما در منزلم میزبان تمام دانش‌آموزان بودیم. هدف من این بود که تا آخرین لحظه از یادگیری کامل و عمیق بچه‌ها اطمینان حاصل کنم. می‌خواستم آن‌ها با بنیه علمی قوی و اعتمادبه‌نفس کامل برای ورود به مقاطع بالاتر آماده شوند.»

واکنش مسئولان آموزش‌وپروپرورش منطقه به این اقدام خودجوش شما چه بود؟

وی ادامه داد: «خوشبختانه مسئولان نسبت به این موضوع بسیار لطف داشتند. مدیر اداره آموزش‌وپروپرورش شیب‌کوه به همراه معاون آموزشی و مسئول حراست با حضور در این کلاس خانگی، از نزدیک روند آموزش بچه‌ها را مشاهده کردند. این بازدید و قدردانی آن‌ها برای من بسیار ارزشمند بود، اما بزرگترین پاداش من، لبخند رضایت دانش‌آموزان و یادگیری آن‌هاست.»

به‌عنوان یک معلم، پس از این تجربه، تعریف شما از «مدرسه» چیست؟

او افزود: معتقدم برای یک معلم دغدغه‌مند، مدرسه تنها یک ساختمان یا یک فضای فیزیکی خاص نیست. هر جا که فرصت یادگیری فراهم شود و عشق به دانستن وجود داشته باشد، آنجا کلاس درس معنا پیدا می‌کند. فرقی نمی‌کند پشت نیمکت‌های مدرسه باشد یا در گوشه‌ای از یک خانه؛ مهم این است که رسالت تعلیم و تربیت متوقف نشود.

خبرنگار : ندا روستازاده

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار