یادداشت/

خبرنگار، همیشه یک خبرنگار می ماند

۱۷ مردادماه نماد کوچکی است از ۳۶۵ روز ناملموس مردمان عادی، که یک خبرنگار به اندازه عمر قلمش سپری می کند.

کد مطلب: ۵۲۳۹۵۰
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار پانا آذربایجان غربی، هرسال، همین روز، نماد کوچکی است از ۳۶۵ روز ناملموس مردمان عادی که او به اندازه عمر قلمش سپری می کند. گذران عمر برای هرکس زندگی است اما او در این زندگی، حیات دیگری دار به نام نوشتن که با قدرت انگشتان قلم به دست و در نبرد با کلماتی گاه سخت و گاه آسان می گذرد.


می گویند وجدان جوهره وجود آدمی است اما این جوهره در زندگی او بی داد می کند که مبادا قلمت در آن روز که زمین و آسمان صحنه عدالت الهی می شود بر فراموشی من سوگند یاد کند؟! و شاید از همین روست که در پهنای زندگی مادی خود دنیایی بس عجیب دارد به نام نگارش. عجیب و سرشار از عشق...


نمیدانم شاید نیمی از مردم این خطه صلاح دیده اند که کار کنند و نان آور خانه باشند اما مطمئنم او فقط از روی عشق کار می کند. اغلب به اندازه زحمتی که کشیده مزد نمی گیرد اما به یقین می توان گفت که اگر اقبال یاری اش کند و روزی بهترین شغل و درآمد هم نصیبش شود باز همان کار عاشقانه ای را که فطرتش را در بر گرفته، دنبال می کند.


او گاهی پدر است، گاهی مادر، گاهی همسر و ... اما همیشه یک خبرنگار است و خبرنگار هم می ماند. نه ملایمات و شیرینی گرفتن از بالادستی ها می تواند رسالتش را فراموش سازد و نه تلخی و سختی های اجتماعی یا سیاسی و حتی اقتصادی. و همین او را وا می دارد تا برای فریاد حقایق، گاهی فقط خبرنگار بودن را انتخاب کند و حتی مرزها را درهم شکند تا شرمنده جوهر قلم خویش نباشد.


چشمانش گواه آنچه که می نویسد هست و عمرش فریادزن دیده ها و شنیده های وی. قلبش سرشار از درددل هایی که ناخواسته یا خواسته از نوشتن آنان عاجز است و ذهنش مدام درگیر اینکه مبادا حس خودبینی اش بر آنچه یک ملت می خواهند و می خوانند، غلبه کند؛ و از همین رو آن پل صراط که از مو باریک تر است روزی یک یا چند بار سرراهش قرار می گیرد.


ساعت خواب، زمان تفریح، نیمه های شب یا هرلحظه دیگر از عمر او فرصتی است برای این که دغدغه ای را بیاندیشد و به قلم کشد. گاهی علاوه بر حافظه ماندگار و چشمان تیزبین خود، چشم سومی را یدک می کشد به نام دوربین عکاسی، تا گواه صداقت نوشته هایش باشد؛ اما تمام اینها فقط قسمتی از دنیای توام با زجر و عشقی است که او برای دنیا و آخرت خود انتخاب کرده. گرچه کتابها شرح حال او را هیچ وقت راوی نشده اند ولی او یک خبرنگار است و تا آخرین تپش های قلبش هم خبرنگار می ماند!

یادداشت از شادی غلامی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار