نگاهی به راه های رفته و نرفته سرافراز
پس از رد و بدل شدن شایعات چند ماه اخیر از استعفای محمد سرافراز،شایعه ای جدی مبنی بر اینکه رئیس رسانه ملی جای خود را به علی عسگری داد، دهان به دهان چرخید که به نظر می رسد این اتفاق در روزهای دیگر به واقعیت نزدیک شود.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، ۱۸ ماه بعد از انتصاب محمد سرافراز به ریاست سازمان صدا و سیما، خبرها حکایت از برکناری وی و انتصاب دکتر علی عسگری به عنوان رئیس جدید رسانه ملی دارد. این در حالی است که با این جا به جایی برای اولین بار مدیریت رادیو و تلویزیون به عنوان کلان ترین رسانه کشور کمتر از دو سال به طور می انجامد. حال آن که مدیران ارشد صداوسیما عمدتا طی ۱۰ سال در این سازمان به کار خود ادامه دادند و با توجه به بازه زمانی طولانی مدیریت شان توانستند استراتژی ها و برنامه ریزی های خود را هرچند گاه و بی گاه بدون خروجی های قابل اتکا و قابل اعتنا پیش ببرند.
برکناری سرافراز یا بهتر بگوییم موافقت با استعفای وی، بهانه ای برای ارزیابی عملکرد ۱۸ ماهه او در راس سازمان صداوسیماست.
سرافراز که آبان ماه ۹۳ به عنوان جانشین ضرغامی در سازمان صدا و سیما منصوب شد، در دوران کوتاه ریاست خود بر این سازمان با چالش ها و دردسرهای متعددی مواجه بود. وی که ابتدا کار خود را با مطرح کردن سیاست چابک سازی در رادیو و تلویزیون آغاز کرد، به حذف و ادغام بسیاری از شبکه های رادیویی و تلویزیون همت گماشت.
از جمله این تغییرات، حذف شبکه های اینترنتی صدای آشنا، ایران صدا و ایجاد شبکه کانال ها در تلویزیون نظیر کانال بازار و زیرمجموعه شدن آن با شبکه پنج سیما که در نهایت به حذف شبکه بازار منجر شد. حذف شبکه های تلویزیونی شما که به فعالیت شبکه های استانی انسجام و هماهنگی بیشتری می بخشید هم از دیگر حذف های رئیس رسانه ملی بود. این حذف ها که در راستای اجرای طرح چابک سازی پیش می رفت با توجه به محدودیت های مالی و بودجه سازمان صداوسیما انجام می شد. حال آن که با وجود اجرای این طرح سرافراز همچنان در دوره ریاست خود بر راه اندازی شبکه های جدید از جمله شبکه کودک و بعد از آن مطرح کردن طرح راه اندازی شبکه نوجوان تاکید کرد. اما بسیاری از شبکه هایی که در دوران ریاست ضرغامی آغاز به کار کرده بودند و هنوز فرصتی برای خودنمایی و بروز و ظهور قابلیت های خود نیافته بودند به سرعت از آنتن تلویزیون پایین کشیده شدند. بنابراین به نظر می رسد رئیس رسانه ملی با این سیاست مبهم در زمینه مدیریت بودجه محدود سازمان ذیربط خود در پیش گرفت و سرمایه موجود را به طور مصلحتی میان بخش های زیرمجموعه تقسیم کرد. از دیگر انتقادات وارده به مدیریت کوتاه مدت
سرافراز انتصاب های او بود که به سر کار آمدن بسیاری از مدیران معاونت برون مرزی(که خود او پیش از این مسئولیت اداره آن را برعهده داشت) بر می گردد.
اگرچه دعوای ضمنی و آشکار رئیس سازمان صداوسیما با دولت یازدهم بر سر بودجه حتما یکی از مهم ترین دلایل وی برای استعفای چندباره از مسئولیت خود است، اما ارزیابی و بررسی دلایل ایجاد اختلاف میان دولت و سازمان صداوسیما نیز امری قابل تامل است.
سرافراز اگرچه با شروع کار خود که مصادف با درگذشت زنده یاد مرتضی پاشایی خواننده جوان پاپ کشورمان شده بود توانست با موج رسانه ای با این جوان ناکام همراه شود و با پرداختن به زندگی او به نیازها و عواطف هوادارانش آن هم در مدیوم موسیقی که رسانه ملی معمولا روی خوشی به آن نشان نمی دهد مخاطبان را با خود همراه کند، اما در ادامه موفقیت های کلان و سیاسی کشور از جمله توافقات هسته ای آن طور که شایسته است در رادیو و تلویزیون همراهی نکرد و مورد تقدیر قرار نگرفت.
تلویزیون همچنین در ادامه تلاش کرد تا سیاست از کاه کوه ساختن را در انتقاد از دولت در پیش بگیرد. بدین ترتیب نقاط ضعف پررنگ تر و نقاط قوت کم رنگ تر در این رسانه بازنمایی شدند. در واقع همین عملکرد رسانه ملی را نیز باید توجیهی برای افزایش تنها ۲۸/۱ درصدی بودجه آن نسبت به سال گذشته اطلاق کرد.
در همین دوره مدیریت بود که رابطه سینما با تلویزیون که در گذشته نیز اوضاع خوشایندی نداشت ، روز به روز به تیرگی گرایید. امر به حذف تصویر برخی از بازیگران در آنونس ها و تیزرهای فیلم های سینمایی داده شد. همزمان با این اتفاق شبکه های ماهواره ای و ترکیه ای به پخش رایگان یا کم هزینه آنونس فیلم های سینمایی و حمایت از فیلم های در حال اکران روی آوردند و نه تنها این اتفاق از سوی رسانه ملی مدیریت نشد، بلکه رفته رفته آگهی های تجاری کالاها و خدمات ایرانی هم به شبکه های ماهواره ای راه یافتند.
در دوران اخیر مدیریت رادیو و تلویزیون همچنین تلاشی بر بازکردن درهای شبکه ها به روی چهره های ممنوع الکار و ممنوع التصویر صورت گرفت اما این اتفاق نیز با حاشیه هایی همراه شد. از جمله برخورد اخیر فرزاد حسنی در برنامه اکسیر با یک مخاطب و توجیه بلافاصله آن در برنامه ای دیگر، گفته های رضا رشیدپور مبنی بر امتیازاتش بر تلویزیون، سریال سازی و بازگشت مهران مدیری به تلویزیون با سری اول در حاشیه که پر جاشیه بودنش سری دوم آن را از نظر کیفی مقبولیت عمومی نبخشید و... همگی حاکی از مدیریت نه چندان درست این تصمیم گیری در رسانه ای دارد که مخاطبان آن هر روز کمتر می شود.
در دوران مدیریت سرافراز همچنین کپی برداری برخی برنامه ها از جمله سری جدید خندوانه و دورهمی از برنامه های خارجی حاشیه ساز بود که با وجود چشم پوشی از این اتفاق، سیاست کمرنگ تر کردن خط قرمزها در سوالات و گفت و گوی مجری با مهمانان هم؛ گویا به محبوبیت رسانه ملی منجر نشد تا در نهایت سرافراز سرافرازانه به کار خود پایان ندهد و با خبر اعلام تشدید بیماری دیسک کمر خود از سمت ریاست سازمان کناره گیری کند.
اکنون با قطعی شدن تغییر سرافراز، خبرها حکایت از انتصاب دکتر علی عسگری به سمت ریاست بزرگترین رسانه کشور دارد. گفته می شود حکم انتصاب علی عسگری نیز بزودی اعلام خواهد شد.
وی پیش از این معاون فنی سازمان صدا و سیما و استاد دانشکده این سازمان بود اما با آمدن سرافراز، وی به مانند دیگر معاونین سازمان از سمت خود برکنار شد. با این حال به نظر می رسد بهترین عملکرد مناسب برای رسانه ملی در دوران حساس و مقطع کنونی می تواند بهبود و اصلاح رابطه اش با دولت و پرهیز از جناحی گری باشد. همچنین باز شدن بیشتر درهای تلویزیون به روی سینما، راه اندازی طرح های جدید منوط به در نظر گرفتن قابلیت های اجرای آن ها، ادامه یافتن روند چابک سازی با بازنگری در چند و چونی آن و... می تواند از راهکارهایی مناسب برای احیای بزرگترین سازمان رسانه ای کشور باشد.
ارسال دیدگاه