چرا باید از اندروید بترسیم؟!
خبرگزاری پانا: با وجودی که اندروید کارآمد و محبوب است اما کاملا به حریم خصوصی شما اشراف دارد.
به گزارش خبرگزاری پانا، مساله این است، اندروید یا همان سیستمعامل گوشی بسیاری از ما ایرانیها با چه مجوز به هر آنچه میخواهد دسترسی دارد؟
جواب این سوال بسیار ساده است، این ما هستیم که در هنگام راهاندازی سیستمعامل اندروید و استفاده از اپلیکیشنها در گوشی خود، به سرعت و حتی بدون کوچکترین تاملی این اجازه را به آن میدهیم، در حقیقت در بیشتر مواقع چارهای جز این نداریم، یا با شرایط تحمیلی به «شکل قانونی» و با رضایت خود موافقت میکنیم و یا قید استفاده از آن را میزنیم.
اما به راستی چند درصد از ما از میزان دسترسیهای اندروید به حریم خصوصی خود، آگاهی داریم و با توجه به تعداد بی شمار کاربران این سیستمعامل، تا چه اندازه میتوان به حفظ حریم شخصی امیدوار بود.
اپلیکیشنهایی که روی موبایل خود نصب میکنیم اجازه دسترسی به کدام بخشها از تلفن همراه ما را دارند؟ هربار که اقدام به نصب اپلیکیشنهای اندرویدی می کنیم با پیغامی تکراری رو به رو میشویم که از ما میخواهد به این برنامه اجازه دهیم که به بخشهای مختلف گوشی دسترسی داشته باشد.
دسترسیهایی که ذهن ما ارتباط فنی و چرای میان آنها را درک نمی کند. مثلا چرا یک برنامه هواشناسی باید به بخشهای مختلف گوشی دسترسی داشته باشد، اتصال به اینترنت را چک کند و لیست دستگاههایی که در نزدیکی ما از وای.فای استفاده میکنند را در اختیار داشته باشد؟ آیا واقعا این برنامه به این اطلاعات نیاز دارد؟
یک کارشناس هواشناسی در پاسخ به این سوال میگوید: «برنامه مربوط به وضعیت آب و هوا برای نمایش اعلانهای خودروی نمایشگر به کمک برنامههای دیگر نیاز دارد، بنابراین باید از بخشهای مختلف گوشی استفاده کند، علاوه بر این تعیین محدوده جغرافیایی لازمه تعیین وضعیت آب و هوا است و گوشیهای اندرویدی این کار را با استفاده از شبکه وای.فای انجام میدهند و بدون دسترسی به این شبکه و دستگاههایی که در آن نزدیکی قرار دارند امکان مکان یابی و در نتیجه تعیین دقیق وضعیت آب و هوا وجود ندارد.
در حقیقت میزان دسترسیها، در آن واحد دوست و دشمن توسعهدهندگان برنامههای اندرویدی هستند چرا که بدون اعمال آنها، امکان اجرای برنامهها وجود ندارد و با وجود آنها امکان سوءاستفاده از اطلاعات کاربران توسط برخی بدافزارهای اندرویدی وجود دارد.
بنابراین اپلیکیشنها، برای اجرا، نیاز به دسترسی به برخی از اطلاعات در گوشی ما دارند و این دسترسی باید به تناسب با ماهیت و کارکرد برنامه باشد.
به طور معمول اپلیکیشنها اجازه دسترسی به پیامها، اتصال به وای.فای و حافظه گوشی را درخواست میکنند.
با موافقت با دسترسی به پیامها شما به اپلیکیشن اجازه میدهید تا بدون توجه به محتوای پیامها، آنها را از روی سیمکارت و یا کارت حافظه بخواند؛ به عبارتی دیگر تمام پیامها توسط اپلیکیشن رصد میشوند.
امکان اتصال به وای.فای نیز اپلیکیشن را قادر میسازد تا در هر زمان به اینترنت متصل شود و اطلاعاتی را از این طریق رد و بدل کند.
در حقیقت اپلیکیشن مورد نظر برای برقراری ارتباط با اینترنت نیاز به اجازه کاربر ندارد. دسترسی به حافظه نیز دست اپلیکیشن را برای حذف و اضافه اطلاعات بر حافظه باز میگذارد. اما همه ما تا حدودی با بدافزارها و امکان سرقت رفتن برخی اطلاعات مهم توسط آنها آشنا هستیم.
اطلاعاتی که ممکن است بدون خواست ما در فضای مجازی به اشتراک گذاشته شوند و یا به وسیله افراد سودجو مورد سوءاستفاده قرار گیرند.
منبع: ایتنا
ارسال دیدگاه