کاش پیرمردهمیشه تیتر یک باشد!/ تجلیل خبرنگاران ازپدرشهید“یدا...وفا”
خبرگزاری پانا: خبرنگاران به همراه جمعی از مسئولان و مدیرکل فرهنگ و ارشاداسلامی استان فارس، ازپدر شهید“یدا...وفا” برای یک عمرصبوری و تقدیم فرزندی شهید و سلحشور به وطن و جامعه اسلامی ایران تجلیل کردند.
به گزارش خبرگزاری پانا، حافظه اش مثل ساعت کار می کند. انگار نه انگار که ۸۷ بهار از زندگی اش گذشته است. از خاطرات یدا...می گوید و اینکه شب شهادتش خواب دیده که «یک گونی ذغال» را از پشت بام به پایین می آورده و این یعنی از بین رفتن سیاهی و رو سفیدی!
۵۰ سال است که در انتهای کوچه ای مقابل بازار وکیل روزگار می گذراند. کوچه ای که حالا به نام فرزند شهیدش «یدا... وفا» نام گرفته است. وعده مان سر همان کوچه است. قرار است با هم گلزار شهدا برویم و در جمع خبرنگاران با شهدای رسانه و «یدا...» عهد و پیمانمان را تازه کنیم.
با عصا به ماشین نزدیک می شود. بدون کمک من سوار شدن برایش سخت است. هنوز از پیچ آب انبار وکیل نگذشته ایم که عکس «پسر» را از جیبش را بیرون می آورد و نشانم می دهد. می گوید:« مومن بود و عصای دستم». گرچه وقتی از رفتنش سخن می گفت بغض می کرد، اما افسوس نمی خورد و می گفت که از شهادت ید ا... خوشحال است.
زودتر از خبرگاران به گلزار شهدا رسیده است. با چندهمراه به آرامگاه «یدا...» می رود. باز هم حافظه کم نظیرش را به رخ می کشد. نگاهی به سنگ قبر «پسر» می اندازد و شعر سنگ قبر پروین اعتصامی را زمزمه می کند: "هر که باشی و زهر جا برسی/ آخرین منزل هستی این است".
همه می آیند. آرامگاه شهدا و پسرش را گلباران می کنند و گلاب می پاشند. بهزاد مریدی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس به نمایندگی از اهالی رسانه به او لوح تقدیر و قرآن هدیه می کند. اشک امانش نمی دهد آن وقت که مریدی درهنگام خواندن لوح سپاس، به پیروی خبرنگاران از «یدا...» اشاره می کند.
... در مسیر برگشت از آرزوهایش می گوید. اینکه همه جوانان عاقبت به خیر شوند و جنگ هیچ وقت برنگردد. «محمدحسین وفا» راننده پایه یک بازنشسته اداره بهداشت حالا خادم افتخاری مسجد سید الشهدا (ع) است و برایش فرقی نمی کند که تیتر یک باشد یا نه. فقط می خواهد خبرنگاران وقتی قلم می زنند چهره خون آلود «ید ا...» را به یاد بیاورند تا قلمشان نلرزد!
به خانه کوچکش که می رسد می گوید: سلام من را به خبرنگاران برسان. وادامه می دهد که به خبرنگارن بگویید: «شرمنده ام کردید!»
از پیچ آب انبار وکیل که می گذریم یاد عکس خون آلود «یدالله» می افتیم و اینکه نکند شرمنده اش باشیم....
ارسال دیدگاه