کارشناس میراث فرهنگی گفت:

آیین تدفین در دوره هخامنشی حایز اهمیت بوده است

خبرگزاری پانا: یک کارشناس میراث فرهنگی گفت: در قبرستان تخت جمشید جهت گیری تابوت های بدست آمده که بالاتنه در جهت شمال غربی و پایین تنه جنوب شرقی را نشان می داد که این مورد، از نظر آیین تدفین در دوره هخامنشی حایز اهمیت بوده است.

کد مطلب: ۲۹۶۵۸۹
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا، مسوول تهیه پرونده ثبت قبرستان تخت جمشید در فهرست آثارملی ایران در مقدمه این پرونده آورده است: قبرستان چشمه در حاشیه شرقی دشت مرودشت و دامنه شیب دار کوه مهر (رحمت)در یک کیلومتری شمال غربی تخت جمشید و درحاشیه راه تخت جمشید به نقش رستم قرار گرفته است.

افشین یزدانی افزود:در خرداد ۱۳۰۹کارگران راه سازی به آثاری از یک قبرستان تاریخی برخورد کردند که محل توسط زنده یاد اریک اشمیت مورد بازدید وکاوش قرار گرفت ودر کتابˈ پرسپولیس دوˈ گزارش این کاوش به چاپ رسید.

وی بیان کرد: به علت نزدیکی محل قبرستان به چشمه آبی درنز دیکی تخت جمشید اشمیت این محل را قبرستان چشمه تخت جمشید نامید.

یزدانی اظهارداشت: قبرستان چشمه در حاشیه پای کوه رحمت قرار گرفته است و آنچه مسلم است تنها بخشی از آن یعنی در حدود ۱۰۰ متر مربع آن مورد کاوش قرار گرفته است.

وی اضافه کرد: در این کاوش ها تابوت های به دست آمده دارای دو قسمت وهریک دارای ۸۰ سانتی متر طول و حدود ۲۰ سانتی متر ارتفاع هستند که دارای درپوشی از جنس سفال محکم به رنگ خاکستری روشن و قرمز قهوه ای با تمپر ماسه ای است.

یزدانی ادامه داد: در این قبرستان جهت گیری تابوت های بدست آمده که بالاتنه در جهت شمال غربی وپایین تنه جنوب شرقی را نشان می داد که این مهم، از جهت آیین تدفین در دوره هخامنشی حایز اهمیت است.

او عنوان کرد: این اقدام پژوهشی منجر به کشف ۳۱ تدفین شد که ۲۴ مورد از آنها در تابوت های سفالی دوکپه ای انجام شده بود و ۹ جسد مرد و ۹ جسد زن در آنها قابل شناسایی بوده است.

این پژوهشگر افزود: با توجه به سخن صریح کاوشگر قبرهای بیشتری در خارج از محدوده کاوش قرار دارند و آنچه باعث اهمیت این گورستان می شود تاریخ گذاری آن به اواخر دوره هخامنشی یا اوایل دوره فراهخامنشی است به این معنا که اهمیت ویژه ای از جهت کیفیت تدفین، مطالعات انسان شناسی واعتقاد و عقاید مردمان بومی ومحلی آن دوران داراست.

یزدانی با اشاره به ویژگی های تاریخی دشت مرودشت گفت: دشت حاصل خیز مرودشت با وسعت حدود ۳۰۰ کیلومتر مربع به جهت موقعیت طبیعی آب وهوایی مناسب یکی از بهترین و مناسب ترین شرایط زیست را برای جوامع کشاورز و دامدار فراهم کرده است.

وی بیان کرد: ارتفاع، میزان بارندگی و سرازیر شدن آب منابع کوهستانی شمال فارس به سوی این دشت که مهم ترین آنها رودهای پلوار وکر هستند همگی باعث تنوع جانوری وگیاهی این منطقه وآمادگی رشد و استقرار جوامع دامپرور وکشاورز در آن شده است.

او اظهارداشت: وجود بناهای با شکوه وسربلند تخت جمشید در حاشیه شرق این دشت از قرن ها گذشته موجب توجه جهان گردان و باستان شناسان به این محوطه شده است.

یزدانی اضافه کرد: بررسی ها وپژوهش های باستان شناسی از ابتدای قرن بیستم شدت بیشتری به خود گرفت وموجب کشف تعداد زیادی از محوطه های پارینه سنگی و نو سنگی چون تل موشکی ،جری ب وباکون ب(B) و پیش از تاریخی چون تل گپ تل نخودی، باکون الف، لپویی، تل قلعه، شقا و تیموران شد.

وی ادامه داد: سابقه بررسی حفاری در دشت مرودشت به سال ۱۹۲۸ می رسد که اورل اشتاین هنگام بررسی در بعضی محل ها ی بیانگر دوره پیش از تاریخ منطقه اقدام به کاوش بامقیاس بسیار محدود نیز کرد.

این کارشناس میراث فرهنگی عنوان کرد: اهمیت دشت مرودشت از جهت باستان شناسی هخامنشی بسیار قابل توجه است، این محل خاستگاه حکومت هخامنشی بوده است.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار