عهدِ استوارِ دهه نودیها با رهبر شهید؛ پرچم ایران به دست صاحب اصلیاش میرسد
خرم آباد ناحیه دو (پانا) - نوجوانی از دیار لرستان در دلنوشتهای تأثربرانگیز، با روایتِ داغِ فقدانِ رهبرِ شهید، بر ادامهی راه و ایستادگیِ نسل جدید تا پای جان برای حفاظت از خاک میهن و تحقق وعدهی الهی تأکید کرد.
سلام رهبر شهیدم!
این نامه از دل یک نوجوان پرواز میکنه که قلم به دست گرفته تا روایت کنه سختی هایی که شما برای یک ملت کشیدین. تا روایت کنه که شهادت هنر میخواهد و شما آن هنرمند بودین. من همان نوجوان لر هستم. همان ۱۲ ساله. همانی که پایه هفتمی است.
اما قلمش میگوید که هرگز نمیتواند خوبی های شما را توصیف کند. واژه ها کم میآورند و خسته میشوند. میگوید اگر بخواهد در هزاران هزاران برگه از خوبی های شما بنویسد، از زحمات شما بنویسد باز هم کم نوشته.
آری!
امروز میخواهم واژه ها را کنار هم قرار دهم تا مقدار کوچکی از خوبی های شما را توصیف کند.
رهبر شهیدم!
یه لشکر همیشه دوسِت داشت...!
همین لشکری که برای وداع میان توی خیابون ها تا ثابت کنن خونی که توی رگ هاشون دارن رو هدیه میکنن به شما.
سید جانم!
همیشه بعد از هر داغ عظیمی با حرفای دلگرم کننده ی شما آروم میشدیم، الان دیگه فقط باید با صدای انا یا مهدی امام زمان (عج) درد نبودنت برامون کمتر بشه.
سید وقت رفتن بود؟ یعنی به این زودی باید میرفتی؟ چرا نموندی تا با هم پرچم کشورم ایران رو به دست امام زمان بسپاریم. یعنی هیچ راهی نبود که منتهی به برگشت بشه؟
سید دلم شکست. دلم انقدر شکست و ترک خورد که دیگه با هیچ چسبی به هم چسبیده نمیشه!
اما ملت ما دلش روشنه؛
چون میدونه جزء همون ۳۱۳ نفری هستی که یاران امام زمان (عج) هستن.
چون میدونه صاحب اصلی این کشور امام زمانه و پرچم کشورمون به دست امام زمان(عج) میرسه.
ولی دلمون داره آتیش میگیره از نبودنت!
صدایی توی گوشم میپیچه؛ صدای سخنرانی های شما! صدای خنده هایی که باعث آرامش یک ملت بود! صدای کسانی که میگفتن آقا انگشتر میخوام.
رهبر عزیزم!
میدونی چیه؟ شما با پر کشیدنت کمر کل مسلمان ها رو شکوندی نه فقط ایرانی ها رو بلکه کل مسلمان های جهان.
همه یتیم شدن. همه بی پناه شدن. همه قلبشون شکست و قلبشون داره آتیش میگیره.
رهبرم!
قربون دستت. قربون انگشترت. قربون صورت ماهت. و قربون خنده ای که باعث آرامش یک ملت بود.
ولی ما برای اینکه نشون بدیم جان خودمون رو فدا میکنیم تا یک وجب از خاک کشورمون به دست دشمن نرسه، تا نشون بدیم راهی که تو روشن کردی خاموش نمیشه، به خیابان ها اومدیم و از هیچ چیزی نهراسیدیم.
و این رو بدون که:
راهت ادامه دارد
و
تا خون توی رگ هامون داریم هیچ وقت اجازه نمیدیم یک وجب از خاکمون به دست دشمن های پلیدی مثل آمریکا و اسرائیل برسه.
سید جانم!
خسته نباشی!
خسته نباشی بزرگ مرد!
خسته نباشی مردی شجاع و نترس
و
خسته نباشی ای کوه محکم که همانند جدت امام علی (ع) با زبان روزه به فیض شهادت رسیدی.
ارسال دیدگاه